प्रेरणा: गोंधळ साल्या तू बेवडा मारताना तुझे डोळे फार तांबारुन जातात सगळ्याचा कसा उगाचंच तमाशा होतो ----- गोठलेल्या पाण्यासारखी ती चिल्ड बीयर आणि जळमटं पकडलेल्या गंजलेल्या खिडकीतून दिसणारा तो बर्ड व्हॅलीचा तलाव... अरबी समुद्राचा आभास निर्माण करतो आणि सगळा लफडा होतो... सगळ्याचा कसा उगाचंच तमाशा होतो ----- साल्या तू बेवडा मारताना बघता बघता बसल्या जागी तरंगू लागतोस भरभर शिव्या बाहेर येतात बाजूचे बेवडे तुझ्याकडे पाहायला लागतात तुझ्या हेलकावे खाणार्‍या शरीराकडे पाहतात मग त्यांचाही डोलकर होतो, आणि सगळाच शिमगा आणि मग सगळ्याचा कसा उगाचंच तमाशा होतो ----- साल्या तू बेवडा मारताना माझा सगळाच नाईलाज असतो कधी अचानक एखादा काचेचा ग्लास हातातून सटकन निसटतो तर कधी टेबलावरच कलंडतो अशा रिकाम्या झालेल्या अवस्थेत चुकून बाजूला लक्ष गेले तर बाजूचे साले बेवडे... आपल्याकडे पाहून क्षद्मी हसत असतात तेव्हा तर माझी ब्याटरीच डाऊन होते मला लवकर बारमधून बाहेर पडायचे असते पण तू साल्या उठत नाहीस असा सगळा लोच्या होऊन बसतो... अन् मग सगळ्याचा कसा उगाचंच तमाशा होतो |- विसळलेला द्रवप्रेमी -| (एक ताजीच रचना, भंगार आहे जे जाणवल्यास मंडळ जबावदार नाही )