विधानसभा मतदान: १५ ऑक्टोबर २०१४ - आपले अनुभव

केले मतदान!

आमचे नाव अंबरनाथला आहे. मतदान करायचेच होते. पण आता अंबरनाथला जायचे आहेच तर कोणी मिपाकर आहेत कालच तपासल.आपले भटक्या खेडवाले आहेत तिथे. त्यांचा नंबर कट्टासम्राट मुवींना मागीतला. त्याच्याकडे नंबर नव्हता मग त्यांनी ४-५ मध्यस्थांचे नंबर दिले , त्यांच्याकडुन भटक्यांचा नंबर मिळवला. तर मुवींचा रात्रीच डायरे़क्ट फोनच आला. त्यांनी शनिवारच्या डोंबोली कट्ट्याच आमंत्रणच दिलं. मग आज सकाळीच लवकर उठुन अंबरनाथला. भटक्यांना फोन केला तर ते १० मिनीटात घ्यायला स्टेशनला हजर. मग त्यांच्याघरी त्यांच्या आईअवडीलांची भेट झाली. योगा आनी विपश्यनेवर एक सेशन झाले. नाष्टा करुन एका मित्राकडे त्यांनी मला सोडले. तिथे आनी इतर ३-४ जुन्या दोस्तांच्या घरी चहापानी घेत २ ला बहीणीच्या घरी पोहोचलो. तीथे मेनु होता डोसे चटणीसहीत आनी मिसळपाव. मग चापुन हाणल्यावर तासभर आडवाच झालो. ४-३० ला चहापानी घेउन केंद्रावर हजर. नेटवरुन स्लीप प्रिंट मारली होती पण त्यात फक्त यादी नंबर होता. नाव सापडेना. मग मी अंदाजे १०६४ नंबर पहायला सांगीतले. तिथे दुसर्याचे नाव. मग मी १६४ पहा म्हणालो तर तो संशयानेच पाहु लागला. पण विनंती केल्यावर त्याने पाहीले तर हा मटका बरोबर लागला होता. पॅनकार्ड दाखवले तर त्यांना नावच वाचता येईना जुने असल्याने. ते म्हनाले की दुसरा आडी आहे का काही. मी म्हणालो आहे पण लालबागला. मग त्यांनी परवानगी दिली. खरतर होता माझ्याकडे वाहन चालवायचा परवाना पण म्हणलं बघु काय म्हणतात ते. पण झालं एकदाचं मतदान. ४-५ लोक माझ्यापुढे होते २-३ मागे. नंतर परत २-३ स्नेह्यांच्या भेटीगाठी घेउन लालबागला परत. येताना ठाण्याच्या मिपा संपादकांना फोनवले पण त्यांनी आमचा फोनच घेतला नाही. एका मिपा सदस्याने सकाळी घरी नेउन केलेला पाहुनचार आनी संध्याकाळी मिपा संपादकाने न घेतलेला फोन यातुन ज्याने-त्याने जो घ्यायचा तो बोध घ्यावा आपापल्या जबाबदारीवर.

कंपनीतून दुपारी घरी पोहोचल्याबरोबर म्हटलं आधी मतदान करू जेवण नंतर्.गेलो केंद्रावर.

1. मनपाच्या निवडणूकी ईतका राजकीय गोतवळा दिसला नाही (२०० मीटर अलिकडे) गर्दी पाहून दुपारची वेळ निवडल्याचे थोडे वाईट वाटले पण ईतके आले आहेत तर निकाल चांगलाच लागेल म्हणून मनाची समजूत घातली. यादी-क्रमांक शोधण्यासाठी "मांडी-सगणक" महोदय तयार होतेच पण त्यांच्या भवती गराडा पडला होता (तुळशीबाग्+आठवडी बाजार्+देवस्थान जत्रा) असे काहीसे स्वरूप होते. काही वेचक संवाद झाले:

• "माझ नाव ईथे आहे तर मग बहिणीचे का नाहे एक "जागरूक" काकु".
माझे आणि माझ्या मिस्टरांचे नाव वेग्वेगळ्या यादीत का? माझ्या मय्रत्र्णीचे नाव शोधायचे ईलेक्शण कार्ड नसलं तर चालतय का? लाईनीत या म्हटल्याबरोबर प्रत्येक मतदाराला आपलीच रांग अधीकृत आहे असा साक्षात्कार झाला आणि एक्मेकांची "आस्थेवाईक विचारपूस" करणार्या लोकशाहीचे प्रत्यंतर आले.

