चांगला विषय सुरु केल्याबद्दल अभिनंदन
काही प्रश्न
अहिराणी बोली भाषा ( आत्ताच्या आंदोलनाचा काहिही सबंध जोडू नये)
अहिराणी संबंधी कोणते आंदोलन चालु आहे का ?
असल्यस कृपया महिती द्यावी.
हि मराठी (च) बोली भाषा आहे.
भाषाशास्त्रीय दृष्टिकोनातून अहिराणी वेगळी भाषा आहे हे ही सिद्ध करता येईल.
जर कोकणीला वेगळी भाषा म्हणून केंद्र मान्यता मिळाली तर ते निकष अहिराणीला ही लागू पडतात.
किंबहुना याच निकषांवर भोजपुरीलाही हिंदीपासून वेगळा दर्जा मिळू शकतो.
पण अहिराणी / भोजपुरी या बोलीभाषा व कोकणी ही स्वतंत्र भाषा असे कसे ? लोकेच्छा !!
खानदेशी लोकांची "महाराष्ट्रीय" म्हणुन ओळखले जाण्यची व त्याच वेळेस गोवेकरांची वेगळी चूल मांडायची इच्छा.
असो वेगळ्या भाषेच्या दर्जाने अहिराणी समृद्ध होईल असे नाही. किंबहुना गोव्यात कोकणीने म्हणावी तितकी प्रगती केली असे मला वाटत नाही.
त्याच वेळी तथाकथित बोलीभाषा भोजपुरी नाटक / सिनेमा / साहित्य या अंगाने बहरते आहे.
अहिराणीचा ही असाच उत्कर्ष होवो ही सदिच्छा !
(मराठीच्या सर्व रुपांचा चाहता) अभिरत
चांगला विषय सुरु केल्याबद्दल अभिनंदन
आमच्या तर्फेही मूळ लेखकाचे अभिनंदन!!
पण तुम्हाला मूळ विषयाचा विसर पडलेला दिसतोय....
विषय अहिराणीबद्दल आहे....
तुम्ही उगाच कोकणीला मध्ये कशाला खेचताय?
काय लिहायचं ते अहिराणीबद्दल लिहा ना!!!!
उगाच वड्याचं तेल वांग्यावर!!!!
कोकणी वा गोवेकरांवर उगीच टीका कशाला करताय?
तुम्हाला मूळ विषयाचा विसर पडलेला दिसतोय....
पिडा काका; लेख आपण परत वाचला तर लेखकाने अहिराणी ही मराठीची बोलीभाषा आहे असे ठाम सांगितल्याचे आपणास दिसेल.
मला इतकी खात्री नसल्याने माझी मते/कारणे सांगितली. पुष्टिकरता कोकणीचे उदाहरण घेतले.
म्हणजे माझ्या इच्छेने मी संबंध नसलेला विषय घुसवला नाही हे स्पष्ट आहे.
गोवेकरांचे वेगळे व्हायची इच्छा होती व त्यांना त्यांच्या भाषेला वेगळा दर्जा हवा यात मला काही वाईट दिसत नाही.
प्रत्येक भाषिक / उपभाषिक गटास स्वतःला पटेल अशा कोणत्याही न्याय्य मार्गाने स्वभाषेचा उत्कर्ष करण्याचा नैसर्गिक आधिकार आहे. कितीही नाकारले तरी गोवेकरांनी वेगळा मार्ग स्वीकारला ही वस्तुस्थिती आहे.
भाषांचा प्रेमी म्हणून मी या निर्णयाचा आदर करतो.
पण मी कोठेही विषय भटकवण्यासाठी वा तुमच्या भाषेत वड्याचे तेल वांग्यावर काढण्यासाठी कोणतेही उदा. घेतलेले नाही.
माझा प्रथम पासून रोख अहिराणीवरच होता. ही बोली/भाषा आणखी समृद्ध व्हावी म्हणून वेगवेगळे मार्ग चोखाळता येतील.
यात इतर भाषक पूर्वसुरींचे उदा. स्वाभाविक आहे हे कोणालाही पटेल.
