Skip to main content

प्युअरसोतम - ला - देस्पांद

लेखक ज्ञानव यांनी मंगळवार, 24/12/2013 08:22 या दिवशी प्रकाशित केले.
उर्फ पु.ल. वरील शिर्षकातले नाव त्यांनीच "अपूर्वाई" ह्या त्यांच्या प्रवासवर्णनामध्ये फ्रांसच्या भेटीवर असताना घेतले होते. पु.ल. म्हंटल्यावर काही लांबलचक लिहून त्यांची ओळख वगैरे मी करून द्यावी ह्याची गरज नाही. पण मराठीतल्या विनोदाची उंची....सॉरी शुद्ध,निर्मळ,निर्भेळ विनोदाची त्यांनी गाठलेली उंची आजचे काही लेखक (त्याच्या पायथ्यापर्यंतही पोहचू शकत नसताना)गाठण्याचा प्रयत्न करताना पहिले की मला रावसाहेब आठवतात ते म्हणतात "बदला की वो चाऽऽऽल, ते दिनानाथ नाही का बदलले पण त्यांचा अधिकार होता म्हणतोय मी...." थोडक्यात आजचे लेखक "कोटीच्या" नावाखाली जे करतात त्याने खूप त्रास होतो. पु.लनच्याच असामी असामी मध्ये एक वाक्य आहे "टॅकसी ड्रायव्हर सरदारजी असल्याने केव्हा फेट्यात राख घालून निघून जाईल हि भीती होती" किंवा मुबैकर पुणेकर की नागपूरकर मध्ये घरातली बोली आणि व्यासपीठावरील बोली हा फरक दाखवणारा उतारा. मी गडबडा लोळून हसलोय ह्या सर्वांवर...आपण सगळेच हसलोय मनमुराद...अशी अनेक वाक्ये जी वाचून किंवा पु.लंच्याच तोंडून प्रत्यक्ष ऐकून लक्षात राहिलेली आहेत. तुम्हालाही नक्कीच आठवत असतील. माझी एक विनंती आहे तुम्हाला पु.लची जी वाक्य आवडली आहेत ती प्रतिसादरूपाने इथे मांडा. कुणी कधीही केव्हाही हा धागा वाचला तर त्याला एक निर्भेळ, निर्मळ आनंद, समाधान मिळावे आणि धागा अजरामर सुरूच राहावा. धन्यवाद
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
वाचने 39929
प्रतिक्रिया 92

प्रतिक्रिया

ज्ञानव रविवार, 29/12/2013 14:21
साहेब आज ह्या धाग्याचे सार्थक केलेत ("केलेत" म्हटले कारण तुमचे लिखाणाचे श्रम मला जाणवतात म्हणून आणि झालेत म्हंटले तर सारे श्रेय नशिबाला जाते हो...तसे होऊ नये ना म्हणून.) मजा आणलनीत हो धाग्यात