यथावकाश दालन क्रमांक समज्ल्यावर आमची वरात दालनाच्या दाराशी पोहोचली. तिथेही काही शंकासूरांनी दालन क्रमांकवरून परस्पर विरोधी माहीती देवून पहिल्यांदाच मतदानाला आलेल्या "नवमतदारांना" सजग्-संभ्रम्-निरकारण्-पुन्हा संभ्रम" अशा दिव्य अवथेत पोहोच्वण्यास हात भार लावला. दालनात पोहोचल्या-पोहोचल्या पडताळणी अधिकारी आणि जागरूक मतदार यांच्यातील संवादः "माझ नाव आहे का बघा ना जरा!" "अहो नाव-दालन क्र्मांक बाहेर बघा!" "अहो तिथे फार गर्दी आहे ना म्हणून डायरेक तुमच्याकडं आलोय" "बाबा कुनाचही नाव नंबर अस्ल्याबिगर नाही शोधता येणार" "असं काय करताय मला बाहेर लाईनित उभं र्हाव लागेल. ईथे पण लाईनीतून्च आलोयना" "नाही अगदी माझ्या पोराचे असले तरी नंबर शिवाय नाही नाव शोधता येणार !!!" "छ्या तुम्ही सरकारी लोक अजिबात कोप्रेट करीत न्हाई" ===================================== त्यानंतर एका आजीबाईंनी मशिनचा आवाज झाला का माझे मत झाले याची मतदान मदतनीसाकडून दोन्-तीन्दा खात्री करून घेतली.आणि मगच पुढच्या माणसाला मतदान "आडोसा खोक्यात" जावू दिले. बाकी आमच्या भागात ही एकाच नावाचे २-३ उमेदवार उभे करून गंमत आणली आहे.

माझ्या मागील दोघांना आपण अगोदर मत द्या असे सांगितले आणि विचारासाठी थोडा वेळ घेतला. कोणाला मत द्यावे हेच समजत नव्हते. क्षणोक्षणी मनात विचार येत होता, सगळ्यात कोण बरे कमी वाईट असेल बरे?

सालाबादाप्रमाणे यंदाही मतदान करता आले नाही.

काल मतदान करुन आलो. या धाग्याच्या निमित्ताने १० वर्षापुर्वीचा किस्सा आठवला. विधानसभेच्या मतदानाला गेलो होतो. कॉलनीतलीच एक परिचित सुशिक्षित (?) महिला पुढे उभी होती. नावपडताळणी, सही वगैरे झाल्यावर ती गेली वोटींग मशिनकडे आणि तिकडुनच ओरडुन निवडणुक कर्मचार्‍याला अंगठा दाखवुन विचारु लागली डावा की उजवा? कर्मचारी मुळचा पुणेकर नसावा त्याने सांगितले तुम्हाला पाहिजे ते कोणतेही बटण दाबा. तर परत हिचे तेच डावा की उजवा? लोक हसायला लागले. शेवटी मत दिल्याचा बीप आला. डाव्या अंगठ्याने बटण दाबले का उजव्या देव जाणे पण परत जाताना त्या निवड्णुक कर्मचार्‍याला ती रागाने काहीतरी बोलली. त्यानंतर मात्र तो पिसाळला आणि निवडणुकिच्या प्रचारात उडाला नसेल एवढा धुरळा १० मिनिटात उडाला. अजुनही प्रत्येक मतदानाच्या दिवशी हा किस्सा आठवतोच. (आणि त्यावेळी माझ्या मागेच उभ्या असणर्‍या मित्राने हलक्याच आवाजात केलेली चावट कॉमेंट्सुद्धा)

सालाबादप्रमाणे मतदान केला !

अर्धा दिवस काम करुन घरी आलो... बॅग ठेवली. बायडीला तय्रार रहा म्हणुन हापिसातुन निघण्या आधीच सुचना केलेली होती. मग बाईकवर बसुन दोघो मतदान केंद्रात गेलो. १५ मिनीटात मतदानाचा हक्क बजावुन बाहेर आलो. आल्यावर शाई लावलेल्या बोटोचा फोटु मिपा व्हॉट्सअप ग्रुपवर शेउर केला... बाकीचा वेळ पिल्ला बरोबर दंगा-मस्ती करण्यात घालवला. :)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- India outclass Pakistan 6-0 in Sultan of Johor Cup इस्रोचा सात उपग्रहांच्या सीरिजमधल्या तिसऱ्या उपग्रहाचं प्रक्षेपण