वाचकांबद्दल माहित नाही लेखकांना गरज असू शकते. एखादा लेख लिहिल्या नंतर एखाद्या विशीष्ट माध्यमाच्या श्रोतृवर्गाकडे जावा म्हणून त्या विशीष्ट मासिक / वृत्तपत्राच्या माध्यमाचा अधिकृत पत्ता उपयूक्त ठरू शकतो. बरेच मराठी लेखक परराज्यातून आणि परदेशातून लिहित असतात आणि त्यांना एकतर अंक विकत मिळण्याची शक्यता दुर्मीळ असते. अगदी चांगल्या दर्जेदार नियतकालीकांचे अंक महाराष्ट्रातील स्टॉल्सवरही मिळतील का याची शंका असते. बहुतांश नियतकालीक खासकरून साप्ताहीके मासिकांचे पत्ते आजच्या काळात आंतरजालावर एका ठिकाणी उपलब्ध आहेत का आणि का असू नयेत ?

जयवंत दळवी म्हणत, 'शाळेत शिकत असताना भूतकाळ, वर्तमानकाळ आणि भविष्यकाळ हे तीन काळ मी शिकलो होतो, पण साहित्य क्षेत्रात आल्यानंतर चौथा काळ शिकलो, तो म्हणजे पडता काळ.' निराशावादी सूर आळवण्याची परंपरा साहित्य क्षेत्राला नवी नाही. मात्र भानू काळे हे निराशेचे सूर आळवणारे संपादक नाहीत. ते आशेचे किरण शोधतात. महाराष्ट्रातल्या अतिशय दुर्गम भागातला लेखकही त्यांच्या संपर्कात असतो आणि परदेशातल्या नव्याने लिहू लागणाऱ्या लेखकांशीही त्यांची मैत्री असते. अशा लेखकांना लिहायला प्रवृत्त करून, त्यांचा स्वाभिमान न दुखावता त्यांना खुबीने पुनर्लेखन करायला भाग पडून, त्यांच्या लेखनावर संपादकीय संस्कार करून ते त्या लेखकाचं उत्तम साहित्य 'अंतर्नाद'मध्ये प्रसिध्द करीत असतात