Skip to main content

मराठी इंटरनेट साइट्सवर स्त्रियांचे प्रमाण कमी का?

लेखक ३_१४ विक्षिप्त अदिती यांनी शुक्रवार, 09/03/2012 01:59 या दिवशी प्रकाशित केले.
जागतिक महिला दिनाच्या सर्व वाचक स्त्री-पुरुषांना शुभेच्छा. महिला दिनाला साधारण १०० वर्षांचा इतिहास आहे. स्त्रीमुक्तीची चळवळ आणि महिला दिन साजरा करण्याचा संबंध घनिष्ठ आहे. महिलांना मतदानाचा हक्क मिळावा, निवडणूका लढवण्याचा हक्क मिळावा, समान वेतन, समान वागणूक मिळावी इत्यादी मागण्यांमुळे स्त्री चळवळ सुरू झाली आणि वाढली. बहुसंख्य देशांमधे या मागण्यांबाबत गेल्या शतकात मोठी प्रगती झालेली दिसते. तरीही स्त्री-समानता संपूर्णतः आलेली आहे असे आम्हांस वाटत नाही. मोठ्या प्रमाणावार मुलींनी शिकायला सुरूवात केलेली असली तरीही अजूनही सुशिक्षितांमध्ये स्त्री-पुरुषांचे प्रमाण समसमान नाही. नोकऱ्यांमध्येही अजून उच्चपदावर पुरुष अधिक संख्येने दिसतात. कदाचित असे म्हणता येईल की वीस-तीस वर्षांपूर्वी जे सुशिक्षित झाले त्यांचेच प्रमाण उच्चपदस्थांत अधिक दिसेल. हाच युक्तिवाद थोडाफार एकंदरीत सुशिक्षितांच्या संख्येला लागू होतो. थोडक्यात पंचवीस तीस वर्षांपूर्वी जे खूपच अधिक संख्येने पुरुष शिकले ते व त्यांच्याबरोबर न शिकलेल्या स्त्रिया अजूनही लोकसंख्येमध्ये दिसतात. कदाचित आजची पिढी घेतली तर हे प्रमाण अधिक समसमान दिसेल. महाराष्ट्र हे भारतातले पुरोगामी राज्य. तेव्हा सध्याच्या मराठी पिढीत चित्र वेगळे दिसते का? ते शोधण्यासाठी मराठी इंटरनेट साइटवर असलेल्या स्त्री-पुरुष प्रमाणाचा अंदाज घेण्याचा प्रयत्न केला. आम्हाला असे दिसले की मराठी इंटरनेटवर स्त्रिया आणि स्त्री-आयडींचे प्रमाण खूप कमी दिसते. पुराव्यादाखल अलेक्सा.कॉम वरून घेतलेले हे स्टॅटिस्टिक्स पहा. मनोगतावर दिसणारे स्त्री-पुरूषांचे प्रमाण एकूणच इंटरनेटवर दिसणार्‍या प्रमाणासारखेच आहे. मायबोलीवर पुरूषांचे प्रमाण माफक प्रमाणात जास्त (over-represented) आहे. मिसळपाव, उपक्रम आणि मीमराठीवर स्त्रियांचे प्रमाण प्रचंड प्रमाणात कमी (greatly under-represented) आहे. ऐसी अक्षरेचे (हा न्यू किड ऑन द ब्लॉक असल्यामुळे) स्टॅट्स उपलब्ध नाही. पण ऐसीवरचे प्रमाण मायबोली किंवा मनोगताप्रमाणे असावे असे वाटते. या स्टॅट्सपैकी मायबोलीच्या स्टॅट्समधे Confidence: medium असं आहे तर इतर स्टॅट्सबद्दल Confidence: low आहे. पण या साईट्सवर पाहिल्यास लॉगिन केलेल्या पुरूषांची संख्या जास्त आणि स्त्रियांची संख्या कमी हे दिसतेच. मराठी इंटरनेट वापरणारे लोक महाराष्ट्र किंवा भारताच्या शहरी भागातले, आणि परदेशात असणारे बहुसंख्येने असणार. या लोकांमधे शिक्षण, समृद्धी, इंटरनेटची उपलब्धता या अडचणी नसाव्यात. तरीही इंटरनेटवर व्यक्त होण्यात स्त्रियांचे प्रमाण कमी का असावे? गेल्या काही दिवसांतच पुरुषप्रधान लेखनाबद्दल तक्रारी वेगवेगळ्या साइट्सवर दिसून आल्या. मराठी इंटरनेट साइट्स पुरुषप्रधान मनोवृत्तीच्या आहेत का? ८ मार्चला थोडी का होईना चर्चा घडावी म्हणून घाईघाईत लिहील्यामुळे काही मुद्दे सुटले आहेत. त्यातले काही इथे लिहीते. इंटरनेट-वापरकर्ती घरं सुशिक्षित असतील असं समजून, सांख्यिकदृष्ट्या नेट वापर करणार्‍यांमधे स्त्रिया आणि पुरूषांचं प्रमाण ढोबळमानाने समान असेल अशी माझी अपेक्षा होती. आपलं लिखाण ब्लॉगांपुरतेच मर्यादित ठेवणार्‍यात किंवा मराठीतून, इंटरनेटवर व्यक्त होणार्‍या व्यक्तींमधे स्त्रिया आणि पुरूषांचं प्रमाण थोड्याबहुत फरकाने समान असेल हे एक गृहीतक. (चुकीचं असल्यास का ते वाचायलाही आवडेल.) विचार करण्यासाठी आणि/किंवा इंटरनेटवर किंवा कुठेही व्यक्त होण्यासाठी, विशेषतः राजकीय, सामाजिक, आर्थिक, चर्चा आणि कला या संदर्भात विचार करता स्त्रिया आणि पुरूष मुळात वेगळे नसतात हे ही मागच्याच शतकात पुढे आलेलं आहे. तर स्त्रिया एकूणच कमी प्रमाणात का व्यक्त होतात याबद्दल थोडी चर्चा करणं मला जिव्हाळ्याचे वाटते. विशेषतः हा आर्थिक आणि शैक्षणिकदृष्ट्या एलिट म्हणावा असा गट आहे, जो मराठी इंटरनेटवर वावरतो. सामान्यतः समाजाची मूल्य, दिशा या वर्गातून ठरवली जाते. (पूर्वीही ब्राह्मणांना एलिट समजले जायचे आणि त्यांच्या घरच्या रूढींचे पालन करणे फॅशनेबल समजले जायचे.) त्यामुळे या वर्गाची मतं काय आहे हा विचार करणं मला महत्त्वाचं वाटतं. 'सुपरमॉम' संस्कृतीने आधीच काही स्त्रियांच्या व्यक्तीमत्त्वाचे नुकसान केलेले आहे; ते अधिक प्रमाणात झिरपू नये असं मला मनापासून वाटतं आणि त्यादृष्टीने मला अशा व्यक्ती ज्या समाजगटांत अधिक प्रमाणात आढळतात त्या लोकांची मतं महत्त्वाची वाटतात. "एक स्त्री शिकली तर संपूर्ण कुटुंब शिकतं" हे थोडं जुनंच झालं. त्याच धर्तीवर एक स्त्री घराबाहेरही जे जग आहे त्याबाबतीत जागरूक झाल्यास संपूर्ण कुटुंबात ही जागरूकता येऊ शकते. निदान अशा प्रकारच्या चर्चांमधून काही चुकतं आहे का असा विचार झाला तरी खूप.
वाचने 79074
प्रतिक्रिया 166

प्रतिक्रिया

मराठमोळा शुक्रवार, 09/03/2012 18:26
आले का खवचट छिद्र्वान्वेशी विमे, बाकी मुद्दे सोडून भोके शोधणारे ;) असो, इथे केवळ उच्चपद्स्थ, उच्चशिक्षित, मराठी आंतरजालाची आवड असणार्‍या समाजाच्या बाबतीत चर्चा सुरु आहे हो.

इरसाल शुक्रवार, 09/03/2012 18:32
इथे केवळ उच्चपद्स्थ, उच्चशिक्षित, मराठी आंतरजालाची आवड असणार्‍या समाजाच्या बाबतीत चर्चा सुरु आहे हो. ह्या गोळाबेरजेतून स्त्री आय डी घेवून वावरणारे वगळलेले आहेत असे समजुनच ना ?

३_१४ विक्षिप्त अदिती शुक्रवार, 09/03/2012 22:05
फेसबुकावरून मराठीत व्यक्त होणारे संस्थळांवर फारसे लिहीताना दिसत नाहीत. वाचक असतात का हे मला माहित नाही. पण या निरीक्षणाचा विचार जरूर व्हावा असं वाटतं. धनंजय बोरगावकर यांनी याच प्रकारचा मुद्दा मांडलेला आहे.

सोत्रि शुक्रवार, 09/03/2012 22:40
फेसबुकावरून मराठीत व्यक्त होणारे संस्थळांवर फारसे लिहीताना दिसत नाहीत. वाचक असतात का हे मला माहित नाही. पण या निरीक्षणाचा विचार जरूर व्हावा असं वाटतं.
फेसबुक हे बिनडोकपणाचे आणि रिकाम्या भिंतीला तुंबड्या लावण्याचे माध्यम आहे. तिथे काय अकलेचे दिवे लागतात हे आपण बघतोच. जिथे Today I'm feeling SAD ह्याला १००० भर लाईक्स असतात तिथले भिंतींवर पिंका टाकणे म्हणजे अभिव्यक्त होणे ? :O फेसबूक आणि वरती नामोल्लेख केलेली मसं येथे मराठीत अभिव्यक्त होणे हे जर सारखेच आहे असे म्हणत असशील तर मग चर्चाच खुंटली. - (फेसबुकवर असणारा पण अभिव्यक्त मसंवर होणारा) सोकाजी

Nile शुक्रवार, 09/03/2012 23:12
फेसबुक हे बिनडोकपणाचे आणि रिकाम्या भिंतीला तुंबड्या लावण्याचे माध्यम आहे. तिथे काय अकलेचे दिवे लागतात हे आपण बघतोच.
ह्यावर अधिक विदा दिल्यास आवडेल. त्यानंतर फेसबुकवर कोणत्याही मराठी संस्थळापेक्षा अधिक वैचारीक आणि विधायक गोष्टी होतात हे सिद्ध करण्याची जबाबदारी माझी. एखाद्याच्या फ्रेंड्सलिस्टमध्ये बिनडोक आणि तुंबड्यालावणारेच अधिक असतील तर तो फेसबुकचा दोष नाही. ८०० मिलियन लोकांच्यात तुमच्या आमच्यासारखे सगळेच येतात. मराठी संस्थळावर काय कमी बिनडोक लोक आहेत?