मोदक रविवार, 29/12/2013 20:27
पु.लं. चा एक किस्सा .... चाळीतला दादर चाळीमधल्या दोन तरुण मुली समोरासमोर आल्या आणि संवाद सुरु झाला ... "इतकं काही नको ओळख नसल्यासारखं तोंड चुकवून जायला -" "इश्श! तोंड चुकवायला काय कर्ज नाही घेतलं!" "पण ब्लाउज घेतला होतास तो? बहुतेक हरवला असेल! जॉंर्जेटच्या साडीसारखा." "तीन दमडीचा ब्लाउज!" "म्हणजे तुला महागच!" "पन्नास ब्लाउज आणून देइन -" "शेवटी मधूला सोडुन लॉंड्रीवाल्याशीच जमवलस वाटतं?" "का म्हणून -" "त्याशिवाय पन्नास ब्लाउज कुठून देणार? मधुनं दिली वाटतं चाट!" "अशी चाट खायला मी म्हणजे तू नव्हे! तरी बरं अरविन्दा गेला त्या मंदाच्या मागं" "हो जातोय! डोळे नाही फुटले त्याचे चकणिच्या मागे जायला " "तुला पाहतांना फुटले होते वाटतं?" "कां, तुझ्याकडे ढुंकून पाहिलं नाही म्हणुन?" "असल्या छप्पन अरविंदाना पातळं धुवायला ठेविन मी !" "हो क्का? चाळीतली पातळं धुवायचं कंत्राट घेतलय का तुझ्या पोष्टमन बाबांनी?" "आहाहा! तरीच एस्सेसीत गचकलीस तीनदा! पोष्टमास्तरला पोष्टमन म्हणत नाहीत इंग्रजीत!" "तुझी आई तर सारखी त्यांना पोष्टमन म्हणते रात्रंदिवस!" "चोरुन ऎकायची सवय जात नाही म्हणायची!" "आईला जरा आवाज हलका करायला सांगा - आगीचा बंब गेल्यासारखी ठणठणते! चोरुन नाही ऎकांव लागत " "हो, तुझी आई म्हणते कोकिळाच की नाही! तरी बरं, परवा सगळी चाळ जमा झाली " "आणि तुझ्या आईच्या झिंज्या पकडल्या तेव्हा वाजवल्या ते का नाही सांगत?" "हॉ हॉ हॉ ~!" "वेडावतेस काय माकडासारखी " "तुझा अरविन्दा एक माकड आहे. म्हणुन सगळीच माकडं वाटली तुला? राधेला म्हणे सगळीकडेच कृष्ण दिसत होता." "ही ही ही ही! गणपती उत्सवात चोरुन दुसऱ्यांच्या कविता आपल्या नावावर म्हटल्या म्हणजे काय सगळीकडे कावय नको." "चोरायला काय तुझे बाबा नाही मी. पुरुषासारखा पुरूष असून कोळसे चोरतो!" "बाबांच नको हं नाव घेऊ!" "मम्मीला सांग तुझ्या. मला कशाला सांगतेस? दिवसभर तर नाव घेते. गोपाळ गोपाळ गोपाळ करुन." "माडर्न मम्मी तुझी- लिपष्टिक लावली म्हणून काय अक्कल नाही आली!" "मग तुम्ही फासा तोंडाला-तुमचे कोणी ओठ धरले आहेत?" "तुझी मम्मी ओठाला लावते का लिपस्टिक? मला वाटलं. समोर आलेल्या दाताला" "खरे दात आहेत - कवळी नाही तुझ्या आई सारखी!" "चप्पल मारीन, सांगते!" "आहे का पायात? वा वा! आहे की! तरीच हल्ली रोज देवळात जातेस - रोज नवी चप्पल!" "बघायचिय का?" "बघू - माझीच असेल!" "ही बघ .. फाट! "

अत्रुप्त आत्मा सोमवार, 30/12/2013 02:31
@"तुझी आई तर सारखी त्यांना पोष्टमन म्हणते रात्रंदिवस!" "चोरुन ऎकायची सवय जात नाही म्हणायची!" "आईला जरा आवाज हलका करायला सांगा - आगीचा बंब गेल्यासारखी ठणठणते! चोरुन नाही ऎकांव लागत ">>> =)) =)) =))

खटपट्या रविवार, 29/12/2013 15:18
हिंदूह्रदयसम्राट बाळासाहेब ठाकरे यांना काही कारणास्तव हिंदुजा हॉस्पिटल मध्ये दाखल करण्यात आले होते. ते ऐकताच पु. ल. उद्गारले, 'त्यांच्या खोलीच्या दरवाज्यावर आता 'गर्वसे कहो हम हिंदुजा में है' असं लिहायला हरकत नाही.' --------------------------------------------------------------------------------- साहित्य संघात कुठल्याशा रटाळ नाटकाचा पहिलाच प्रयोग चालू होता. पु. लं. ना आवर्जून बोलावले होते. नाटकाचा पहिला अंक चालू असतांनाच पडद्यामागे धडाम्‌कन्‌ काहीतरी पडल्याचा आवाज झाला. शेजारचा घाबरुन पु. लं. ना म्हणाला, 'काय पडलं हो?''नाटऽऽक दुसरं काय?' पु. लं. उत्तरले. ----------------------------------------------------------------------------- नवीन शुद्ध लेखनाचे नियम जर उच्चारानुसारी केले तर त्यानुसार होणारे शुद्धलेखन अधिक सुलभ व बिनचूक होईल, असं महामंडळात घाटत होतं. त्यावर पु. लं. नी खालील छेद दिला,'मी नुकताच एका ग्रामीण शाळेत गेलो होतो. तिथं मास्तर मुलांना शुद्धलेखन घालीत होते. ते म्हणाले, 'पोरांनो, लिवा. क्याऽऽऽ ळंऽऽ!'

