मोडकसाहेब आपण लिहिलेले हे जे काही आहे ते निव्वळ आझमचाचाचे व्यक्तिचित्र नसून जीवंत व्यक्तिशिल्पही आहे असे वाटते. अतिशय उत्कृष्ट लेखनाचा नमुना तुम्ही पेश केलाय. अभिनंदन!
मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे
त्यामुळं त्याची सारीच मांडणी अनाग्रही असायची. कदाचित त्यामुळंच ती अनेकांना भावत असली तरी, विद्वज्जड होत नसल्यानं अशी दुर्लक्षितही रहात असावी.
मला कुतुहल आहे ते माणसं अशी का वागतात यात. ही लेणीच घे. ती कोरावीशी त्या काळातही त्या लोकांना का वाटलं असावं हा प्रश्न मला लेण्यांकडं खेचून नेतो. मग त्या लेण्यांचा आजच्या काळापर्यंतचा प्रवास असाच प्रत्येक ठिकाणी कुतुहल निर्माण करून जातो. ते कुतुहल माणसाच्या वर्तनाविषयीचंच असतं. मग त्या-त्या गोष्टींकडं पाहण्यासाठी मी मिळेल तिथून माहिती मिळवून माझी दृष्टी विस्तारण्याचा प्रयत्न करतो.
चाचाला वर्ज्यविषय कोणता असा प्रश्न माझ्यासमोर उभा ठाकल्याचा उल्लेख मी मघा केला होता....
मोठाच मार्मिक लेख.असे लेखन सातत्याने वाचायला आवडेल.
श्री. श्रावण मोडक,
दोन्ही भाग वाचले अतिशय उत्कृष्ट झाले आहेत. अभिनंदन.
वाचता वाचतानाच आझमचाचांना भेटण्याची, त्यांच्या नजरेतून लेणी पाहण्याची, तो इतिहास जागवण्याची ओढ निर्माण झाली. परंतु, आझमचाचा आज हयात नाहीत हे वाचून मन विषण्ण झाले. आपण खरेच भाग्यवान आहात.
श्रामो सारख्यांची लेखणी "तयार" कशी होते?
उत्तर मिळतय कि या लेखणीचे मूळं आझमचाचा सारख्या काळ्या मातीत रुजलेली असतात.
मला माणुस म्हणुन जगण्याचा अभिमान वाटावा असे आझमचाचा पार काळजात उतरवले श्रामो जी.
धन्यवाद.
अर्धवटराव
अशी जीव ओतून काम करणारी लोक खरच खूप कमी असतात. दुर्दैवाने हे लोक फक्त आपल्या कामात उत्तम असतात. त्यामुळे त्यांचं काम मर्यादित राहत. हा धागा वर काढल्याबद्दल धन्यवाद.
प्रतिक्रिया
अप्रतिम
मस्त
सुरेख
+१
आझमचाचा!
असेच,
अभिनंदन
उत्कृष्ट!
उत्कृष्ट!
उत्कृष्ट व्यक्तीचित्रण.
अप्रतिम लेख, लेखन
उत्कृष्ट.....
मोदकाच्या सौजन्याने हे
मला एक प्रश्न पडायचा...
छान ओळख.
+१
हा अप्रतिम धागा वर
सुंदर .....................
अप्रतिम....
फारच सुंदर व्यक्तीचित्रण...
अप्रतिम वर्णन केलंय तुम्ही !
वाह
अरेच्चाहे कसे सुटले नजरेतून?
अगदी अगदी....