सोत्रि शुक्रवार, 09/03/2012 23:32
निळुभाऊ, माझा प्रतिसाद ह्या खालच्या वाक्याला होता.
फेसबुकावरून मराठीत व्यक्त होणारे संस्थळांवर फारसे लिहीताना दिसत नाहीत
प्रत्यक नाण्याला दोन बाजू असतात ह्या न्यायाने फेसबुकवर वैचारीक (?) आणि विधायक गोष्टी होतही असतील. पण फेसबुक हे त्याचे प्रमुख माध्यम खचितच नाही. विधायक गोष्टींसाठी उत्तम 'मार्केटिंग प्लॅटफॉर्म' मात्र आहेच, त्याबद्दल दुमत नाहीयेय. - (फेसबुकावर तुंबड्या लावायला आवडणारा) सोकाजी

Nile शुक्रवार, 09/03/2012 23:40
माझं म्हणणं एकंदरीतच आहे, मराठी त्यात इन्क्लुडेड आहे. फेसबुकवर मराठीतूनही मराठी संस्थळांच्या तुलनेत होणारी अभिव्यक्ती असण्याची शक्यता नाही असे तुम्हाला वाटते का?

अन्या दातार शुक्रवार, 09/03/2012 23:47
फेसबुकवर मराठीतूनही मराठी संस्थळांच्या तुलनेत होणारी अभिव्यक्ती असण्याची शक्यता नाही असे तुम्हाला वाटते का?
काही ग्रुप्सवर लोक मराठीतून व्यक्त होतातच, पण त्यात एक प्रकारची क्लिष्टता येते. कोण कोणास उद्देशून बोलतोय, याचा माग काढणे एका मर्यादेनंतर अशक्य होऊन जाते. मसंवर तो प्रकार नाही. तदर्थ अनेक लोक हळूहळू तिथे मते व्यक्त करणे टाळतात (हे माझे निरीक्षण). पर्यायाने अभिव्यक्तिला मर्यादा येतात. लोक आपसूकच रिकाम्या भिंतींना तुंबड्या लावत सुटतात.

सोत्रि शुक्रवार, 09/03/2012 23:57
बिंगो! अन्या, धन्यवाद रे मित्रा, एक्झॅक्टली हेच लिहायचे होते. - (अन्याशी सहमत असलेला) सोकाजी

Nile शनिवार, 10/03/2012 00:12
माझं म्हणणं आहे तुमच्या डोक्यात असलेली फेसबुकची जी इमेज आहे (सोकांजींचा पहिला प्रतिसाद) ती चुकीची आहे. तुम्ही संस्थळ जॉईन केलंत की संपूर्ण मटेरीअल तुम्हाला अव्हेलेबल होतं. फेसबुकावर तुम्हाला मटेरीअल शोधावं लागतं. नुस्तं फेसबुकावर असणं उपयोगाचं नाही. कोणाला कोणत्या ग्रुपवर काय सापडतं हे त्याने जॉईन केलेल्या ग्रुपवर अवलंबून आहे. फेसबुकचा कोणतातरी ग्रुप आणि संस्थळ अशी तुलना चूकीची आहे. सोकांजीचा पहिल्या प्रतिसादाला आक्षेप आहे. त्यातील दावा सिद्ध कोणी करणार असेल तर मला रस आहे.ग्रुप्स वगैरे नीटीग्रीटीमध्ये रस नाही.

अन्या दातार शनिवार, 10/03/2012 09:34
फेसबुक हे बिनडोकपणाचे आणि रिकाम्या भिंतीला तुंबड्या लावण्याचे माध्यम आहे. तिथे काय अकलेचे दिवे लागतात हे आपण बघतोच. जिथे Today I'm feeling SAD ह्याला १००० भर लाईक्स असतात तिथले भिंतींवर पिंका टाकणे म्हणजे अभिव्यक्त होणे ? Shock फेसबूक आणि वरती नामोल्लेख केलेली मसं येथे मराठीत अभिव्यक्त होणे हे जर सारखेच आहे असे म्हणत असशील तर मग चर्चाच खुंटली.
हा झाला तुम्ही म्हणत असलेला सोत्रिंचा पहिला प्रतिसाद. यात त्यांनी एखादा स्पेसिफिक ग्रुप व मसं ही तुलना केलेली दिसत नाही. त्यानंतर तुमच्या या प्रतिसादात तुम्ही काही विदा मागितला होता. तसा विदा देणे जरी शक्य नसले तरी धागाकर्तीचे मत सोत्रिंच्या मुद्द्यास पुष्टी देणारे असल्याचे येथे आढळते. फेसबुक व मसं अशी चर्चा चालू नसल्याने खरंतर या उपचर्चेची गरज नव्हती, पण आता तशी झालीच आहे तर आमचे मत मांडून थोडी भर घालतो आहे.

३_१४ विक्षिप्त अदिती शनिवार, 10/03/2012 05:19
विमेंचा मुद्दा, फेसबुक वापरता येतं याचा अर्थ इंटरनेट उपलब्ध आहे, असा आहे. इंटरनेट उपलब्ध असताना फेसबुक का निवडतात आणि संस्थळांवर का येत नाहीत हा मला पडलेला प्रश्न नाही. म्हणूनच मी त्यावर निबंध लिहीलेला नाही. फेसबुक आणि संस्थळांमधे निवड करणार्‍यांमधे जेंडर बायस आहे का? असल्यास का असा प्रश्न आहे. फेसबुक स्त्रियांना अधिक सुरक्षित, आपलंसं वाटतं असं उत्तर असेल का? अवांतरः १. कंटाळा आल्यास फेसबुकावर फुकाचा टेमपास करायला मला आवडतं. २. ऐसी अक्षरेचं फेसबुक फीड माझ्या अकाऊंटवर आहे. तिथे फेसबुकावर अनेक मित्र ऐसी अक्षरेवरचं चांगलं लेखन लाईक करतात, पण त्यांना संस्थळावर येण्याएवढा वेळ नाही, हौस नाही, इच्छा नाही, किंवा इतर काही. असं करण्यार्‍यांची संख्या हाताच्या बोटावर मोजण्याएवढी असल्यामुळे त्याचा विदा जमवण्यात हशील नाही.

नितिन थत्ते शुक्रवार, 09/03/2012 10:58
इंटरनेट / मराठी साइटच्या वापरकर्त्यांमध्ये सिंगल राहणारे पुरुष (मी, कुंदन ही दोन विवाहित उदाहरणे त्याखेरीज बरेचसे बॅचलर्स) हा मोठा वर्ग असावा. अश्या प्रकारात स्त्रिया जवळजवळ मुळीच नसाव्यात. या वर्गातले पुरुष जवळजवळ (जागे असण्याचा) पूर्णवेळ जालावर पडिक असतात.

३_१४ विक्षिप्त अदिती शुक्रवार, 09/03/2012 11:03
बॅचलर हा शब्द स्त्रियांसंदर्भात वापरला जात नाही*, पण स्त्री-पुरूष दोघांच्याही बाबतीत विवाहाचं वय पुढे ढकललं जात आहेच. स्त्रिया मराठीत व्यक्त का होत नाहीत याचं हे कारण काही प्रमाणात पटलं तरीही पुरेसं वाटत नाही. *मी स्वत:चा उल्लेख एकेकाळी स्यूडो बॅचलर असा केला होता तेव्हा मला हे सांगण्यात आले होते.

अन्नू शनिवार, 10/03/2012 10:59
आक्शी याजा सकट वसूल कराया पायजे!

निनाद मुक्काम … शनिवार, 10/03/2012 23:11
एव्हढे करूनही अनेक साईट वापण्यास बंदी मग त्या वापण्यासाठी दर सेंकदाला बदलणारा आयपी अड्रेस तेव्हा वसूल हे केलेच पाहिजे.

अन्नू शनिवार, 10/03/2012 22:49
या वर्गातले पुरुष जवळजवळ (जागे असण्याचा) पूर्णवेळ जालावर पडिक असतात.
असे का!