कोकणी व भोजपुरी भाषक जे काही करतात ते त्यांना पटलेला मार्ग आहे.
कोकणी व भोजपुरी ही मला माहिती असलेली दोन उदा. दिली.
यात हळवे होण्यासारखे वा भावना दुखावण्यासारखे काहीही नाही.
याही उप्पर आपण असहमत असाल तर या धाग्यावर ती चर्चा/वाद येथे होऊ नये असे वाटते. आपण खव/खफ वापरु.
कारण हा धागा अहिराणी विषयावर आहे.
मी मुळची पुणेची ...पण सासर मात्र मालेगावचे .....तिकडची भाषा अहिराणी.....पाहयला आल्यवर , अहिराणी बोलता जरी नाही आले तरी निदान समजेल ना या
प्रश्नाचे ,बिनधास्त "हो" म्हणुन उत्तर देऊन टाकले.अजुन वर असेही म्हणाले ,बहिना बाई च्या कविता वाचल्या आहेत भरपूर .....
पुढे लग्न ठरले …
.. त्या नंतरच्या च्या भेटीगाठीत , मम पतीराज फ़ोन वर घराच्याशी अहीरनी मधे बोलत असे ,तेव्हा ती भाषा त्याच्या तोंडून ऐकायला खुप गोड वाटायची ....
नंतर साखरपुडा दिनु उजाडला
मी general cha नेट वर अहीरनी वाक्य सर्च केलि ...पण आयत्या वेळ स ...१ वाक्य लक्षात राहीले , "जेवण व्हंयन का "...बस..
रिंग एक्सचेंज एंड ऍप्लिकेशन प्रोग्राम ज़ल्यावर ,मग मात्र मला जेव्हा थोड्या वरिष्ठ मंडळीशी बोलावे लागले ,तेव्हा मात्र वाट लागली..सर्व जण प्रेमाने काही तरी सांगायचा प्रयत्न करत होते पण मला एक अक्षरही कळयाला तयार नही..पण थोड्या वेळाने तरुण वर्गाचे मात्र बोलने लक्षात येऊ लागले.. तर हा अनुभव लक्षात घेवून लग्न नंतर अजुन काय होइल या कल्पनानी हसू याचे ....actual लग्न नंतर सासरी गेल्यावर , नव्या मराठी सुनेशी सगळे मराठीच बोलत होते पण , आपापसात अहीरनी ....सुरवातीला तर अशी गमत होत असे की कोणी मला काही आजी बाई नी काम सांगितले तर , न कळल्याने मी नुसती हो हो करत उभी रहायचे ....कुणी काही प्रश्न विचारला तर मी आपली "हो हो "...याची वरून कधी हशा पिकायाचा !!!!!
पण काही दिवसातच ही नवीन भाषा मला उमगू लागली .....आता fluently बोलता येत नाही मात्र बरेचा काही कलते..पण तरी एक गोष्ट मान्य करायला हवी जुन्या लोकांची भाषा अजुन सुद्धा पटकन कळत नाही. तेव्हा आधार असतो तो नेहमीच्या गाइड चा ...पतीराज ......
आता ही काही टिपिकल वाकये ::
खुप आहेत :: गण शे
आम्ही दाखवले ....आमने दखडले
काय बाई ताण शे ....
माले गावाले जावयाचे शे ...
नवी मुंदी घेनी, तुले दाखाडा ली शे :: नवी अंगठी घेतली ,तुला दाखवली
रावन्या केल्या :: विनवान्या केल्या ....
तर या प्रवासात मी शिकले की चांगले ते सर्व टिपून घ्यावे अणि वाईट ते सर्व कळले नाही म्हणुन सोडून द्यावे :).
बहिणाबाईंच्या कविता ह्या अहिराणीत असल्याचे मानले जात असले तरी, त्या खानदेशीत आहेत असे नुकतेच कुठेसे वाचले.
हे खरे का? असल्यास, अहिराणी आणि खानदेशीत फरक काय?
