छोटे होते डोळे , त्यात सामावणारं विश्वही तसंच , छोट्यांच्या गोष्टी ऐकता ऐकता मोठ्यांच्या समजू लागल्या , पण .....मोठं होण्याच्या हट्टात 'बालपण ' जगायचं राहून गेलं ....!!! पुस्तकं वाचत राहिले वह्या भरत राहिले , परीक्षेच्या दिवसात देवाला स्मरत राहिले , पण ….शाळेला जायच्या नादात ... 'सहलीला ' जायचंच राहून गेलं .....!! लाथ मारील तिथं पाणी काढील अशी जिद्द तेव्हा होती , कॉलेजचा कट्टा ,हिरोइनच्या गप्पा , आमची ख्याती कमी नव्हती , पण ...अबोली माळून मोगर्यांच्या गर्दीत ... 'गुलाबाशी ' बोलायचंच राहून गेलं ...!!! बायको साजेशी ,सूनही आदर्श , हुशार आई लेकरांची होती , मोजून मापून आखलेल्या चौकटीत क्षितिजे सुद्धा वेगळी नव्हती , पण ...प्रतिबिंब पाहताना आरशात .... ' मी ' म्हणायचं राहून गेलं ......!!! उन्हाळे गेले पावसाळे ही गेले , व्यवहार चोख करूनही हिशोब मात्र चुकले , लेखणीने उतरवलं कागदावर एकदा , जे डोळ्यांनी दाखवलं आयुष्यभर सदा , पण ....खरडलेल्या त्या कवितेत ..... 'शीर्षक ' द्यायचं राहून गेलं .....!!!