'पर्समधील गणूचे लॉकेट शाबूत मिळाले' - हरवले ते गवसले का? व कसे? - १

हरवले ते गवसले का? व कसे? प्रत्येकाच्या जीवनात काही तरी हरवते, सटकते, चोरीला जाते अन आपल्याला त्या गमावलेल्या गोष्टींची चुटपुट लागते की हे कसे व का घडले? सोन्याची चेन व इतर दागदागिने लंपास झाल्याचे ऐकताना आपण त्या पीडित व्यक्तिला वेंधळी व बेसावध या रकान्यात टाकतो. ‘आपण नाही तसे’ असे प्रशस्तिपत्रक उगीचच घेऊन टाकतो. काही वेळा हरवलेल्या गोष्टी अनपेक्षितपणे परत मिळतात त्याचा आनंद ती गोष्ट विकत घेताना झालेल्या आनंदापेक्षा जास्त असतो असे वाटते. नुकतीच अशी एक घटना माझ्या मुलीच्या बाबतीत मला अनुभवायला मिळाली. त्यावरून आठवले विविध असेच काही किस्से... काही हवाईदलात असताना काही त्या नंतर... एक एक करून लिहावे आणि आपल्या जीवनात असे काही घडले असेल तर आठवून त्याची उजळणी वाचकांनी करावी. ही विनंती. -------- १. पर्समधील गणूचे लॉकेट शाबूत मिळाले मोबाईल वाजायला लागला. विवाहित मुलीचा आहे असे सांगणारे संगीतमय सूर साद द्यायला लागले. बाबा, पर्स... अन् एकदम मोठ्ठ्यावाहनाच्या हॉर्नचा आवाज येऊन गोंगाटात पुढचे बोल विरून गेले. क्षणभर आजकालच्या प्रतिस्पर्धेच्या निकालाच्यावेळी प्रेक्षकांची उत्सुकता ताणायला व स्पर्धकांच्या ‘दिल की धडकन’ वाढवायला जसा पॉझ टाकतात तसे मनातील प्रेक्षकागारात उभ्या स्पर्धकासारखे मला वाटले. ‘पर्स मिळाली’...तिने तिसऱ्यांना ओरडून सांगितले ... अन हायसे वाटले! काल ती सांगत होती. तिला बसमधून उतरताना तिकिटासाठी विचारणा केली गेली, तेंव्हा तिने आपल्या जवळच्या मोठ्या पर्समधून छोटी पर्स काढायला हात घातला, पण ती पर्स सापडेना म्हणून शोधाशोध सुरू झाली. ‘बाई तिकीट दाखवा चटकन’ म्हणत, त्वरा करायला भाग पाडत अन्य चेकर लोक जमून तगादा करायला लागले. ‘पर्स मिळत नाहीये. ती कोणी तरी लंपास केलेली दिसतेय. त्यात माझे अन्य महत्वाचे सामान व पैसे आहेत. आत्ता माझ्याजवळ पैसे नाहीत.’ ‘ठीक आहे पैसे मागवून घ्या’ म्हणत तिकीट चेकरांनी त्याच्या सोईचा मार्ग दाखवला. तिने तात्काळ आपल्या पतिराजांना फोन करून बँकेच्या कार्डांना ब्लॉक करायला सांगितले अन पैशासाठी आम्हाला कळवले. लगेच तिच्या आईने वाहन काढून जायची तयारी केली. तेवढ्यात 'मी रिक्षाने येतेय.' असा निरोप आला अन आम्ही तिची घरी वाट पहायला लागतो. अपरात्री तिच्या पतिराजांचे ऑफिसमधून आगमन झाले. ड्रायव्हींग लायसन्स, पॅन कार्ड, वगैरे नव्याने काढायला काय काय करावे लागेल आदिची चर्चा रंगली. ‘अशी कशी पर्स हरवलीस तू?’ अशा पेटंट प्रश्नाच्या शाब्दिक आघाताने सुरवात होणारी संभावना आमच्यासमोर त्यांनी चतुरपणे टाळली. याचे कौतुक आम्हा पतिपत्नीला झाले. ‘बरं, आता मी बघते काय करावे लागेल ते. तू ऑफिसात जा.’ असे खमकेपणाने म्हणत, मुलीने पोलिस स्टेशनवर केस लिहायला जायला वाहन चालू केले. काही तासात सही शिक्क्यानिशी दाखला मिळवलेला मी पाहिला अन् मुलीने हवाईदलाच्या तत्परने केलेल्या कारवाईचे समाधान व्यक्त केले. ‘आई आता मी माझ्या घरी जाते व जरा आराम करते’ म्हणून ती निघाली. तेवढ्यात जरा गावठी भाषेत बोलणाऱ्याचा फोन आला की ‘या या ठिकाणी भेटा. मला आपल्याला काही द्यायचे आहे!’ ‘काय? कोण बोलतोय?' वगैरे समजून यायच्या आत फोन बंद झाला! पर्स मिळाली म्हणत आलेल्या फोनवरून मग नंतर जे तिने सांगिलते ते फार अद्भूत होते! तो माणूस म्हणाला, ‘ही पर्स माझ्या मैत्रिणीने काल सहज तिचे कचऱ्याच्या पेटीकडे लक्ष गेल्यामुळे पाहिली व आपल्या ताब्यात घेतली. उघडून पाहिली तर पैसे काही नव्हते पण बरेच अन्य महत्वाचे सामान असल्याचे तिच्या लक्षात आले, म्हणून तिने मित्राला ती पर्स दिली की शोधून काढ त्या व्यक्तीला व दे परत म्हणून. काही काही चुरगाळलेल्या कागदातून एका मोबाईलला फोन लावला. तो होता एका मैत्रिणीचा. तिने आपला नंबर दिला व मी आपल्याला फोन करून बोलावले! पहा आपले सर्व महत्वाचे सामान आहे ना?' ‘हो पहाते’ म्हणत मुलीने पर्स उघडली. हवे ते सर्व मिळाल्याचे पाहून ती म्हणाली, ‘अहो दादा, आपल्यामुळे मला माझी पर्स मिळाली आहे.’ मी मनात म्हणाले, ‘पैसे वा इतर कार्डे गेल्याचे मला इतके वाईट वाटले नाही जितके माझ्या गणूचे एक लॉकेट पर्सच्या एका भागात होते ते गेल्याची हळहळ होती! 'हे घ्या आपल्यासाठी दादा', असे म्हणून तिने काही नोटा पुढे केल्या. ‘नाही नाही, नको’ म्हणून हाताने नकार दिला व म्हणाला, ‘आपण त्या पर्समधला शेवटचा कप्पा पाहिला नाहीत!' मी घाईत ते राहून गेल्याचे म्हणत ती झीप उघडली. माझ्या गणपतीच्या मुद्रेचे लॉकेट हातात आले! त्याला हळूवार ओठ लावून मी त्या व्यक्तिकडे पहात म्हणाले, ‘थँक्स’! पण होते कोण समोर? कोणीच नाही! मी इकडे तिकडे पहात एक दोघांना विचारले, ‘आत्ता एक माझ्याशी बोलत होते ते कुठे गेले पाहिलेत का? ‘नाही, आम्ही नाही पाहिले’ आसपास रस्त्यावर रेंगाळणारे म्हणाले. ‘बाबा ते लॉकेट मला मिळाले आणि तुम्हाला फोन केला. पर्स मिळाली, त्या लॉकेटसह म्हणून ’. पर्स सामानासकट परत करणारे लोक आहेत. त्यांच्या सचोटीचा असा अनोखा अनुभव. पुढे चालू .......