ह्या भाषांवर गुजरातीचा प्रभाव स्पष्टपणे जाणवतो.
Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.
खरं म्हणजे खानदेशी आणि अहीराणी हे समानअर्थी शब्द आहेत.
<<<त्या खानदेशीत आहेत असे नुकतेच कुठेसे वाचले. >>>
खानदेशात बोलली जाणारी भाषा म्हण्जेच खानदेशी (अहीराणी ) असे लिहीनार्याला अपेक्शित असेल.
माझी अहीराणी अनुदिनी ... फ़कस्त अहिराणी.
आउटलूकचे सेण्ड/ रीसीव बटन जर मेकनिकल असते तर आतापर्यन्त तुटले असते
तशी मनी मातृभाषा मराठी शे.. पण मना माय-बाप नी मातृभाषा अहिरनी शे... त्यामुळे हाई भाषा समजस भी आणि बोलता पण येस..
या संकेत स्थळ (स्थय... अहिरानीत सहसा "ळ" वापरला जात नाही..) वर अहिरानी वर धागा चालू शे हाई दखिसन भलता आनंद व्हयना माले...!!!
आहिरनी मा तशी बहु/भलती वराइटी शे... ति जिल्हा नुसार बदलस... जसे कि नाशिक जिल्हा मझार जी अहिरअनी बोलतस ( म्हन्जे कसमा पट्ट हो आपला.... कळवण, सटाणा, मालेगाव) त्यावर मराठि ना बहु प्रभाव शे.... तेच तुम्हि जळगाव कडे गयात ... तर भाषा बहु बदलसं... आनि धुये (धुळे) आनि नंदुरबार मा ति आखो अलग शे...!!
धुळे/ नंदुरबार मझार जी अहिरनी बोलतस त्याना वर गुजराथी न थोडा प्रभाव शे ... अस म्हन्ता येई आपुनले.....!!!
अशि हई अहिरनी( जी मराठीनिच पोटभाषा शे...) भलती गोड भाषा शे!!!!!!!!
बयजु मी पिसोडी ते बजार कराले आणेल व्हती .....
आते वानोया दीज र्हायनात ते दी द्या ... पन वानोया शेमड्या बोरंस्ना नयी शे ना दादा. मग त्या सुकाडना पडतीन.
-(बोरं चोर) चिखलू
नमस्कार लोकेसोनि....
हाउ अहिरानी ना धागा दोरा जितला भि लोकेसनि पकडेल शे... त्यासले इनंती करस कि आपलई वळख देवा.... म्हंजे तुम्ही कोठ्ली अहिरनी भाषा बोलतस....
मी सुरुवात करस... मी नाशिक-धुळे ना हद्द वर पिंपळ्नेर शे ......मी तठला शे...!!!
मी संगमनेर ना. हाई गाव नगर जिलामा शे. पन मी तया शिरपुर - वघाडी ना.
धागा दोरा ठीक शे पन माले वाटस मिपा "मराठी" नं संकेतस्थळ शे. माले वाटस सर्वास्नी आठे मराठी मा बात कराले जोइजे. थोडंफार अहीराणी ठिक शे पन सर्वास्ले समजन असा जोइजे. बाकि अहीराणी मा खरडवही / व्य नि करणं माले ठिक लगी र्हायनं. बाकि दखा तुमले काय वाटस ते.
सुक्या (बोंबील)
मु. पो. डोंबलेवाडी ( आमच्या गावात पोस्ट हापीस नाय. लिवायचं म्हुन लिवलं.)
तसा मि मिपावर खुप दिवासापासुन फिरत होतो, ह्या वेळेस प्रथमच मिपाचा स्वाद घेतला.
खुप छान वाट्ले तुम्हा सर्वाना भेटुन.
बाकिनी चावय खरडवही वर
(अहिराणी) पुणेकर
अरे तुमना जेटला मन शे तित्की कठीन नथी तारो भाषा |
मने तो घणॉ मजा आउ शे|
पण बिजा ना सु ?