खटपट्या रविवार, 12/01/2014 22:57
अंतूशेट बर्व्यांपर्यंत माझी कीर्ती पोहोचल्याचे ऐकून झालेला आनंद बापूशेट हेगिष्ट्याच्या प्रश्नाने मावळला. मला नीट न्याहाळीत बापूशेट म्हणाले, "काय करतात ?" "करतात काय म्हंजे ? खुळे की काय तुम्ही हेगिष्टे ? ती रद्दी काढा. दहा ठिकाणी फोटोखाली नाव छापलेलं आढळेल तुम्हाला त्या रद्दित...

विटेकर सोमवार, 13/01/2014 14:19
माताय , पुलं च काहीही वाचले तरी मूड एकदम फ्रेश होतो.. अय्या .. चपला कुठे ठेवायच्या ? ओळ्खा पाहू हे वाक्य कशातलं आहे ?

मराठे बुधवार, 15/01/2014 02:34
राघूनानांची कन्येस पत्रे: 'आईस म्हणावे, तीने दिलेला स्वेटर डोक्यातून जात नाही. पण स्वेटरपेक्षा टोपीसारखा घातल्याने थंडी जाते. आल्यावर ती टाके ढीले करेलच'. मी आणि माझा शत्रूपक्षः "घर तुझं आहे लेका. ते कधीतरी बघायला जावं लागेल म्हणून आम्ही सदैव अर्ध्या चड्ड्या घालूनच गावातनं हिंडायचं का रे?" "आणि हा पाहिलास का? हा आमच्या नोकरांचा संडास!"

पहाटवारा बुधवार, 15/01/2014 07:10
हल्ली पूर्वीसारखे माझा चेहरा टवटवीत दाखवणारे आरसे मिळेनासे झाले आहेत !

हेमंतकुमार रविवार, 27/01/2019 19:45
...सध्या मलादेखील “काय चाललंय तुमचं सध्या” असे कुणी विचारले, तर ‘श्वासोच्छ्वास’ याहून अधिक समर्पक उत्तरच सुचत नाही. ( एक शून्य मी’ मधून)

विजुभाऊ बुधवार, 30/01/2019 16:05
केशर मडगावकरने शुभ्र पांढरी साडी नेसली होती. आमची चाळ देखील चुना फासल्या नंतर अशीच दिसते. ....असामी असामी.....

शेंडेनक्षत्र बुधवार, 30/01/2019 21:43
हिंसेचा निषेध म्हणून चार ऐवजी दोनच पेढे खाऊन स्वल्प उपोषण केले. १० वाजता मोसंबीचा रस घेऊन सोडले! बटाट्याची चाळ. अनरिअलिस्टिक म्हणताना बाईंचे पुढचे दोन दात निसटल्यासारखे वाटले ते चपळाईने पुन्हा बसवून बाईंनी आपले भाषण चालू ठेवले.

बबन ताम्बे बुधवार, 30/01/2019 22:10
मलेशियात राहून चाळीस वर्षांनी हा मनुष्य असखलीत कारवारीत बोलत होता. नाहीतर आपले देशी लोक सहा महिन्यांसाठी इंग्लड अमेरिकेला जाऊन येतात आणि आल्यावर त्यांना मराठी वर्ड रिमेम्बर करायला डिफिकल्ट जातं.