पराभव...

मी जेव्हा उभा रहातो स्वतः विरुद्ध लढायला..
तेव्हा लक्षावधी विचारांच्या झुंडीच्या झुंडी घेरतात मला
निमिषार्धात..
मी एकटा केविलवाणा दुर्बल..
सुळावर चढवलं जातय मला...
विचारांचा एक एक बोचरा खीळा ठोकला जातोय माझ्या मेंदुत
हृदयात, शरीराच्या प्रत्येक संवेदनशील भागावर
प्रचंड अत्याचार...!!
सुटण्याची असहाय्य धडपड..!!!
त्यागर्दीत लुप्त झालाय माझा आवाज
माझा मलाच ऐकु येत नाही माझा आक्रोष..
मी घाबरलेला भेदरलेला अखेर शरण जातो
विचारांच्या मुर्दाड झुंडी पुढे
नको नको हा सूळ ,उतरवा मला खाली
माझा अगतीक विलाप..
पुन्हा विद्रोह न करण्याच्या अटीवर अखेर
उतरवलं जातं मला सूळावरुन...
रडतोय मी ढसढसा...
पराभावाचे शूळ अजून अजून सलताहे मला
नाही नाही जमलं मला ख्रिस्त होणं..
आपुले मरण
असहाय्य डोळा
विद्रोहाचा खीळा
नको मज..... :(