रंग...!

अनेक रंग माझ्या ओंजळीत दिलेस... अगदी हळूवारपणे... हरखून गेले ते रंग पाहताना... माझ्या ओल्या डोळ्यात त्या इंद्रधनूचं प्रतिबिंब तरळलं.... नजर हलेना माझ्याच भरलेल्या ओंजळीवरून... तू : पाहतेस काय? मी : हे...... हे रंग.. कित्ती आहेत!! सुंदर एक- एक... तू : हम्म, तुझेच आहेत मी :सारे? तू : हो मी :काय म्हणू? तू : डोळ्यांनी सांगितलं सारं.. हे रंग वापर, उधळ तुला हवे तसे मी : मनसोक्त? तू :हो, म न सो क्त मी :हा हिरवा, हा लाल, हा केशरी, हा पारवा, करडा- गव्हाळ! हा का देतो आहेस? तू :तुझी कांती, गव्हाळ म्हणून मी :पण ह्या रंगामूळेच तुला खूप काही ऐकावं लागलंय आजवर तू : तुला, कटूच आठवण येणार असेल, तर आण तो इकडे मी : काय करशील त्याचं? तू : ठेवेन जपून, तुझ्या इतकाच मी : वेड लावलंस आज मला तू : .... मी :आयुष्याचा कॅनव्हास पुन्हा रंगवायला घेईन तू :शुभ्र कागदावर? मी :हम्म, मला मदत करशील? तू : बोल ना, काय ते मी :खूप दिवसांनी इतके रंग एकत्र पाहते आहे रे, कुठला- कुठे- कसा उतरवू, सांगशील? तू :सुरुवात कर हिरव्याने..!! मी : सुखाचा रंग तो, तू सर्वाथाने देऊ केलेल्या तू :त्याच्या भोवती गुलाबी पेर मी : आपल्या इवल्या विश्वातल्या प्रेमाचा? तू : मग घे, केशरी-उधळ मुक्तपणे मी :माझ्यातली बंडखोरी हेरतोस? तू : आता ओत अवकाशाचा आकाशी अथांगपणा मी :तुझ्या मनाचा ठाव घेणारा? तू : मग पारवा मी : माझ्यातला अवखळपणा? तू :मग बुंद लाल मी :तुझ्यातल्या जगण्याच्या जिद्दीसारखा, गडद पण मोहक, असा? तू : आता पिवळट हलक्या- फिकट छटा मी :वृद्धपकाळापर्यंत टिकणारी सोबत म्हणून? तू : ..... मी : अरे, पण चित्र पूर्ण करायला, काळा नको? तू :.... मी असेपर्यंत, 'दु:ख' असे थेट ओंजळीत येणार नाही तुझ्या! -बागेश्री ब्लॉगवर पूर्वप्रकाशित : http://venusahitya.blogspot.com/2012/01/blog-post.html