कवितानागेश शुक्रवार, 09/03/2012 12:34
तरीच, गेल्या काही दिवसात ही गोष्ट माझ्या लक्षात आली होतीच, की इथे 'मुली' ;) कमी आहेत.कारण जरा कुठे ऑनलाईन आले की सगळ्या 'टग्यां'शीच बोलावे लागते!! :P असो. माझ्या मते काही कारणे, १. मुलीना नेटवर वेळ कमी मिळतो. कारण त्या वर्तमानात रहातात, आणि वर्तमानात 'कृती' करतात. वैचारीक ( थेअरेटिकल) चर्चा करणे अनेकवेळा निरर्थक वाटते. २.असलेल्या वेळात त्या पाककृती वाचतात. :) ३. मूळात स्वभाव 'अ‍ॅग्रेसिव्ह' नसतो, त्यामुळे आपली मते ( काही पक्की मते असली तरिही) ती हिरिरीने मांडावीत अशी गरज वाटत नाही. तसेही इथल्या कुठल्याही चर्चांमुळे रोजच्या आयुष्यात काहीही फरक पडणार नसतो. ४.आपली स्वतःची मते 'चव्हाट्यावर' मांडणे तितके सुरक्षित वाटत नाही. ५. पुरुष मूळ मुद्द्याला सोडून कधीही अचानक 'लागेल' अशी कॉमेंट टाकू शकतात. त्यामुळे सांभाळून रहावे लागते. ६. स्वतःला व्यक्त करण्यासाठी अजून हजार ठिकाणे असतात. उदा.: मैत्रिणी, बहिणी, आई, मावशी वगरै. त्यांच्याशी बोलणे फोनवर होते, पुन्हा 'नेट' बाद! ७.शिवाय इतर काहीतरी कलाकुसरीचे उद्योग ८०% मुलींना असतातच. त्यात वेळ घालवणे जास्त आनंददायक असते. ८.सामाजिक म्हणवल्या जाणार्‍या विषयांबद्दल उदासिनता. आपण बरे आपले घर बरे अशी वृती. ९. मुद्दा ३ चा पुढचा परिणाम. वाद घालणेदेखिल आवडत नाही. त्यामुळे आपले मत एकाच छोट्याश्या वाक्यात मांडण्याकडे कल. १०. मुलींना ( निदान ७०%) बोलायला खूप आवडते! त्यामुळे लिहणे कमी असते. फोनच पुष्कळ वापरला जातो, नेटची गरजच काय? ;)

अन्नू शुक्रवार, 09/03/2012 14:21
काही मुद्दे पटले, काही डोक्यावरुन गेले तर काही नुसतेच वरुन गेले (उदा.- प्रतिसादाचा आणि तुमच्या वयाचा संबंध आणि यावरुन वयाचा अंदाज! ;) ) हे टग्या म्हणजे नेमके काय वो? म्हन्जी टांगमोड्या, मुडद्या, काळतोंड्या, बोक्या, अशा पुरुषी विशेषणासारखच ते वाटतया म्हणं यीचारलं!

जेनी... शुक्रवार, 09/03/2012 22:15
लिमाउजेट यांच्या बर्‍याच मतांशी सहमत . वेळ मिळाल्यावर सविस्तर लिहिन्याचा प्रयत्न करेन . तुर्तास वाचत आहे ...

विश्वनाथ मेहेंदळे शनिवार, 10/03/2012 11:37
तरीच, गेल्या काही दिवसात ही गोष्ट माझ्या लक्षात आली होतीच, की इथे 'मुली' कमी आहेत.कारण जरा कुठे ऑनलाईन आले की सगळ्या 'टग्यां'शीच बोलावे लागते!!
आता कळली का आमची व्यथा ??
१. मुलीना नेटवर वेळ कमी मिळतो. कारण त्या वर्तमानात रहातात, आणि वर्तमानात 'कृती' करतात. वैचारीक ( थेअरेटिकल) चर्चा करणे अनेकवेळा निरर्थक वाटते.
ते वर्तमानात राहण्याचे सोडा, पण वैचारिक काहीही आवडत नाही हे मान्य:-)
२.असलेल्या वेळात त्या पाककृती वाचतात.
घ्या. म्हणजे परत चूल आणि मुल चा प्रकार का ??? तरी बरे, इथे आपण बाय चोइस मुद्द्यांबद्दल बोलत आहोत.
३. मूळात स्वभाव 'अ‍ॅग्रेसिव्ह' नसतो, त्यामुळे आपली मते ( काही पक्की मते असली तरिही) ती हिरिरीने मांडावीत अशी गरज वाटत नाही.
कुणाचा स्वभाव 'अ‍ॅग्रेसिव्ह' नसतो ?? सर्व महिलांचा ?? अरे बाप रे. यावर प्रतिवाद करायची माझी कुवत नाही.
तसेही इथल्या कुठल्याही चर्चांमुळे रोजच्या आयुष्यात काहीही फरक पडणार नसतो.
हा पलायन वाद झाला. फरक पडताच नाही असे तुम्ही म्हणू शकत नाही. अगदीच काही नाही तर इतरांची मते कळतात त्यातून आपली मते बदलू शकतात. ती क्षितिजे का कायसे म्हणतात ती विस्तारत नाहीत ? मिपा वर मी नसतो तर ओरिगामी शी ओळख झाली नसती, पक्षी निरीक्षण करायला शिवडीला गेलो नसतो.
४.आपली स्वतःची मते 'चव्हाट्यावर' मांडणे तितके सुरक्षित वाटत नाही.
का कोण खाणार आहे ? मते चव्हाट्यावर मांडून कसली असुरक्षितता वाटते बुवा ??
५. पुरुष मूळ मुद्द्याला सोडून कधीही अचानक 'लागेल' अशी कॉमेंट टाकू शकतात. त्यामुळे सांभाळून रहावे लागते.
महिला पण हे चोख प्रकारे करू शकतात. मिपा वर अशा अनेक ताई (माई, अक्का) आहेत की. नवे व्यनितून विचारा. नाही तर उगाच कुणाला तरी "लागेल"
६. स्वतःला व्यक्त करण्यासाठी अजून हजार ठिकाणे असतात. उदा.: मैत्रिणी, बहिणी, आई, मावशी वगरै. त्यांच्याशी बोलणे फोनवर होते, पुन्हा 'नेट' बाद!
म्हणजे त्याच त्याच वर्तुळात फिरणे प्रेफर केले जाते. हम्म्म्म.... रोचक आहे.
७.शिवाय इतर काहीतरी कलाकुसरीचे उद्योग ८०% मुलींना असतातच. त्यात वेळ घालवणे जास्त आनंददायक असते.
असेच काहीसे वर बिचारा ममो म्हणाला तर नॉन अ‍ॅग्रेसिव्ह रीतीने उत्तर आले की.
८.सामाजिक म्हणवल्या जाणार्‍या विषयांबद्दल उदासिनता. आपण बरे आपले घर बरे अशी वृती
ज्जे बात !!!!
९. मुद्दा ३ चा पुढचा परिणाम. वाद घालणेदेखिल आवडत नाही. त्यामुळे आपले मत एकाच छोट्याश्या वाक्यात मांडण्याकडे कल.
महिला आपले मत थोडक्यात मांडतात ??? देवा परमेश्वरा..... वाचव रे बाबा !!!!!
१०. मुलींना ( निदान ७०%) बोलायला खूप आवडते! त्यामुळे लिहणे कमी असते. फोनच पुष्कळ वापरला जातो, नेटची गरजच काय?
मुद्दा ६ चेच उत्तर चला, पुढे बोला..... ;-)

शिल्पा ब शनिवार, 10/03/2012 11:50
त्याच त्या वर्तुळात म्हणजे काय? अर्थातच!! ज्या लोकांवर विश्वास आहे त्यांच्याशीच बोलणार ना? उगाच वाट्टेल त्या लोकांशी का म्हणुन बोलायचं? बाकी चर्चा रोचक आहे.

कवितानागेश शनिवार, 10/03/2012 19:37
आता कळली का आमची व्यथा ??> अरेरे! फार वाइट वाटले हो विमेकाका. ( स्त्रियांचे ऑनलाईन वर्तनदेखिल सहानुभूतीपूर्ण असते) :) ते वर्तमानात राहण्याचे सोडा, पण वैचारिक काहीही आवडत नाही हे मान्य:-)> मुद्दा २ वाचा. येथे कृतीला महत्त्व दिले जाते! घ्या. म्हणजे परत चूल आणि मुल चा प्रकार का ??? तरी बरे, इथे आपण बाय चोइस मुद्द्यांबद्दल बोलत आहोत.> मुद्दा १ वाचा. वर्तमान आयुष्यात याच २ महत्त्वाच्या गोष्टी असतात, ज्यांना सतत तोंड द्यावे लागते. कुणाचा स्वभाव 'अ‍ॅग्रेसिव्ह' नसतो ?? सर्व महिलांचा ?? अरे बाप रे. यावर प्रतिवाद करायची माझी कुवत नाही.> योग्य निर्णय. माणसानी केवळ वादासाठी वाद घालू नयेत. ;) हा पलायन वाद झाला. फरक पडताच नाही असे तुम्ही म्हणू शकत नाही. अगदीच काही नाही तर इतरांची मते कळतात त्यातून आपली मते बदलू शकतात. ती क्षितिजे का कायसे म्हणतात ती विस्तारत नाहीत ? मिपा वर मी नसतो तर ओरिगामी शी ओळख झाली नसती, पक्षी निरीक्षण करायला शिवडीला गेलो नसतो.> मला नै ना येता आले. :( त्याचे कारण, नवीन मुद्दा १ अ: स्वतःच्या आवडींपेक्षा 'इतर' कामे नेहमीच जास्त महत्त्वाची वाटतात. का कोण खाणार आहे ? मते चव्हाट्यावर मांडून कसली असुरक्षितता वाटते बुवा ??> घरी कळले म्हणजे?? :P महिला पण हे चोख प्रकारे करू शकतात. मिपा वर अशा अनेक ताई (माई, अक्का) आहेत की. नवे व्यनितून विचारा. नाही तर उगाच कुणाला तरी "लागेल"> पुरुषांचा टक्का जास्त आहे, द्व्यर्थी शब्द वापरणयात. आणि बोलले कुणीही तरी 'लागते' बायकांनाच. म्हणजे त्याच त्याच वर्तुळात फिरणे प्रेफर केले जाते. हम्म्म्म.... रोचक आहे.> मुद्दा ४ वाचा. वर्तुळ लहान, सुरक्षितता महान! असेच काहीसे वर बिचारा ममो म्हणाला तर नॉन अ‍ॅग्रेसिव्ह रीतीने उत्तर आले की.> ब्वॉर्र. ज्जे बात !!!!> धन्यवाद. महिला आपले मत थोडक्यात मांडतात ??? देवा परमेश्वरा..... वाचव रे बाबा !!!!!> वरची २ उत्तरे वाचा! ;) चला, पुढे बोला..... > असे प्रत्येक वाक्याला उत्तर देणे म्हणजे झिम्मा खेळल्यासारखे वाटतय! ;) असो. झाला का पुरेसा गुंता? :D

