वळणांवळणांवरती सखे तव आठवणींची भरती सखे कसे विस्मरू सांग तुला मी हे श्वास श्वास तुज स्मरती सखे | पाऊस हा घनगर्द सखे अन् तुझ्या मिठीचा गंध सखे कसा सुटावा असा रेशमी तव बाहुंचा बंध सखे रक्तवर्णित तव लज्जित चर्या श्वासा श्वासांवरि भीति सखे अनामिकशा त्या ओढीने रोमांचित तव कांती सखे चिंब चिंब ही तुझी कुंतले चेहर्‍यावरी मम रुळती सखे थेंब थेंब हा तुला स्पर्षता न कळत होई मोती सखे थरथरत्या तव अधरांची मग पडे घट्ट ती मिठी सखे असे गुंतलो एकामेकीं जणु जन्मांतरीची भेटी सखे श्रावणातल्या सायंकाळी मला गवसले मीच सखे विरुन गेले तुझ्यात अलगद सायुज्यता का हीच सखे ही भोगाची उर्मी म्हणु की तल्लीनतेची समाधी सखे की त्याच्याही पलकडली, मी राधा , तु घनश्याम सखे ------------------------------------------ नाहीस जरी तू इथे सोबती नाहीस जरी तू माझी सखे माझे माझे कशा म्हणु मी माझी "मी" च तुझी सखे !!