✍ मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

स्विकार...

— अत्रुप्त आत्मा,
तुझे मुलायम मउ दोन्ही हात आजही ह्रुदयापाशी घट्ट कवटाळुन ठेवले आहेत मी.. कधी कधी प्रचंड एकटं वाटल्यावर शोधुन काढतो अडगळीत गेलेल्या फाइल सारखं...काही क्षण! माहित असतं नंतर .. पुन्हा तोच एकाकीपणा मला छळायला येणार आहे... आणि पुन्हा काही काळ त्याचा हिशेब चुकता झाल्यावर.... पुन्हा तुझ्या हातांची..त्यामागल्या स्पर्शांची वेडी हुरहुर! कधी कधी मला प्रश्न पडतो... मानवी मन... नाते ... संबंध... त्यातील व्यवहार... हे सर्व या दोन टोकांच्या मधल्या ताटातुटीवर बेतलेले आहे का गं? मग येते काही क्षणांची विमनस्कता... त्यावरची काही उत्तरं... आणि पुन्हा जीवनाच्या अखंड न थांबणाय्रा प्रवासाचा अपरिहार्य स्विकार... हेच निसर्गानी माणसाला शिकवलेलं रोखठोक उत्तर असावं... यावरचं!!!
6008 वाचन
💬 प्रतिसाद (32)

अभ्या..
Sat, 02/22/2014 - 10:11 नवीन
धन्या मला तर हे आय्सिआय्सिआय मधील नाजुक हाताने घायाळ झालेले एका दिलफेक खातेदाराचे मनोगत वाटते.:-D गुरजी पण मला आवडले नाही. त्यापेक्षा तुमचा खोकले अवतार पुनुर्ज्जिवित करा पाहू. :-D माझा कुणाचा वाला ;-)
↩ प्रतिसाद: धन्या

अत्रुप्त आत्मा
Sat, 02/22/2014 - 10:14 नवीन
@संमंध ?? संबंध असायला हवंय का? >>> बरोब्बर... संबंध-- हाच योग्य शब्द आहे.माझा या शब्दाबाबत अनेकदा घोटाळा होतो. (संपादकांना विनंती:- प्लीज शब्दबदल करुन द्या ना. :) ) @पण चांगलं लिहिलंय.. >>> धन्यवाद. :)
↩ प्रतिसाद: आनन्दिता

प्रचेतस
Sat, 02/22/2014 - 10:16 नवीन
संबंध-- हाच योग्य शब्द आहे.माझा या शब्दाबाबत अनेकदा घोटाळा होतो.
घोटाळा होणारच. संमंध हा शब्द तुम्हाला नेहमीच जास्त जवळिकीचा वाटत असणार.
↩ प्रतिसाद: अत्रुप्त आत्मा

प्रचेतस
Sat, 02/22/2014 - 10:21 नवीन
छ्या. कैतरीच तुमचं. टवाळी कुठे दिसली म्हणे तुम्हाला?
↩ प्रतिसाद: यशोधरा

सस्नेह
Sat, 02/22/2014 - 12:05 नवीन
नक्की कोण चावलं आत्माबुवांना, अकु की मोजी ...?

चौकटराजा
Sat, 02/22/2014 - 12:54 नवीन
अ आ याना कोणा माणसाची चावायची टाप आहे? नक्कीच समंध चावला. बुवा, काय असल्या हळव्या कविता लिहिता राव ?

अत्रुप्त आत्मा
Sat, 02/22/2014 - 13:36 नवीन
@बुवा, काय असल्या हळव्या कविता लिहिता राव ?>>> हम्म्म... बरोबर आहे आपलं! एकदा विदुषकाची टोपी चढली,की माणसानी 'आपण हळवे आहोत' हे ही विसरुन जायला पाहिजे. पडेल मला हळुहळू सवय. :)
↩ प्रतिसाद: चौकटराजा

मनीषा
Mon, 02/24/2014 - 14:51 नवीन
मग येते, काही क्षणांची विमनस्कता... त्यावरची काही उत्तरं... आणि पुन्हा जीवनाच्या अखंड न थांबणाय्रा प्रवासाचा अपरिहार्य स्विकार... सुरेख !

पैसा
Mon, 02/24/2014 - 20:22 नवीन
मस्त लिहिलंत! आता प्रवास जरा थांबवा.

इन्दुसुता
Tue, 02/25/2014 - 09:36 नवीन
प्रिय व्यक्तिचा विरह, त्यातून आलेली व्याकुळता आणि असहाय्य्पणा अगदी व्यवस्थितपणे जाणवतो.....
रोइये जी खुषी से,रोके गा कोइ थोडे ही!?
कौन रोता हैं किसी और की खातिर ऐ दोस्त? सबको अपनीही किसी बात पे रोना आया..... अवांतर : @धन्या : खुर्चीतून पडले हो!!!! :D

सूड
Tue, 02/25/2014 - 17:47 नवीन
त्यांनी अत्रुप्त आत्मा असा आयडी घेतलेला असूनही तुम्ही शुद्धलेखन सुचवताय म्हटल्यावर तुमच्या धाडसाला त्रिवार मुजरा !!
↩ प्रतिसाद: विटेकर

विटेकर
Tue, 02/25/2014 - 17:55 नवीन
खरं आहे तुमचं ! आम्ही त्यांना त्यांच्या अ"त्रु"प्तीसह "स्वि"कारले आहे.
↩ प्रतिसाद: सूड