Dhananjay Borgaonkar शुक्रवार, 09/03/2012 12:46
मराठी इंटरनेट साइट्सवर स्त्रियांचे प्रमाण कमी का? प्रत्येकाच्या व्यक्तिगत आवडीचा हा मुद्दा असु शकतो. तुम्ही नमुद केलेल्या सगळ्या संकेत्स्थळामधे कुठेही फक्त पुरुषांना आवडेल असेच लिखाण, धागे असतात जेणेकरुन पुरुषांची संख्या अधिक वाढावी असही काही नाहीये. आज काल बहुतांशी मुल मुली फेसबुक, ट्वीटर अन्य सोशल नेटवर्कींग साईट्स वर असतात (मराठी संकेतस्थळावर नसले तरी). जर का अश्या ठिकाणीसुद्धा स्त्रीवर्गाची संख्या कमी असली असती तर मात्र विचार करण्यासारखी गोष्ट आहे. अवांतर - आता असं म्हणंण किती योग्य होईल की मराठी संकेत्स्थळावर पुरुष वर्गाची संख्या जास्त आहे म्हणजे पुरुष वर्गाला मराठी बद्दल जास्त आदर आहे आणि स्त्री वर्गाला नाही? असा धागा निघाला तर चुक की बरोबर?

बाळ सप्रे शुक्रवार, 09/03/2012 14:18
मराठी ईंटरनेट साइट युजर हा ग्रुप इतका छोटा आहे , की Enough samples नसल्यामुळे यावरुन काढलेला कुठलाही निष्कर्ष प्रातिनिधिक ठरणार नाही...

अन्या दातार शुक्रवार, 09/03/2012 14:39
शीर्षक बघा:
मराठी इंटरनेट साइट्सवर स्त्रियांचे प्रमाण कमी का?
इंटरनेट साईट युजर हाच ऑब्जेक्ट ऑफ स्टडी आहे मालक.

तर्री शुक्रवार, 09/03/2012 14:31
संख्या महत्वाची की दर्जा महत्वाचा ? निदान मिपा वर तरी तुलनेने स्त्रियांच्या लेखनाच्या संख्येपेक्षा त्यांचा लेखनाचा दर्जा वरचा आहे. अवांतर: "महाराष्ट्र व्यापारात मागे का? " ह्या चाली वर वाचले.

मस्त कलंदर शुक्रवार, 09/03/2012 14:54
माझ्या काही वर्षांच्या होस्टेलच्या अनुभवातून, माझ्या व्यवसायामधून आणि आजवर भेटलेल्या स्त्रियांशी बोलण्यावरून अदितीच्या प्रश्नाचं उत्तरे ही असू शकावीत. १. स्त्री असो वा पुरूष, त्यांना स्वतःचं मत आहे की नाही, आणि ते किती ठामपणे मांडता येतं हे महत्वाचं आहे. पिढ्या न पिढ्या शिकलेल्यांच्या पण पुरूषीवर्चस्वाच्या घरांमधून," तुला काय करायचंय, तुमची अक्कल शेवटी चुलीपाशीच चालवायचीय" असं म्हटलेलं ऐकलं आहे. अशा वेळेस फक्त सांगितलेलं ऐकायचं, प्रश्न उपस्थित करायचे नाहीत आणि कुणी विचारत नसल्याने मत देखील नसण्याची काही उदाहरणे पाहिली आहेत. किंवा अशा घरातल्या काही स्त्रियांकडून, "विचार केला की त्रास होतो, त्यापेक्षा बिनडोकपणे राहिलेलं बरं पडतं" असंही ऐकलं आहे. अशा स्त्रियांच्या घरी इंटरनेट आलं तरी त्या वाचनमात्र न राहिल्या तरच आश्चर्य वाटेल. याउलट एखादी अशिक्षित स्त्री तिच्या मतांबद्दल, मुद्दयांबाबत ठाम असू शकते आणि ते ती प्रसंगी पटवूनही देऊ शकते. त्यामुळॅ व्यक्त होणं हे फक्त एलिट वर्गापुरतं मर्यादित नसावं. थोडक्यात, त्यामुळे व्यक्त होता येणं हे महत्वाचं आहे. याबाबतीत मला मसरबाईचं उदाहरण आठवतं. २. काही घरांमधलं अतिप्रोटेक्टेड वातावरण. अशा वेळेस मुलांच्या(मुलगा+मुलगी)यांच्या विचारांना कितपत चालना मिळते हा प्रश्न आहे. विचारशून्यता असेल तर व्यक्त कुठून होणार? अर्थात हे आजच्या विद्यार्थीदशेतल्या लोकांमध्ये काही प्रमाणात आढळून येतंय. सध्या आपण ज्यांच्याबद्दल( मराठी आंतरजालावर सक्रीय असणार्‍यांबद्दल) बोलतोय त्यांच्याबाबतीत हे कारण नक्कीच नसावंसं वाटत आहे. ३. टंकाळा असू शकतो. त्यामुळॅ फक्त वाचलं आणि पुढे गेले असंही होतं. वेळॅचा अभावही एक कारण आहेच ४. लीमाऊचा वाद न घालण्याचा मुद्दा थोडासा पुढे नेते. काहींना मुद्देसूद चाललेल्या चर्चा आवडतात, पण मग मुद्दे नाहीत म्हणून समोरचा कसाही वितंडवाद घालू लागला तर ," ठीक आहे, तुझा बैल दूध देतो" असं म्हणून त्या वादात निष्फळ जाणारा वेळ दुसरीकडे स्त्कारणी लावणं सोयीस्कर वाटत असावं. मी स्वतः इथं खूप कमी प्रतिसाद देते, लेखही कमीच लिहिते. माझ्यासाठी तीन आणि चार नंबरची कारण लागू पडतात. आणि हो, इथं प्रतिसादांत कामाच्या वाटणीचा मुद्दा आलाय. आमच्या घरी ती कशी आहे हा मुद्दा नाही. पण माझा नवरा वर्षभरातून एकदा मीच तयारी करून दिलेल्या पाककृतीत स्वत्:ची दोन मिनिटे घालून ती बनवतो आणि लिहायला दहा मिनिटे घालवून इथे पोस्ट करतो. आणि म्हणूनच मला पुस्तकं वाचायला, सिनेमे बघायला आणि इथे लिहायला वेळ मिळतो असं काही महाभागांचं मत आहे. तेव्हा, असो!!!

३_१४ विक्षिप्त अदिती शनिवार, 10/03/2012 00:58
त्या निमित्ताने मकीचं दर्शन घडलं! ;-) असो. लीमाऊजेटचा प्रतिसादही आवडला. मसरबाईंसारख्या अनेक स्त्रिया आहेत हा मुद्दा वादातीत आहे. प्रश्न असा आहे की समाज विशेषतः सामान्य स्त्रिया या स्त्रियांकडे, एलिट गटातल्या नसल्यामुळे, कॉपी करण्यायोग्य म्हणून पहातो का? बहुदा नाही. या स्त्रिया एलिट गटात, थोडक्यात आर्थिकदृष्ट्या समृद्ध, उच्चशिक्षित गटात आल्या की त्यांची उदाहरणं इतर गटांमधले लोक देतात. २ आणि ३ हे मुद्दे मला पटले; पण ते लिंगनिरपेक्ष असावेत असं वाटतं. ४ हा मुद्दा, जो अनेकींनी प्रतिसादात मांडला आहे, तो फक्त स्त्रियांच्याच बाबतीत आहे का? एलिट समजल्या जाणार्‍या समाजातही हा भेद असणं मला काळजी करण्यायोग्य वाटतं. (म्हणूनच हा धागा.)
... म्हणूनच मला पुस्तकं वाचायला, सिनेमे बघायला आणि इथे लिहायला वेळ मिळतो असं काही महाभागांचं मत आहे. तेव्हा, असो!!!
अशा प्रकारच्या लोकांची, विशेषतः पुरूष आयडी, उपस्थिती मिपावर अन्यत्र दिसते. या धाग्यावर अदितीचा बैल दूध देतो आहे का? :D

सुहास.. शनिवार, 10/03/2012 10:39
आणि हो, इथं प्रतिसादांत कामाच्या वाटणीचा मुद्दा आलाय. आमच्या घरी ती कशी आहे हा मुद्दा नाही. पण माझा नवरा वर्षभरातून एकदा मीच तयारी करून दिलेल्या पाककृतीत स्वत्:ची दोन मिनिटे घालून ती बनवतो आणि लिहायला दहा मिनिटे घालवून इथे पोस्ट करतो. आणि म्हणूनच मला पुस्तकं वाचायला, सिनेमे बघायला आणि इथे लिहायला वेळ मिळतो असं काही महाभागांचं मत आहे. तेव्हा, असो!!! >>>> आता त्या महाभागांना काय माहीती की तुमचे नवरोबा असला 'चालुपणा' करत पाकृ टाकतात ते ...असो ....देव तुम्हाला ईंटरनेट करिता भरभरून वेळ देवो हि मनोमन कामना !! बाकी मराठी इंटरनेट साइट्सवर स्त्रियांचे प्रमाण कमी का? >> या प्रश्नाचे उत्तर एका वाक्यात " सगळ्याच बायका रिकामटेकड्या नसतात " विशेषता नवर्‍याच्या जीवावर !!

