निवांत

क्षणामागूनी क्षण धावती, काट्यामागुनी काटा अंधारातुनी नित्य उजळती चहुबाजुनी वाटा सुवर्ण झगमग दूर दावते संधीप्रकाश खोटा मृगतृष्णेच्या पाठी व्याकूळ नीज हरविल्या खाटा शर्यतीतल्या बाजारातूनी माल विकाया सारा गुणवत्ता ना मोल ठरविते बोल वल्गना धारा कवडीमोल ती मोलमजूरी फोल डोईचा भारा शक्ती मिळवी घामच येथे तोल युक्तीचा न्यारा बुद्धीच्या राज्यात जिंकतो तर्कविचारी घोडा दौडत राही सतत धडाधड नाही उसंत थोडा रात्रंदिन जप मंत्र एकला झोडा तोडा जोडा मजल्यावरती मजले चढतो गगनचुंबी वाडा तरीही कुथती कर्मविरांच्या व्यस्त थकल्या रांगा भले शमविले परिवाराच्या पालन पोषण अंगा आम्हा जैसे फिरत रहा तू बद्ध घाणीच्या खांबा बुद्धीरक्षणा कर्म घट्ट धरी, कुणीतरी ह्याला सांगा अंगमेहनती शांत झोपतो धरुनी अश्म पलंगा लक्ष्मी बुद्धीजीवी-मष्तकी दिवसरात्र करी पिंगा पळापळीतूनी थकली गात्रे शोधती सुखांत थांबा जन्मभरीच्या धकाधकीला निवांत शेवट देगा, निवांत शेवट देगा