अप्रतिम रचना...
___/\___

कविता छानच आहे

पण,

थरथरत्या तव अधरांची
मग पडे घट्ट ती मिठी सखे
असे गुंतलो एकामेकीं
जणु जन्मांतरीची भेटी सखे

श्रावणातल्या सायंकाळी
मला गवसले मीच सखे
विरुन गेले तुझ्यात अलगद
सायुज्यता का हीच सखे

या ओळींचा कीस पडणार बघा..

सुंदर रचना.

सखा सखीला म्हणतोय अशी सुरूवात आहे (१ ते ५ कडवी)
मग सखी सखीला म्हणतीये (६ आणि ७)
पण अंडरलाईन नंतर फुल बाऊंसर आहे.

मिका बहुदा सांगू शकेल

कविता सुरेख आहे..
परंतु पाचव्या कडव्यानंतर तिने वेगळेच वळण घेतले आहे.
कवयित्रीला तसेच अभिप्रेत असेल तर ही भलतीच 'नव*' कविता आहे.

* - पचण्यास अंम्मळ कठिण =)

सुंदर

:हा सखीचा स्वयं संवाद आहे असाही अर्थ लावता येईल ...पचण्यास सोप्पा

नाही हो, तसा अर्थ लावता येत नाहीये.

माय नेम इज शीला गाणे आठवले

छान आहे आवडली

आधी प्रतिसाद वाचुन मग कविता वाचल्यावर अप्रतिम वाटली .
किपिटप .

कविता आवडली.
गिरिजा स्वत: म्हणतातच, मलाही कुठेच सखा आणि सखी या दोघांमधील संवाद वाटला नाही.

हा सखीचा स्वयं संवाद आहे >>
असेच मला वाटले, पण दोन सख्यांमधील संवाद देखील पूर्ण पटण्यासारखा आहे.

अप्रतिम लिहलंय!

मस्त कविता !