३_१४ विक्षिप्त अदिती रविवार, 11/03/2012 22:50
या प्रश्नाचे उत्तर एका वाक्यात " सगळ्याच बायका रिकामटेकड्या नसतात " विशेषता नवर्‍याच्या जीवावर !!
खरं आहे. पण नवर्‍याच्या जीवावरच कशाला, जवळच्या नात्यातल्या सर्वच पुरूषांच्या जीवावर. गुलामांना स्वातंत्र्य मिळतं तेव्हा त्यांना गुलाम बनवणार्‍यांची चैन कमी होतेच; गुलामी संपल्यावर गुलामीचा उपभोग घेणार्‍या मालकांना बुडं हलवून काम करावंच लागतं. आणि असं समाजव्यापी परिवर्तन घडवणार्‍यांना, या संदर्भात पुरुषांना, उदा: जगन्नाथ शंकरशेट, महात्मा फुले, विठ्ठल रामजी शिंदे, महर्षी कर्वे, र.धों. कर्वे, बाबासाहेब आंबेडकर, या सर्वांना समाजात अतिशय आदराचं स्थान असतं.

अविनाशकुलकर्णी शुक्रवार, 09/03/2012 17:52
त्या मनाने विदेशी महिला जागरुक आहेत.. खास स्त्रीया साठी अनेक वेब साईत्स आहेत A 30 year old Canadian woman has come up with a social networking website exclusively for females. The site Luluvise.com bans males from joining, the Daily Mail reported. It connects though other networking websites LinkedIn and Facebook. Since its launch Wednesday, it already has 1,000 users in 69 countries. मराठी स्त्रीयाने पण खास स्त्रीया साठी एखादी वेब साईट डेव्हलप करण्यास हरकत नाहि.. त्या साठी पुरुष हि त्यांना मदत करु शकतिल.. http://mashable.com/2008/05/11/top-10-social-networking-sites-for-women/ इथे १० वेब साईट्स ची नावे दिली आहेत..ज्या खास स्त्रीया साठीच आहेत. मराठी महिला प्रगत विचाराच्या आहेत..त्या मुळे नजिकच्या काळात अशी वेब साईट निघु हि शकते.

३_१४ विक्षिप्त अदिती शनिवार, 10/03/2012 00:59
त्या मनाने विदेशी महिला जागरुक आहेत..
सदर तुलना जगभरच्या इंटरनेट वापराशी केल्यामुळे हे वाक्य गृहीतच होतं. असो.

गणपा शुक्रवार, 09/03/2012 18:59
वयोगट १६ ते २५ : विद्यार्थी दशेतला काळ. मुली मुलांपेक्षा जास्त अभासु असतात (हे त्यांच्या उत्तीर्ण होण्याचा प्रमाणावरुन लक्षात येईलच.) मुलांना टिंगल टावाळी करण्यात जास्त रर असतो. कदाचीत म्हणुनच या वयोगटातल्या मुलांच आंजावरील प्रमाण मुलींपेक्षा जास्त असेल. वयोगट २५ ते ३० : नोकरी/धंद्याच्या उमेदीतली वर्षे काळ बदलत असला तरी अजुनही नोकरी करणार्‍या पुरषांची संख्या महिलांपेक्षा जास्त आहे. पर्यायाने मुलींच्या प्रमाणात मुलांचा आंतरजालाशी जास्त संबंध येतो. वयोगट ३० ते ४४ : गृहस्थाश्रम फेज १ नवीन लग्न झालेली युगुले, पहिलट करणी, लेकुरवाळ्यांचा हा गट. आपला समाज पितृसत्ताक असला तरी त्याची जडण घडण करणारी ती माताच. त्यामुळे लहान बाळाच्या संगोपना पासुन ते त्या बाळाच्या सुरवातीच्या शालेय काळा पर्यंत स्त्री गुरफटलेली असते. वयोगट ४५ ते पुढे : गृहस्थाश्रम फेज २ मुलं मोठी झाली, हातशी थोडा वेळही आहे पण इडियट बॉक्सच्या आहारी गेलेला हा वर्ग. संगणक अजुनही घराघरात पोहोचलेला नाही. त्यात त्या सासु सुनांच्या कगाळ्यांचा आणि कट कारस्थानांचा मारा असलेल्या मालिकांत पुरषांना जास्त रस नसतो. तेव्हा आपले काका लोक जालावरच्या संसारात रमतात.

चौकटराजा शुक्रवार, 09/03/2012 20:12
तारे पटले पण आणखी तार्‍यांचा पटेल असा पट पहाण्यासाठी ली माउ जेट या चिनी सदस्याच्या प्रतिसादास पहावे .

विनायक प्रभू शुक्रवार, 09/03/2012 19:09
खालील विधान फक्त माझ्या घरापुरते मर्यादित आहे. घरात नेट कनेक्शन आल्यावर संस्थळ वाचना बद्दल बायकोला विचारल्यावर मिळालेले उत्तर. " हो का? काम धंदे नाहीत का? नको ते सांगताय"?

चेतनकुलकर्णी_85 शुक्रवार, 09/03/2012 19:33
असू द्या हो.. इतर स्त्रियांना बाकीची पण महत्वाची कामे असतात...तरीही सर्व स्त्रियांची कसूर तुम्ही भरून काढताय ना तुमच्या वावराने त्या बद्द तुमचे हार्दिक अभिनंदन..

तिमा शुक्रवार, 09/03/2012 19:39
आमच्या जवळच्या नातेवाईकांत व परिचितांमधे ज्या सुशिक्षित स्त्रिया आहेत(जवळ जवळ सगळ्याच आहेत) त्यामधील फारच कमी स्त्रिया या मराठी संकेतस्थळांवर जातात. त्यांत ज्येष्ठांपासून कॉलेजवयाच्या कन्यकाही आल्या. त्यातल्या माझ्या वयाच्या ज्या आहेत, त्यातल्या ५० टक्के ह्या आंतरजालावर येतात. पण त्या फक्त मेल बघण्यापुरत्या ! मराठी संस्थळावर का सभासद होत नाही असं विचारलं तर त्यांना मराठी टंकायला येणार नाही असे उगाचच (प्रयत्न न करताच) वाटत असते. शिवाय तुम्ही पुरुष सदा काँप्युटर अडवून बसलेले असता , मग आम्हाला वेळ तरी असतो का? वगैरे वगैरे उत्तरे मिळतात. त्यांच्या बाबतीत तरी, घरात एकच काँप्युटर असणे, तो हाताळायला फारसा न मिळणे व त्यामुळे त्याच्या वापराविषयी एक भीति असणे, घरकामातून व नातवंडांतून वेळ काढता न येणे, टंकायचा कंटाळा वा त्यांत स्वारस्य नसणे ही प्रमुख कारणे असावीत. माझ्या मुलीच्या व त्यापुढच्या वयाच्या ज्या असतात, त्यांचे शिक्षण इंग्रजी शाळेत झालेले असल्यामुळे त्यांना मराठीत रसच नसतो, बाकी जालावर मात्र त्यांचा स्वच्छंद विहार चालू असतो.

पैसा शुक्रवार, 09/03/2012 19:58
माझ्या घरात कॉम्प्युटर आला तेव्हापासून म्हणजे बहुतेक २००० साली असेल, इंटरनेट डायल अप कनेक्शन होतं. इमेल्स वगैरेसाठी नेट वापरात होतंच पण आताच्या सारखं चॅट इ. उपलब्ध नव्हतं. जेव्हा ब्रॉडबँड स्वस्तात आणि सहज मिळायला लागलं तेव्हा इतर गोष्टींकडे लक्ष गेलं. मी मिसळपाव या संस्थळाची मेंबर तर अगदी अलीकडे झाले. मायबोलीवरचं थोडंफार त्यापूर्वी वाचत असे. शहरात राहिल्यामुळे हे शक्य झालं. पण नेट इतक्या मोठ्या प्रमाणात अजून सगळीकडे उपलब्ध नाही. माझ्या सासरच्या घरी मोबाईल नेटवर्क अजूनही चालत नाही. लँडलाईन फोन हजारदा बंद पडतो. बहुतेक खेड्यात हीच अवस्था असावी. शहरातून नेट उपलब्ध असलं तरी वेळ हा मोठा फॅक्टर असतो. सकाळचा सगळा वेळ स्वयंपाक करण्यात जातो. तेव्हा नेट/कॉम्प्युटर लावून बसलं तर स्वतःलाच जेवायला मिळणार नाही. शिवाय घरातल्यांचे शिव्याशाप खावे लागतील. कारण इतर सगळे माझ्या आधीच घराबाहेर पडलेले असतात. भारतात रहाणार्‍या बहुतांश स्त्रियांचा फार मोठा वेळ स्वयंपाक करण्यात खर्ची पडतो. याला काही उपाय नाही, कारण बाहेर चांगलं आणि स्वस्त हेल्दी खाणं सहज मिळत नाही. मोठ्या प्रमाणात स्त्रिया या बँका, शाळा अशा ठिकाणी नोकर्‍या करतात. तिथे इंटरनेट उपलब्ध नसतं. त्यामुळे बहुसंख्य पुरुषमंडळी ऑफिसात गेल्या गेल्या ऑनलाईन येतात तेही शक्य नसतं. संध्याकाळी घरी आल्यावर आधी रात्री काय स्वयंपाक करायचा याचा विचार, काही संपलं तर बाजारहाट, मुलांना खायला पाहिजे, यात वेळ जातो. मग मुलांना त्यांचे शाळा कॉलेजचे प्रोजेक्ट करण्यासाठी कॉम्प्युटर हवा असतो. नवर्‍याला काहीतरी सर्फिंग करायचं असतं, तेव्हा जेवण झाल्यावरच मला कॉम्प्युटर सापडतो. मग राहिलेल्या वेळात सगळी मराठी संस्थळं फिरणे, फेसबुक, गुगल चॅट, ऑनलाईन खरेदी, मोबाईल रिचार्ज, रेल्वेची तिकिटं काढायची या सगळ्या कामातून मराठी संस्थळांच्या वाट्याला कितीसा वेळ येणार? हे मी माझ्यापुरतं पण माझ्या वयाच्या स्त्रियांबद्दल कमी अधिक प्रमाणात प्रातिनिधिक लिहिते आहे. सुदैवाने माझ्याकडे दांड्या मारणारी का होईना पण मोलकरीण आहे. आणि मी टीव्हीच्या रिमोटला हातसुद्धा लावत नाही. पण ज्या स्त्रियांना मोलकरीण उपलब्ध नाही आणि टीव्ही बघायला आवडतो त्यांच्याकडे आणखीच कमी वेळ असणार. शिवाय एखादं चांगलं पुस्तक आणलं की मग बाकी सगळ्याला "मारो गोली!" रेवती म्हणते तशी कारणं म्हणजे "आपल्याला कोणी काही म्हणतील का?" वगैरे काहीम्च्या बाबतीत असतील नक्कीच पण माझ्या बाबतीत हा प्रश्न कधी आला नाही. काही मंडळी अशीही असतात की त्याना कॉम्प्युटरपेक्षा छापलेलं वाचायला जास्त आवडतं. त्या बायका कशाला नेटवर येताहेत? तेव्हा माझ्या मताने स्त्रियांचा वावर मराठी संस्थळांवर कमी का याचा कारण असलेला मुख्य घटक 'वेळ नाही' हाच आहे.

