दार ते लावून
कडीही घातली
रात्र ही मातली
बघ सखे
सुगंधी फुलांनी
शेज ती सजली
जराशी लाजली
नवरीही
मेजावरी होता
दुधाचा गिलास
पूर्ण तो पिलास
घटाघटा
तुझा तो घागरा
आज उतरला ।
श्वास हा भेटला ।
श्वासाला गं ॥
दोघेही जाहले
प्रणयात दंग
उधळीत रंग
भसाभसा
रात्र ना सरावी
देह ना दुरावा
गोंधळ करावा
दररोज
धुंद त्या क्षणांनी
लावली ती वाट
(मोडली ती खाट
लोखंंडाची)
आपला,
(राक्षसद्वार) आजानुकर्ण
सुरेख कविता..
आमच्याही चार ओळी
सुरेख..
धन्यवाद