फितुरी ( त्या सावळ्या तनुचे वर आधारीत )

त्या काळ्या मनीचे मज लागले पिसे ग
न कळे मनास आता कोठे शोधू त्यास ग

येते ऐकण्यास जेंव्हा गोड म्याव-म्याव
चोही कडे बघे मी, पकडण्यास घेते धाव ग

हलते शेपटी ही लडीवाळ करते चाळा
दुध पिउन तट्ट ती, माझ्यावर फिस्करी ग

खुपते मनास माझ्या ती मटण खाई शेजारी
डोळ्यात दिसते मग तिच्या, मलाच फितुरी ग