मराठमोळा शुक्रवार, 09/03/2012 20:17
पैसातै, प्रतिसाद आवडला. तुमच्याबद्दल किंवा स्त्रियांबद्द्ल आदर नाही असे मुळातच नाहीये.. आई, बहिण यांना जन्मापासून पहात आलोय, त्यांची माया प्रेम यांच मुल्य हे कदाचित देवही (असला तर) ठरवू शकणार नाही. :) तुम्ही सांगा, तुम्हाला यातून व्यक्तीमत्वाचे नुकसान झाले असे वाटते की सुख आणि समाधान?

पैसा शुक्रवार, 09/03/2012 20:29
कारण माझ्यावर कोणीही कोणतीच गोष्ट लादलेली नाही. शिवाय मला जेव्हा लिहावंसं किंवा वाचावंसं वाटतं तेव्हा मी रात्री उशीरा बसून किंवा सुटी असेल तेव्हा ते करतेच. सुख आणि समाधान याची तुम्ही व्याख्या कशी करता यावर बर्‍याच गोष्टी अवलंबून आहेत. तू नेट लावू नको किंवा घरात काम करच असं मला कोणी कधी सांगितलं नाही. मी जे काही करते ते माझ्या मर्जीने. त्यामुळे माझं कोणी नुकसान करतोय किंवा नुकसान झालंय असं मला कधीच वाटलं नाही. कोणत्याही अडचणीतून बाहेर कसं पडता येईल हेच मी नेहमी बघत असते. त्यामुळे मी संबंध वेळ ऑनलाईन रहायचा उपाय शोधून काढलाच! तो म्हणजे अ‍ॅण्ड्रॉईड मोबाईल! पण इतर बहुसंख्य बायकांना हे शक्य होणार नाही हे मला माहिती आहे.

चौकटराजा शुक्रवार, 09/03/2012 20:18
आजच्या कॉलेज मधे एक परिक्षा मुलींची घ्या. त्याना आजची पेपरमधली हेड लाईन विचारा .अचूक उत्तरे २० टक्याच्या वर येणार नाहीत. हे वास्तव आहे. नेट चे जाळे आयएस पी चा रेंज वगैरे नका आता लक्षात घेउ. पेपर तर सर्वत्र दिसतो ना ?

दादा कोंडके शुक्रवार, 09/03/2012 23:02
खत्रा प्रतिसाद! तुमचे प्रतिसाद एकदम हटके पण पटण्यासारखे असतात. :) बाकी, आमच्या ऑफीसमध्ये पण वीमेन्स डे निमित्त एका दक्षिण भारतीय मुलगी, भारतातल्या बायकांनी काय काय कारायला पाहिजे ते सांगत होती. तीचं भाषण संपल्यावर माझा सहकारी तीच्याकडे निरखून बघत म्हणाला, "भारतातल्या बायकांनी दुसरं काही केलं नाही तरी वजन आटोक्यात ठेवावं आणी वॅक्सींग कराव!" :D

रेवती शुक्रवार, 09/03/2012 23:13
"भारतातल्या बायकांनी दुसरं काही केलं नाही तरी वजन आटोक्यात ठेवावं आणी वॅक्सींग कराव!" अचरटपणा , दुसरं काही नाही. या असल्या मनोवृतीला काय म्हणावं. वाद घालणे वेगळे आणि संवाद बंद करणे वेगळे. मला तरी ऑफीसमधील माणसाचे बोलणे अजिबात आवडले नाही. यापुढे पुरुषांबद्दलही बोलण्यास विषय असतात पण स्वत:च्या मर्यादा सोडून वागणं होईल ते.

दादा कोंडके शनिवार, 10/03/2012 00:38
ह्या प्रतिक्रियेला उत्तर म्हणून फक्त इथला एक पॅरा चोप्य पस्ते करतो. एकदा शाळेत समाजकार्य करणार्‍या बाईचे अगदी चोख मोजून घ्यावे असे ऐसपैस नऊवारी भाषण झाले. अगदी वैतागाने रेगे मास्तर आम्हाला म्हणाले, "या बायकांचे समाजकार्य तत्काळ थांबविण्यास आता एकच मार्ग उरला आहे. सारा समाजच नष्ट केला पाहिजे." पण आपटे मास्तरांचा उत्साह अनावर होता. त्यांनी ताबडतोब एक परिसंवाद ठेवला व काही पोरांनी समाजसेवा करणार्‍या स्त्रियांविषयी माहिती द्यावी अशी योजना केली. त्यात तातूने भाग घ्यायचे ठरवले. वास्तविक आपटे मास्तरांनी निदान तातूबद्दल तरी धोका पत्करायचा नव्हता. तातू प्लॅटफॉर्मवर उभा राहिला, पण त्याचे भाषण एका मिनिटातच संपवून त्याला प्रिन्सिपॉलकडे पाठवण्यात आले. त्याने अशी सुरुवात केली होती, "सामाजिक कार्य करणार्‍या स्त्रियांमध्ये दोन प्रकार असतात. एक कुरूप आणि दुसरा म्हणजे अती कुरूप..." :)

३_१४ विक्षिप्त अदिती शनिवार, 10/03/2012 05:26
स्त्रियांचं वस्तूकरण करण्यात मिपाची कितपत प्रगती झाली आहे याचा सांख्यिकी विदा जमवते आहे. माझ्याच काही जुन्या धाग्यातल्या प्रतिक्रिया उपयुक्त आहेत. सांख्यिकी विदा जमवण्यासाठी तिथे पुरेश्या शेंच्युर्‍या झालेल्या आहेत. बाय द वे, मुकुल केसवन नामक भारतीय पुरूषानेच भारतीय पुरूष भारतीय स्त्रियांच्या तुलनेत कुरूप का असतात आणि त्याला पुरूषप्रधान संस्कृतीच का जबाबदार आहे याबद्दल एक रोचक लेख खुसखुशीत शैलीत लिहीलेला आहे. इच्छा असल्यास जरूर वाचा. त्याचं शीर्षकच पुरेसं बोलकं आहे: THE UGLY INDIAN MAN - Of hygiene, hair and horrible habits

चौकटराजा शनिवार, 10/03/2012 18:56
स्त्री ही पुरुषापेक्षा सुंदरच हे सिद्ध करण्यासाठी लेखाची गरज नाही. स्त्री ही पुरूषापेक्षा दागिने, प्रसाधने न वापरताही सुंदर असते हे माझेच नाही तर ८४ वर्षे वयाच्या माझ्या आईचे ही हे मत आहे. स्त्रीला या बाबतीत निसर्गाने काही गोष्टी "फ्री" दिल्या आहेत. पुरूषाला बरेचसे प्रयत्नाने कमवावे लागते.

३_१४ विक्षिप्त अदिती सोमवार, 12/03/2012 00:06
स्त्री ही पुरूषापेक्षा दागिने, प्रसाधने न वापरताही सुंदर असते
असं काही मला वाटत नाही. बहुतांश माणसं व्यवस्थित आहार, विहार आणि विचार यांच्यामुळे व्यवस्थितच दिसतात. सौंदर्य हे बघणार्‍याच्या दृष्टीवर असतं. मला फारच थोडी माणसं कुरूप दिसतात; विचारशून्य स्त्रिया आणि पुरुषही चेहेर्‍याने अनेकांना सुंदर वाटणारे असले तरी मला दखलपात्र वाटत नाहीत. सदर लेखाच्या लेखकाचाही पुरूष कुरूप पैदा होतात असा दावा नसून, सवयींमुळे ते कुरूप दिसतात असा दावा आहे; जो मला पटतो. असल्या ओंगळ सवयी नसणारे पुरूष अर्थातच कुरूप नसतात.

चौकटराजा मंगळवार, 13/03/2012 19:34
प्रश्न तुमचा नाही .कारण तुम्हाला न पटणार्‍याच गोष्टी जास्त दिसतायत. जातिच्या गं सुंदराला सारे काही शोभते हे कालिदासांचे वाक्य आहे . तुलनात्मकपणे सुंदरपणा स्त्री मधे अधिक असतोच असतो. न मानणार्‍या तुम्ही विरळाच !

