बुद्धायन

सुरुवातीला धम्मपदातल्या नागवग्गातल्या एका श्लोकांची आठवण झाली. दन्तं नयन्ति समितिं दन्तं राजाऽभिरूहति । दन्तो सेट्ठो मनुस्सेसु योऽतिवाक्यं तितिक्खति ॥ ३२१ (युद्धात संयमी न्यावा, राजास गज संयमी । संयमी मानव श्रेष्ठ, दुर्लक्षे अपशब्द जो ॥)