ना समझे वो "सु सु" करे | हु केअर्स |
(मराठी वाले नाही गुजराती वाले सु सु म्हणतोय )
मला वाटते कि हा धागा अहिरणी बोलीभाषा जाणणा-यांनी खरडफळा वा खरडवहितून चालू ठेवावा.
"मला अहिरणी बोली भाषा समजते" एवढेच उत्तर जर द्यायचे असेल व इतर गप्पा मारावयाच्या असतील
तर वरिल पर्यायांचा जरुर विचार व्हावा.
तेच कोकणी बोली भाषेबाबतहि सांगता येईल.
महाराष्ट्रातल्या इतर भागातून असलेल्या जनतेला त्या समजून घ्यायला थोडेसे अवघड पडते.
अभिज्ञ.
>> "मला अहिरणी बोली भाषा समजते" एवढेच उत्तर जर द्यायचे असेल व इतर गप्पा मारावयाच्या असतील
तर वरिल पर्यायांचा जरुर विचार व्हावा.
अभिज्ञचे हे म्हणणे खरे आहे.
मंडळी, हवापाणी / नावागावाच्या गप्पांसोबत एखादी चांगली कथा / कविता / लेख अहिराणीत ( वा प्राधान्याने मराठी-मिश्रित अहिराणीत) येऊ द्या.
तुमच्या गोड बोलीत काही वाचायला मजा येईल. :)
लिवा मग बिगि बिगि पावन |
मी वाट बघु शे :)
(किंचित अहिराणी ) अभिरत
मी तसा नाशिकचा, पण सटाण्याला खुप दिवस राहीलोय.
नोकरी आणि छोकरी निमित्ताने सर्व नंदुरबार, धुळे, जळगाव जिल्हे बघीतले.
क्रुपया हा धागादोरा चालू राहू द्या. वाट्ल्यास दोन्ही भाषांमध्ये बोला.
आपल्या आठवणी जपु या. नाहितर कोण कुणाला विचारतो / बोलतो. दुधाची तहान ताकावर.
(भयान सेन्टी व्हयनु ना मी.)
(भयान = खूपच)
-( सणकी )पाषाणभेद
अरे आ भाषा एकदम गुजराथी जेवी स. अहीं बेसीने तो एवुज लागस
मुम्बैच्या उकाड्यातही अंगावर शिरशिरी आणणार्या थंडीची आठवण येऊन तुमचे गाल आरक्त होत असतील तर याचे आश्चर्य बाळगु नका. त्या उकाड्यातही अंगावर शिरशिरी आणणारी आठवण तुम्ही जवळ बाळगताय. त्या आठवणीला लाख सलाम
प्रतिक्रिया
आईच्यान..
धागा + १
पुलेशु
तेच.
सापडना
राम राम, मि
चांगला विषय
अहो भिरभिरे!!!!
हळवे नका होऊ .. विषयासंबंधितच आहे. :)
मस्त रे भो
अहिराणी :: एक स्वानुभव
थोडी सुधारणा
अजुन
अजुन
बहिणाबाई
खानदेशी ....
आमचे
मी पण एक खान्देशी
लई लई आभारी शे मी आबा! आते आखू लिवा वो पाव्हनं...
बयजु
स्वतानी ओळख द्या
मी जयगाव ना ...
वयख राहू द्या !
मी नगर ना
ना रे बाप्पा
सहमत
चाली ( चालेल )
ना रे बाप्पा
तारो
सु ?
मंडळि.
काही आणखी सूचना
माझी ओळख...
अरे आ भाषा
अहिराणी
साधं नको समजू माले. अहिराणी
हात्त मरो आयुर्हितभौ! माले बी
यक व्हता सल्डया. तो फिरे
त्याच्या (?) : त्याना
बॅट्या
मर्हाटी विश्वकोश, खंड क्र. १
ज्यायला
हे पण
आथानी काडी तथानी काडी, काड्या
फक्त गानाच इ राह्यनात का?
वं मनी माय वं
आणखी
माले भी एस रे भो मी मुयना
शिन्गाडे
कोठे