खुळा अश्वत्थामा

विनायकराव कवीता तर चांगली आहे पण त्याच्या आशयाविशयी पुर्णपणे असहमत. ---नितिन.

लेखन आणि कविता, दोन्ही सुरेख..! (बाबूजींचा विद्यार्थी) तात्या.

बरंच काही समजत असतं, कळत असतं. शारीरिक दृष्ट्या ती बराच काळ असहाय असल्यानं, अवलंबून असल्यानं पालक त्यांचे मालक बनून रहातात! तसं त्या पालकांनी बनावं की नाही ही सर्वस्वी त्या पालकांची प्रगल्भता किती आहे त्यावर अवलंबून असतं. विनायकराव, आपले अनुभव असेच येत राहूदेत. धन्यवाद! तुमची मुलं ही 'तुमची' नसतात ती फक्त तुमच्यामार्फत ह्या जगात व्यक्त झालेली असतात, आणि ती एक स्वतंत्र व्यक्ती असतात अशा आशयाचं खलील जिब्रानचं एक लिखाण आहे. ते मूळ इंग्रजीतूनच वाचण्यासारखं आहे म्हणून ते इथे देतोय - On Children Kahlil Gibran Your children are not your children. They are the sons and daughters of Life's longing for itself. They come through you but not from you, And though they are with you yet they belong not to you. You may give them your love but not your thoughts, For they have their own thoughts. You may house their bodies but not their souls, For their souls dwell in the house of tomorrow, which you cannot visit, not even in your dreams. You may strive to be like them, but seek not to make them like you. For life goes not backward nor tarries with yesterday. You are the bows from which your children as living arrows are sent forth. The archer sees the mark upon the path of the infinite, and He bends you with His might that His arrows may go swift and far. Let our bending in the archer's hand be for gladness; For even as He loves the arrow that flies, so He loves also the bow that is stable. चतुरंग

अस्वस्थ करणारी कविता. - सर्किट

प्रिय चतुरंग्, बुल्स आय. सुवर्ण पदक. भाग दोन लिहायची गरज उरली नाही. धन्यवाद. जखमांचे भांडवल न करता प्राप्त परिस्थिती वर मात करण्याची जिद्द पुरी करणे सोपे नाही. आभारी विनायक प्रभु

प्रियाली, चुकुन वर्गशिक्षकाला मिळाली. त्यांनी गांभीर्य ओळ्खुन मुख्याधपकाकडे पोचवली. समुपदेशनाची गरज ओळ्खुन त्यांनी मला दाखवली. ती खरी आहे असे मानुन मला जमेल ती मदत केली. उपयोग झाला. Childhood Trauma and Violent Adulthood ह्या महासागर मंथनात किती जणाना रस आहे? या घर आपलच आसा. द्रोणाचार्याचे राजघराण्यावरची भक्ती आणि त्यामुळे घराकडे झालेले दुर्लक्ष ही वस्तुस्थिती आहे. आठ्वण केल्याबद्दल धन्यवाद. मुलाबरोबरची वेळ वाढ्वतो. वि.प्र.

चांगले अनुभवकथन. कृपया समुपदेशनाबद्दल आणि त्यामुळे झालेल्या सुधारणांबद्दल विस्ताराने लिहावे. समुपदेशनाची गरज आणि त्याचे फायदे याबद्दल लोकांत फार उदासिनता आणि अज्ञान असते. आपले लेख अनेक जण वाचत असतील. प्रतिसाद न देता वाचनमात्र असणारे आणि लेखाचा दुवा इतरांना देवून त्यांना माहिती देणारे अनेक जण असु शकतात. या तर्‍हेची माहिती संकेतस्थळांवर असणे फार गरजेचे आहे असे वाटते. -- लिखा़ळ.

प्रिय लिखाळ, असे काही होत असेल तर त्याचे सर्व श्रेय रामदासला. खुप त्रास दिला आहे त्याला मी. मराठी टाइपींग चे गुरु आणि म्या बोलकाचे लेखक. वि.प्र.

उत्तम लेख , त्यावरील चर्चाही उत्तम... ...अशाच अजून अनुभवांच्या प्रतीक्षेत,... ______________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/