मिसळपाव
वावरणारा प्रत्येक मनुष्य,
एक ठिणगी!!
प्रत्येकात एक ज्वाला,
खोल आत दडलेली,
अवकाश निव्वळ ठिणगीने पेट घेण्याचा,
भडका ठरलेलाच!
अश्या लाखो ठिणग्या,
अवती-भवती वावरणार्‍या...
अचानक सगळ्यांनी पेटून उठावं
एकेच दिवशी, एकाच वेळी...!
मग,
ह्या पृथ्वीला, इतर ग्रहांना, आकाशगंगेला-
ह्या प्रचंड उर्जेचा भार पेलवेल??
आकाशाची पृथ्वीशी असलेली
क्षितीजावरची घट्ट वीण, उसवेल ताडकन!
आणि झेपावेल पृथ्वीच, आकाशगंगेबाहेर!
तिचा नवा सूर्य शोधण्याकरिता...!!
-वेणू
वेणूसाहित्य https://venusahitya.blogspot.com/
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1125
प्रतिक्रिया
4
प्रतिक्रिया
या वेळी
नाही आवडली विशेष.
कल्पना
कल्पना मस्त आहे, मांडणीत गडबड झाली.
पण तरी आवडली.
ही मिपावर
ही मिपावर आधारलेली कविता वाटतेय ! प्रतिकात्मक दिसतेय !
कविता आहे बरोबर !
नाही, ही मिपावर आधारित
नाही, ही मिपावर आधारित नाही.
चाणक्यजी, मि.का, चौ.राजा आभारी आहे, प्रतिसादासाठी :)