दादला न लगे मला

मला दादला नलगे बाई ! (1) सत्वर पाव गे मला ! भवानिआई रोडगा वाहिन तुला ! सासरा माझा गांवीं गेला ! तिकडेच खपवी त्याला ! ! सासू माझी जाच करती! लवकर निर्दाळी तिला जाऊ माझी फडफड बोलती ! बोडकी कर ग तिला ! नणंदेचे पोर किरकिर करिते ! खरूज होऊं दे त्याला ! दादला मारून आहुती देइन ! मोकळी कर ग मला ! एका जनार्दनी सगळेचि जाऊं दे ! एकटीच राहूं दे मला (2) मोडकेसें घर तुटकेसें छप्पर देवाला देवघर नाही मला दादला नलगे बाई ! फाटकेच लुगडें तुटकीसी चोळी ! शिवाया दोरा नाही ! जोंधळ्याची भाकर आम्बाड्याची भाजी ! वर तेलाची धार नाही ! मोडका पलंग तुटकीसी नवार ! नरम बिछाना नाही ! सुरतीचे मोती गुळघाव सोने ! राज्यात लेणे नाही ! एकाजनार्दनी समरस झालें ! तो रस येथे नाही ! गुळ्घाव.. पांढरेही नाही, लालही नाही, दोहोंमधला रंग. सुरती मोती ... तजेलदार मोती. लेणे.. दागिना संत एकनाथांची ही दोन पदे. ग्रामिण जनतेवर एकदम मजबूत पकड बसवायला, (यात पुरुष आले, बायकाही आल्या,) यातली नाट्यमयता उपयोगी पडते. यात मी सांगण्यासारखे काही नाही. पुढील दोन लेखात त्यांचे चरित्र व साहित्य यांची माहिती मी देणार आहे. पण संताचे चरित्र व वाङ्मय यांनी बिचकून जाउ नये म्हणून ही सुरवात. शरद ( कोण आहे रे तिकडे ? जरा शाहीर साबडेच्या,( उदा. वावटळ सिनेमा ) लिन्का द्याना. धन्यवाद) शरद