Skip to main content

वय सोळावं सरलं की.....

लेखक अनिरुद्ध अभ्यंकर यांनी सोमवार, 11/08/2008 03:35 या दिवशी प्रकाशित केले.
वय सोळावं सरलं की सगळं हिरवं दिसू लागत स्वतःभोवती गिरकी घेत मनात पाखरू वसू लागत वसंताच्या बागेमध्ये चाफा केवडे फुलू लागतात फुलां भोवती पिंगा घालण्या भवरे ही जमू लागतात न बोलता प्रत्येकाला सार काही कळू लागत वय सोळावं सरलं की..... पुनवेच्या रातीला सागराला भरती येते क्षितिजावर आकाशाला भेटायला धरती येते प्रेमाची ही आगळी भाषा प्रत्येकजण बोलू लागत वय सोळावं सरलं की..... पहिला वाहिला पाऊस अन पहिली वाहिली प्रीत असते प्रत्येकाच्या ओठांवरती धुंद एक गीत असते ओलाचिंब मन तेव्हा वार्‍यावर झुलू लागत वय सोळावं सरलं की..... हिरव्या हिरव्या पानांमध्ये सळसळणार वारं असत तुझ्या डोळ्यांच्या नजरबंदीत शब्दांवाचून सारं असत स्पर्शामधून एक नवं गाणं मनी रुजू लागत वय सोळावं सरलं की.... -अनिरुद्ध अभ्यंकर
लेखनविषय:
वाचने 5181
प्रतिक्रिया 19

प्रतिक्रिया

पिवळा डांबिस सोमवार, 11/08/2008 04:35
वसंताच्या बागेमध्ये चाफा केवडे फुलू लागतात फुलां भोवती पिंगा घालण्या भवरे ही जमू लागतात न बोलता प्रत्येकाला सार काही कळू लागत वय सोळावं सरलं की..... क्या बात है!! पिसाट वारा मदनाचा, पतंग उडवी पदराचा, तोल सुटावा अशी वेळ ही, तरी चालणं ठेक्याचं सोळावं वरीस धोक्याचं गं... याची आठवण करून दिलीत... जियो!

सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला) सोमवार, 11/08/2008 08:55
वय चाळीसावं सरलं की सगळंच पिवळं दिसू लागतं पँक्रियाजचा होतो भुगा इन्सुलिन कमी कमी व्हायला लागतं चाला मुलांनॉ, लिहा, मला आता वेळ नाही ! अनिरुद्ध शेठ, कविता आवडली, हे सांनल ! - सर्किट

विसोबा खेचर सोमवार, 11/08/2008 09:02
छान, सुंदर, सुरेख, अप्रतीम, कविता... :) तात्या, इयत्ता अकरावी. :)

मृगनयनी सोमवार, 11/08/2008 09:54
खूपच सुंदर.... वर काव्यात उल्लेखलेला प्रसंग माझ्याबाबतीत २ वर्षांपूर्वी च घडला.......:) ईश्श्स्श्श...... (मी लाजले..) --***मृगनयनी.***--

प्रकाश घाटपांडे मंगळवार, 12/08/2008 15:17
लाजु नको वली! समद्यांच च तस्ल व्हतयं! आता कोन हा म्हन्तय कोन नाय म्हन्तय यवढचं. नाय म्हन्नारे ख्वॉट बोलत्यात वली! फड सांभाळ तुर्‍याला ग आला.... प्रकाश घाटपांडे

मनीषा सोमवार, 11/08/2008 11:54
कविता आवडली ... पुनवेच्या रातीला सागराला भरती येते क्षितिजावर आकाशाला भेटायला धरती येते प्रेमाची ही आगळी भाषा प्रत्येकजण बोलू लागत वय सोळावं सरलं की..... हिरव्या हिरव्या पानांमध्ये सळसळणार वारं असत तुझ्या डोळ्यांच्या नजरबंदीत शब्दांवाचून सारं असत स्पर्शामधून एक नवं गाणं मनी रुजू लागत वय सोळावं सरलं की.... खुप छान ...

बेसनलाडू सोमवार, 11/08/2008 12:04
हिला कविता नाही,गाणे म्हणावेसे वाटले. गाणे आवडले. छान! (आस्वादक)बेसनलाडू प्रेमात पडल्यावर निसर्ग,पानेफुले,चंद्रचांदण्या,डोळे-शब्द - वरणभात, घरदार, नोकरीचाकरी सोडून काय काय डोक्यात येतं तद् माताय ;) (प्रेमवीर)बेसनलाडू

सचिन पवार सोमवार, 11/08/2008 16:45
:X हि कविता वाचलि आणि आवडली :P ;)

अमोल केळकर सोमवार, 11/08/2008 16:50
वा गुरुजी मस्तच रचना -------------------------------------------------- भविष्याच्या अंतरंगात डोकावण्यासाठी इथे टिचकी मारा

पद्मश्री चित्रे सोमवार, 11/08/2008 17:08
पाडगावकरांची 'बोलगाणी" आठवली... सहज्-सुन्दर रचना

धनंजय सोमवार, 11/08/2008 19:16
त्या वयातल्या नवथर जाणिवांचे तरल वर्ण आहे. कविता आवडली.

मदनबाण मंगळवार, 12/08/2008 10:24
सुंदर कविता.. मदनबाण..... "First, believe in the world-that there is meaning behind everything." -- Swami Vivekananda

राघव१ मंगळवार, 12/08/2008 18:59
छानच आहे. कुणालाही आवडेल अन् आपलीशी वाटेल अशी! :X

लिखाळ मंगळवार, 12/08/2008 20:07
छान कविता.. पाडगावकरांच्या बोलगाण्यांची आठवण झाली.. --लिखाळ.

संदीप चित्रे बुधवार, 13/08/2008 01:04
>> पुनवेच्या रातीला सागराला भरती येते क्षितिजावर आकाशाला भेटायला धरती येते मस्तच ... खूपच आवडली कविता :)