छायाचित्रणकला: स्पर्धा क्र. ७: शांतता

(एक विनंती: खूपच सुंदर छायाचित्रे येत आहेत. मात्र निसर्गचित्रांमधे शांतता खूप सहज सापडते. अजून काही कल्पक विषय हाताळावेत अशी सर्वांनाच विनंती.)

प्रवेशिका बदलता येईल का? एका स्पर्धकाची एकच प्रवेशिका हवी हा नियम असल्याने 'आणखी एक देता येईल का?' असं विचारत नाही :) असल्यास विचार करता येईल थोडा.

अप्रतिम फोटो सगळेच.

स्वित्झर्लंड मधील अपेंत्सेल गावातील एक शांत रस्ता ..... एक निवांत स्थळ …. अपेंत्सेल अपेंत्सेल जवळील एग्गली येथील निवांत डोंगर वाट ....

अप्रतिम फोटो.डोळे निवले खरोखरच.

'तुजसाठी मरण ते जनन मरण ते जनन तुजवीण जनन ते मरण जनन ते मरण' इथे काळ्या पाण्याची शिक्षा भोगणाऱ्या हजारो स्वातंत्र्यसैनिकांच्या सोबतीला वर्षानुवर्ष फक्त शांतता होती. (क्लिक केलं की फोटो निघतो एवढ्या ज्ञानाच्या जोरावर काढलेले फोटो. :) )

रात्रीच्या शांत प्रहरी

वरचा प्रतिसाद उडवा प्लीज. मला त्यात फोटो नीट टाकता आलेले नाहीत. एका सदस्याला किती फोटो देता येतात? कातर वेळ शांत सुखावणारा सुर्यास्त

सुर्यास्त

चौमहल्ला पॅलेस्,हैद्राबाद... एकेकाळी या राजदरबारात असलेली वर्दळ संपून आता उरलीय फक्त...शांतता...

सगळीच छायाचित्र उल्लेखनिय आहेत. हमखास शांतता अनुभवण्याचे ठिकाण म्हणजे एखदे स्मशानगृह, कबरस्थान इ. असे एकच छायाचित्र आलेले आहे. दुर्दैवाने त्यात शांतता प्रतित होत नाहीए. वेगळी वेळ, छायाप्रकाशाचा वेगळा खेळ कॅमेरात पकडता आला असता तर छायाचित्र जास्त परिणामकारक झाले असते. दर्‍याखोर्‍यातही अतीव शांतता अनुभवास येते. तिथेही पहाटे पहाटे नुकतीच सुर्यकिरणे दरीत उतरतानाचे छायाचित्र अतिशय 'शांत' वाटेल. फार फार वर्षांपूर्वी (म्हणजे माझ्या तरूणपणी) खंडाळ्याला रात्री २-२.३० वाजता, बर्‍यापैकी अपेयपान झाल्या नंतर आम्हा ४-६ मित्रांना भटकण्याची इच्छा झाली. बाहेर मस्त थंडी आणि मनांत खोलवर उतरणारी शांतता पसरली होती. घाटात कुठल्यातरी एका वळणावर आम्ही आपापसात कांहीही न बोलता धुम्रकाड्यांचा आनंद उपभोगत बसलो असताना खाली खोल कुठेतरी, डोंगराच्या पायथ्याशी एका सुनसान गावातल्या अशाच एखाद्या पडक्या देवळात टाळ मृदुंगाच्या आवाजात भजन सुरु होते. आवाज इतका क्षीण होता की आम्हाला फार शांत बसावे लागले. आपल्या श्वासोच्छ्वासाचाही आवाज येऊ न देता ऐकल्यावरच तो आवाज ऐकू येत होता. अंतर कित्येक किलोमिटर्सचे होते. पण त्या शांत वातावरणाने अंगावर रोमांच उभे केले होते. गुलजार ह्यांचे दिल ढुंडता है फिर वहीं ... गाण्यातील हे शब्द फारच बोलके आहेत. 'बर्फिली सर्दियोंमे किसीभी पहाड पर, वादीमें गुंजती हुवी, खामोशीयां सुने.......'

आयोजकांच्या सूचनेनुसार माझी ही प्रवेशिका कृपया ग्राह्य धरण्यात यावी. कसदार गायकाने तानपुर्याच्या साथीने लावलेला एखादा सच्चा सूर देखील शब्दातीत शांततेची अनुभूती देऊ शकतो , .... गायकाला आणि श्रोत्यांनाही !

मनात कितीही गोंधळ असला तरी इथे आल्यावर हुकमी शांतता लाभतेच लाभते. माझ्या घरातलं 'देवघर' ! (स्पर्धेसाठी नाही)

अजून एक प्रचि (स्पर्धेसाठी नाही) शक्यतो अशा प्रसंगी प्रचंड कोलाहल असतो. पण कधीकधी एखादी वेळ अशीही येते. त्रिवेंद्रमच्या कोवलम बीचवर टिपलेले हे छायाचित्र. ३०-४० कोळी बांधव समुद्रात जाळे टाकतात. अतिशय जोरजोराने ओरडत, गाणी म्हणत हे जाळे समुद्रातून बाहेर ओढून काढले जाते. पण कधी-कधी अशीही परिस्थिती येते की या जाळ्यात एकही मासा सापडत नाही. ही परिस्थिती अतिशय अपवादात्मक असते. अशाच एका वेळी जाळ्यात एकही मासा न सापडल्याने अचानक एक प्रकारची विलक्षण शांतता निर्माण झालेली होती. सुन्न झालेले कोळी बांधव त्या रिकाम्या जाळ्याकडे बघत उभे होते. माझ्याही नकळत मी तो क्षण टिपला...

HTC-1 Mobile Phone ने काढलेलं प्रकाशचित्र

अथांग समुद्र किनारी मिळणारी मानसिक शांतता

अरे सगळेच फोटो निसर्गाचे आहेत... कुणी तरी तर वेगळं काही तरी द्या ना.. जसं की स्पा ची प्रवेशिका.. फोटॉमध्येच शांततेची कहाणी कळतेय.. पण बाकी सगळे फक्त निसर्गचित्रच टाकत आहेत..

माझी प्रवेशिका......

इतक्या सुंदर फोटोंच्या स्पर्धेत नाही पण सहभाग म्हणून कॅमेरा :पाँईट टू शूट भंडारदरा डॅम : कोणे एके काळचा नागाव बीच मैत्री : ४ जिवलग एकत्र असताना शांत बसून मूक संवाद साधत असतात . प्रवेशिका म्हणून ३ रा फोटो ( कारण तो आवडता आहे ;) ) !

अप्रतिम

जरा हालचाल झाली कि हा सुळकन पाण्यात गायब होणार … शांततेचा भंग न करता काढावे लागलेले छायाचित्र

चिमण्या गेल्यायत बागडायला तेव्हढीच थोडावेळ इथे शांतता !!

राजगडावर पद्मावतीच्या देवळात केलेला एक प्रयत्न!!