दादांना झालय तरी काय???

Afterall people deserve their rulers! ना ना ना गुर्जी, हे वाक्य असे हवे बिफोर ऑल पिपल डिझर्व देअर रूलर्स !

एकदा टग्या हे टेग लागल्यावर आता अजून काय तुम्हाला अपेक्षित आहे. ही ग्रामीण भागातील जनता एरवी वर्षभर साप दिसला की त्याला ठेसून मारतील मात्र नागपंचमीला त्याची पूजा करतील ह्या अत्र्यांच्या विधानांची आठवण झाली.

हे आले स्युडोसेक्युलर. मुद्दा काय, बोलताय काय, नक्की काय चाल्लंय? पण असोच. झोपेचे सोंग घेतल्या गेले के असेच होते. सो चालूद्या.

स्पष्ट जाहीर असं मुखपत्र आहे ते.. दादांना दोन तीन वर्षात अचानक पुढे आणून त्यांचा तडफदार नेते म्हणून उदो उदो करण्यात किंवा वर लिहिलंय तशी प्रतिमा निर्माण करण्यात सकाळचा खूप मोठा हात आहे. नुकत्याच झालेल्या राजीनामा नाट्यात सकाळचे मथळे पण नाट्यपूर्ण असायचं.. दादांच्या राजीनाम्याने सरकार हादरले.. वगैरे.. याची स्पष्ट बातमी कधीही येणार नाही.. वादळ शमलं की सकाळ न्यूज नेटवर्क या नावाखाली वाटेल ती वैयक्तिक मतं बातमी म्हणून छापतील..

औघड आहे :(

बाकी ठाकरी शैलीला नाके मुरडणार्‍या विचारवंतांना अजित पवारांच्या मुतारीचा वास येऊन उर्ध्व लागला आणि काही बोलण्याच्या मनस्थितीत उरले नाही असे आमचा वार्ताहर कळवतो.

कोण बरे असे हे विचारवंत? माझ्या पहाण्यात तरी अजित पवारांच्या विधानाचा सगळ्यांनीच निषेध केलेला दिसला.

त्यांच्या वक्तव्यातला पहिला भाग, 'तो एकतर देशमुख का कुणतरी आझाद मैदानावर उपोषणाला बसलाय...' यातलाच जो बेदकारपणा, असंवेदनशीलता आणि माज दिसतो त्याचीच पहिल्यांदा किळस आली.

अर्थातच बिनशर्त सहमती! पण मला एक सांगा, बेदरकारपणा, माज, असंवेदनशीलता(! सदरहू प्रभृतीसंदर्भात हा शब्द वापरतानाही अंमळ हात कापले हों!) हे काय नविन आहे का? आज कित्येक वर्षं हे असंच चालू आहे. त्याला आज तथाकथीत अश्लिलतेची फोडणी मिळाली म्हणून कदाचित आज ते ऊठून दिसतंय.

आणि आज्यांनी माजघरात किंवा चार गावठी मित्रांचं पानटपरीवर बोलणं आणि उपमुख्यमंत्राचं जाहीर भाषण यात काही फरक आहे की नाही?

नक्कीच आहे. फरक नक्कीच आहे. पण मंचावरुन भाषणात असे शब्द वापरणं हे चूक की बरोबर हे ठरवण्याची निदान माझीतरी कुवत नाही. आज आपण २०१३ मध्ये आहोत. १९८८ मधलं दादांचं भाषण ऐकलंयत? ६८-७० पासूनची बाळासाहेबांची भाषणं ठाऊक असतीलच, आचार्य अत्र्यांची भाषाही सोवळी बिलकुल नव्हती. माझं म्हणणं केवळ इतकंच आहे की आपण एक समाज म्हणून आजच्या घडीला जास्तच संवेदनशील झालो आहोत असं वाटतंय. लक्षात घ्या, माझा मूळ मुद्दा हा त्या भाषणातल्या वृत्तीबद्दल मुळीच नाही. त्या गोष्टीचं समर्थन होऊच शकत नाही. म्हणणं इतकंच आहे, की आजच्या घडीला आपण भाषेला आलवण नेसवून माजघरात कोंड्तोय का? ज्या प्रकारच्या प्रतिक्रिया समाजातून येत आहेत तितकं अश्लाघ्य अन अश्लिल ते बोलणं होतं का? तसं असेल तर कोकणातल्या घराघरातल्या अगदी दशग्रंथी ब्राह्मणांमध्येही पुर्वी सहजी ऐकू येणारा - अगदी घरातल्या पोरांनाही उद्देशुन 'रांडेंच्या' हा शब्द आपण कोणत्या वर्गवारीत बसवणार? कोल्हापूरात सहजपणे एखादं विशेषण असल्यासारखा येणारा 'भाड्या' कसा जस्टिफाय करणार? मला कळतंय, मी देतोय ती उदाहरणं खाजगी जिवनातली आहेत, आणि सभाशास्त्र वेगळं असतं. अहो, पण ते कोणासाठी? सभाशास्त्र पंडितांना लागू...पंडिंतांच्या सभेत! जनमानसाशी बोलायचं ते त्यांच्या भाषेत हे राजकारणातल्या सभांचं एक हुकमी पान नव्हे का? मिष्टर पवारांनाही बोलतानाच आपला तोल (रुढार्थानं) ढासाळल्याचं लक्षात आलंच. आता त्यावर काही मखलाशी केली तर तत्क्षणी घेतलेल्या त्या पावित्र्यापासून कोलांटी मारल्यासारखंच होणार. आणि बहुतेक ते तसं पुढंमागं म्हणतीलही कदाचित. कुणी सांगावं? >> परिथितीचं गांभिर्य आणि दुष्काळ, भारनियमन वगैरेची संवेदनशीलता बाजूला ठेउ. अनागोंदीवादी पक्षात सातबारा, पाणलोट, आणि सहकारी ब्यांका ह्यापलिकडं नक्की कशाची संवेदनशीलता एरवि असते असं तुम्हाला आढळलंय? :)

आत्ताच फेसबुकवर पाहिलेली कविता… साभार - अनिकेत बोंद्रे एक मुतारी द्या मज आणुनी फुंकीन तीत मी स्वप्राणाने भेदून टाकीन दुष्काळ सगळा दीर्घ तिच्या त्या पिचकारीने ! --- दादाकवी

>>>दोघेही महाराष्ट्राचे उपमुख्यमंत्री म्हणून बोलत नव्हते हा मोठा फरक आहे. हाच फरक अनेकांना समजलेला नाही... अजूनही.

+१ भाषेपेक्षा सहानुभूतीचा अभाव जास्त खटकतो इथे.. टगेगिरी करायची ही जागा नव्हे इतके समजत नसेल तर उपमुख्यमंत्रीम्हणून रहाण्याची लायकी नाही असेच वाटते!!

अगदी अगदी. विरोधकांवर हल्ला केला तर समजू शकतो, पण सामन्य जनतेशी असं बोलत असाल तर तो माजच आहे, विनोद सुद्धा कुठे कसा आणि कुणाबद्दल करावा ह्यावर तुम्ही तुमची लायकी दाखवून देता. माफी वगैरे ठीक आहे पण प्रायश्चित काय? त्याच उत्तर द्या दादासाहेब!

राष्ट्रवादी व आव्हाड तर नालायक आहेतच. पण महानगरपालिकेत शिवसेना भाजपाची सत्ता आहे. त्यांना बेकायदेशीर बांधकामांबाबतीत काही करता येणे शक्य नव्हते काय असा प्रश्न मनात येतो.