विश्वनाथ मेहेंदळे शनिवार, 10/03/2012 10:51
अशी कमेंट टाकणारा तुमचा मित्र महान* आणि ती इथे टाकणारे तुम्ही अतिमहान. *(हा शब्द "तिय्या" असा वाचावा)

Nile शुक्रवार, 09/03/2012 23:19
आजच्या कॉलेज मधे एक परिक्षा मुलींची घ्या. त्याना आजची पेपरमधली हेड लाईन विचारा .अचूक उत्तरे २० टक्याच्या वर येणार नाहीत.
अच्छा, आणि मुलांची उत्तरं किती टक्के बरोबर येणार आहेत? तुमच्या करता एक क्वीक क्वेश्चनः खालील वाक्य कोण म्हणालं? “All generalizations are false, including this one.” आलं नाहीतर खुशाल गुगल वर शोधा.

३_१४ विक्षिप्त अदिती शनिवार, 10/03/2012 01:29
नेट चे जाळे आयएस पी चा रेंज वगैरे नका आता लक्षात घेउ. पेपर तर सर्वत्र दिसतो ना ?
हे माझ्या मुद्द्याच्या अगदी विरुद्ध आहे. माझा मूळ विचार असा आहे की एलीट लोक, ज्यांची कॉपी समाजात मारली जाते, जे अगदी १-२ टक्के असतील, त्यांच्यात काय दिसतं. सामान्यतः परिस्थिती प्रचंड दयनीय आहे हे वेगळं सांगायची गरज नाही. फक्त मुली-स्त्रियांना (आणि पुरूषांनाही) दोष शोधण्यापेक्षा, परिस्थिती काय आहे, लोकांची त्याबद्दल काय मतं आहे आणि त्यात काही बदल करायचा असेल तर काय करता येईल याचा विचार मी करते आहे.

Pearl शुक्रवार, 09/03/2012 20:51
अजून वरची चर्चा वाचली नाहीये. पण 'स्त्रिया संस्थळांवर कमी प्रमाणात का व्यक्त होतात' यावर माझं मत -- (१) जे आजवरं मी मिपावर पाहिलं आहे, अनुभवलं आहे त्यावरून मला असं सांगावसं वाटतं आहे की, मैत्रिणींनो एखादी गोष्ट आवडली की जितक्या उस्फूर्तपणे लिहिता, तितकीच एखादी गोष्ट आवडली नाही तर तेही तितक्याच उस्फूर्तपणे लिहा. निदान एखादी गोष्ट अजिबातच आवडली नाही किंवा आता हे अति होतयं, सहन करण्यापलिकडचं लिखाणं आहे असं वाटलं त्याबद्दल तर आवर्जून लिहा. (२) माझंही पहिले-पहिले असंच धोरणं होतं की जे आवडले ते आवडलं असं लिहा आणि जे नाही आवडलं ते सोडून द्या. पण जेव्हा (माझ्या) सहन करण्याच्या / सोडून देण्याच्या क्षमतेपलिकडचे लिखाणं आणि अशा लिखाणांची संख्या वाढायला लागली (आणि नेटवर पुरेसा वेळही मिळायला लागला - हे जास्त महत्वाचं ;-)) तेव्हा मात्र मी ठरवलं जे अजिबात आवडले नाहीये, तिथे सडेतोड मत व्यक्त करायचं. ऑफकोर्स माझ्याकडे आता नेटवर पुरेसा वेळ आहे म्हणूनच हे होऊ शकते हे मान्य आहे. जेव्हा वेळ कमी असतो, तेव्हा १) कदाचित असचं होतं असावं की घटकाभर करमणूकीसाठी म्हणून मिपा उघडायचं, आवडेल ते घ्यायचं, नको ते सोडून द्या. कारण कोणत्याही चर्चेत भाग घ्यायचा म्हंटल की नेट/लॅपटॉपला चिकटून बसणं आलं जे रोजच्या गडबडीत किंवा कमी वेळ असताना बिलकूल परवडत नाही. हे झालं चर्चेबद्दल. आणि दुसरं म्हणजे प्रशंसेचे शब्द लिहिताना जास्त वेळ द्यावा लागत नाही. कारण तुम्हाला कोणी उलटप्रश्न करणार नसते की हे तुम्हाला अप्रतिम का वाटलं, सुंदर/मस्त/छानचं का वाटलं इत्यादि. पण याउलट जे आवडलं नाही ते लिहिताना मात्र जास्त वेळ देउन मुद्देसूद आणि नेमक लिहावं लागतं. थोडक्यात हे करण्यासाठी वेळ लागतो. २) असंही होतं की बर्‍याच मैत्रीणी (नेटवर रहाण्यास कमी वेळ मिळत असल्याने) वाचनमात्र रहात असाव्यात. मलाही वेळ कमी होता तेव्हा माझंही असचं व्हायचं

मराठे शुक्रवार, 09/03/2012 20:59
स्त्रीयांचं प्रमाण फेसबूकवर/गबोल्यावर किंवा मराठी संस्थळांच्या व्यनी/खवमधे त्यांच्या इतर प्रकट लिखाणापेक्षा जास्त आहे असं जाणवतं. मला वाटतं वरच्या काही प्रतिसादात म्हटल्याप्रमाणे स्वतःच्या 'कंफर्ट झोन' मधे राहणेच जास्त सोयिस्कर वाटल्यामुळे असं होत असावं. फक्त मराठी संस्थळांविषयी बोलायचं तर प्रत्येक संस्थळाचा एक स्वभाव आहे (त्या त्या संस्थळांच्या सदस्यांप्रमाणे) त्यामुळे एखाद्या संस्थळावर आवर्जून लिखाण करणारी स्त्री इतर संस्थळांवर फक्त वाचनमात्र राहात असणार. (किंवा काही संस्थळांकडे ढूंकूनही बघत नसणार). एक प्रश्न; लेखात दिलेला विदा हा प्रत्येक संस्थळावरच्या सर्व सदस्यांचा आहे की फक्त काँट्रीब्युटींग / अ‍ॅक्टीव सदस्यांचा? सदस्यांची विभागणी खालील प्रमाणे करता येइल: १. नॉन-मेंबर्सः ज्यांनी सदस्यत्व घेतलेच नाही पण मराठी वाचायला आवडतं म्हणून साईटला भेट देणारे २. इनॅक्टीव: सदस्यत्व घेतलं आहे पण लॉगीन न होता वाचन मात्र राहणारे. ३. अ‍ॅक्टीव: लॉगिन होऊन पण लेख-प्रतिसाद न देणारे (प्रमाण कमी असावं) ४. काँन्ट्रीब्युटींग: लेख प्रतिसाद देणारे. माझ्या मते पहिल्या दोन विभागात स्त्रीयांचं प्रमाण जास्त असावं. याला अर्थात कारणं बरीच असतील जी वरच्या काही प्रतिसादांमधून आलेलीच आहेत.

३_१४ विक्षिप्त अदिती शनिवार, 10/03/2012 01:31
एक प्रश्न; लेखात दिलेला विदा हा प्रत्येक संस्थळावरच्या सर्व सदस्यांचा आहे की फक्त काँट्रीब्युटींग / अ‍ॅक्टीव सदस्यांचा?
बहुदा भेट देणार्‍यांचा असावा.
फक्त मराठी संस्थळांविषयी बोलायचं तर प्रत्येक संस्थळाचा एक स्वभाव आहे (त्या त्या संस्थळांच्या सदस्यांप्रमाणे) त्यामुळे एखाद्या संस्थळावर आवर्जून लिखाण करणारी स्त्री इतर संस्थळांवर फक्त वाचनमात्र राहात असणार.
याचा अर्थ बहुसंख्य एलिट स्त्रियांना आवडेल असं संस्थळ अजून बनलेलं नाही. किंवा असलेल्या संस्थळांची पुरूषप्रधान वृत्ती या स्त्रियांना आवडत नाही? एकूण उत्तरं न आवडणारी आहेत खरी!

छोटा डॉन शुक्रवार, 09/03/2012 22:41
मराठी संस्थळावर स्त्री-आयडी किती ह्या प्रश्नाचे उत्तर निदान सांखिकीच्या आधारे अपेक्षित असे मिळते. त्या उत्तरात आश्चर्य वाटण्यासारखे काही नाही. साहित्य ह्या प्रांतात तशीही स्त्रीयांची संख्या कमी आहे, संस्थळही ह्याला अपवाद नाही ( माझे हे विधान स्टेरियोटाईप नाही, माझे म्हणणे स्पष्ट करण्यासाठी पुढे वाचण्याची तसदी घ्यावी, धन्यवाद), साहित्य वाचण्याची इच्छा असणार्‍या, वाचणार्‍या आणि त्यावर चर्चा वगैरे करणार्‍या स्त्रीया आपल्याला प्रत्यक्ष आयुष्यात किती भेटतात ( पुन्हा एकदा, हे स्टेरियोटाईप नाही. तुम्हीच स्वतःबद्दल सांखिकी चाळुन पहा ) ? मग मराठी संस्थळे त्याला कशी अपवाद असतील ? हेच तुम्ही कला, नृत्य, संगीत आदी बाबींबाबत बघायला गेलात तर तिकडे विदा वेगळा मिळेल, हे ही स्वाभाविक आणि पटण्यासारखे नाही का ? स्त्री-पुरुष समानता वगैरे कितीही हो-हो म्हटले तर निसर्गाने स्त्री-पुरुषांची शारिरीक आणि मानसीक घडण वेगवेगळी केली आणि अनेक सामाजिक, धार्मिक परंपरामुळे ह्या घडणीतला वेगळेपणा जाणवण्याइतका प्रभावी होतो हे ही सत्य नाही काय? असो, हे जरी समर्थन नसले तरी मला बर्‍यापैकी पटते. इनफॅक्ट प्रत्यक्ष आयुष्य आणि आंतरजाल ह्यामध्ये ह्या बाबतीत फारसा फरक नाही हे ही मला मान्य करावे वाटते. आता हे का घडत असावे ह्यामागची मला वाटणारी काही 'ऑन सिरियस नोट' कारणे : स्त्रीयांची शैक्षणिक आणि सामाजिक परिस्थिती. (आज जरी शिक्षणाच्या संधी ढिगाने उपलब्ध होत असल्यातरी हे प्रमाण स्त्रीयांपर्यंत किती पोहचते?) कौटुंबिक आणि सामाजिक जबाबदार्‍या. कंफर्ट-झोनमधुन शक्यतो बाहेर न पडावे अशी बर्‍याच काळापासुन असलेली मानसिक घडण. व्यक्त होण्याच्या भावनेचा व ते करताना आवश्यक असणार्‍या मानसिक शक्तीचा आभाव (हा आरोप नाही, वर्षानुवर्षे असलेल्या परंपरांचा परिणाम आहे). त्रयस्थ गोष्टींशी एकरुप होण्यापुर्वी बाळगली जाणारी सावधानी किंवा काळजी. अन्य गोष्टी ... जसे की कला, संगीत वगैरेंना जास्त प्राधान्य (ऑर्कुट, फेसबुकवर ह्यांचे ग्रुप्स बरेच आहेत) हलक्याफुकल्या गोष्टीत रमण्याची आवड, डोक्याला जास्त त्रास देणार्‍या गोष्टींपासुन शक्यतो लांब राहण्याबद्दल प्राथमिकता. असो, तूर्तास एवढेच. काही टुकार सांगायचे तर : स्त्री ह्या पुरुषांएवढ्या रिकामटेकड्या आणि बेशिस्त नसतात (इतर महत्वाची कामे आणि त्याचे महत्व ह्या बाबी ओळखुन असतात, पुरुष बर्‍याचदा ते फाट्यावर मारतात) स्त्रीयांना इतर अनेक मन रिझवण्याचे पर्याय मराठी आंतरजालापेक्षा सुलभ वाटतात. अवांतर : मुळात मराठी आंतरजालावर स्त्रीया किती हे शोधणे मला कितकेसे फ्रुटफुल वाटत नसल्याने पर्टिक्युलर संस्थळाबाबत स्त्रीयांचा काय ट्रेन्ड आहे हा विदा तर त्याहुन युसलेस आहे असे वाटते. ह्याहुन संस्थळाच्या इमेज किंवा सभ्य-असभ्यतेची व्याख्या ठरवण्याचा प्रश्न जरी तूर्तास आला नसला तरी ते ही हास्यास्पद ठरेल असे वाटते. ह्याची उदाहरणे मी देऊ शकतो, सध्या गरज नाही इतकेच. - छोटा डॉन

धन्या शनिवार, 10/03/2012 05:06
मुळात मराठी आंतरजालावर स्त्रीया किती हे शोधणे मला कितकेसे फ्रुटफुल वाटत नसल्याने पर्टिक्युलर संस्थळाबाबत स्त्रीयांचा काय ट्रेन्ड आहे हा विदा तर त्याहुन युसलेस आहे असे वाटते.
सहमत आहे. वर लीमाउजेट यांनी म्हटल्याप्रमाणे "तसेही इथल्या कुठल्याही चर्चांमुळे रोजच्या आयुष्यात काहीही फरक पडणार नसतो. " म्हणून ही चर्चा सुरु आहे. :)

सोत्रि शुक्रवार, 09/03/2012 22:48
मुळात मराठी आंतरजालावर स्त्रीया किती हे शोधणे मला कितकेसे फ्रुटफुल वाटत नसल्याने पर्टिक्युलर संस्थळाबाबत स्त्रीयांचा काय ट्रेन्ड आहे हा विदा तर त्याहुन युसलेस आहे असे वाटते.
अगदी नेमके हेच, लिटरली हेच, मनात आले होते हा लेख वाचल्या वाचल्या. त्यामुळेच विडंबन टाकायचे मनात आले होते पर ईस ममो ने भांजी मार दी :( - (डॉन्याशी चक्क सहमत व्हावं लगलेला) सोकाजी

३_१४ विक्षिप्त अदिती शनिवार, 10/03/2012 05:27
विडंबन मिळाले नाही. कोणी खरड, व्यनी, इमेल, फेसबुक इत्यादींवर संपर्क करून वाचनासाठी उपलब्ध करून देईल का?

अन्नू शुक्रवार, 09/03/2012 23:41
गर्ल्स Vs बॉईज चांगलीच धोबीपछाड चालू आहे. Cat Fight प्रकरणही जास्त तापत चालल आहे. आता यात कोण जिंकणार हे पहायच आहे. "भांडो-भांडो तुम बिनधास्त भांडो हम इधर कपडे संभालता हय!"Smiley

३_१४ विक्षिप्त अदिती शनिवार, 10/03/2012 01:24
पर्लचा संपूर्ण प्रतिसाद थोड्याबहुत फरकाने सर्वच संस्थळांनी विचार करण्यासारखा आहे असं वाटतं.
निदान एखादी गोष्ट अजिबातच आवडली नाही किंवा आता हे अति होतयं, सहन करण्यापलिकडचं लिखाणं आहे असं वाटलं त्याबद्दल तर आवर्जून लिहा.
याच्याशी अगदी सहमत. फक्त लिहीताना भावनेच्या भरात भरकटण्याची शक्यता अधिक. तेव्हा डोकं शांत ठेवून लिहा; दोन-चार तासांनी व्यवस्थित मुद्देसूद न पटणार्‍या गोष्टींचा समाचार घेता येतो. थंड डोक्यानेही गरळ ओकणारे लोकं असले तरी ते अल्पसंख्य आहेत. डॉन्याच्या प्रतिसादातला गंभीरपणे लिहीलेला भाग पहाता आणि त्या भागाला अनेक स्त्री आयडींकडून, पैसा, रेवती, इ. आलेलं अनुमोदन पहाता, ज्या वर्गाला आपण (का मी) एलिट समजतो (आर्थिक, शैक्षणिक, सामाजिक बाबतीत) त्यांच्यातही स्त्रिया घर, संसार, सजावट, व्यवस्थितपणा, मुलं यांच्यापुढे जग असतं त्याचा विचार करण्यात कमी पडत आहेत असं वारंवार दिसून येत आहे. डॉन अगदी मस्करीत जरी म्हणतो, "स्त्री ह्या पुरुषांएवढ्या रिकामटेकड्या आणि बेशिस्त नसतात" तरी त्यात दुर्लक्ष करण्याजोगतं मला दिसत नाही. हे असं का याबद्दल सिमॉन दी बोव्वारने 'द सेकंड सेक्स' या पुस्तकात अतिशय सुंदर विवेचन दिलेलं आहे. (जमेल तेव्हा या पुस्तकाबद्दलही लिहायचं आहे.) किंबहुना डॉन्या, तू हा मुद्दा जेवढा लाईटली घेत होतास, मी ही तशीच होते. पण त्यामागचं विवेचन माझ्यासाठीतरी त्रासदायक आहे.
गर्ल्स Vs बॉईज चांगलीच धोबीपछाड चालू आहे
अजिबात नाही. माझा असा काहीही उद्देश नाही. संकेतस्थळ वापरकर्ते म्हणून आपण कुठे कमी पडतो का असा विचार करून लोकांची त्याबद्दल मतं काय आहेत असा मला प्रश्न पडला आहे.
मुळात मराठी आंतरजालावर स्त्रीया किती हे शोधणे मला कितकेसे फ्रुटफुल वाटत नसल्याने पर्टिक्युलर संस्थळाबाबत स्त्रीयांचा काय ट्रेन्ड आहे हा विदा तर त्याहुन युसलेस आहे असे वाटते. ह्याहुन संस्थळाच्या इमेज किंवा सभ्य-असभ्यतेची व्याख्या ठरवण्याचा प्रश्न जरी तूर्तास आला नसला तरी ते ही हास्यास्पद ठरेल असे वाटते.
इंग्लिशमधून फार विचार केल्यामुळे लेखात फार इंग्लिश शब्द आले आहेत. डॉन्या, त्याबद्दल तुला विशेषतः सॉरी. आंजावर स्त्रिया असण्याबद्दल मला अधिक कळकळ का आहे हे लेखाच्या सुधारलेल्या आवृत्तीच्या शेवटी आहेच. हा विचार मला मराठी संस्थळांबद्दल करायचा असल्यामुळे ही चर्चा या पाचही संस्थळांवर टाकलेली आहे. संस्थळाची इमेज आणि सभ्यासभ्यता, याबद्दल मला काहीही टिप्पणी करायची नव्हती. पण लेखाला आलेल्या प्रतिक्रियेत हा विषय आलेला असला तरीही याबद्दल, विशेषतः मिपाबद्दल, मी बोलणं अयोग्य असेल. माझ्याकडून बायस्ड आणि निगेटीव्ह अनुमानं मिळण्याचीच शक्यता अधिक.

अन्या दातार शनिवार, 10/03/2012 07:51
डॉन्याच्या प्रतिसादातला गंभीरपणे लिहीलेला भाग पहाता आणि त्या भागाला अनेक स्त्री आयडींकडून, पैसा, रेवती, इ. आलेलं अनुमोदन पहाता, ज्या वर्गाला आपण (का मी) एलिट समजतो (आर्थिक, शैक्षणिक, सामाजिक बाबतीत) त्यांच्यातही स्त्रिया घर, संसार, सजावट, व्यवस्थितपणा, मुलं यांच्यापुढे जग असतं त्याचा विचार करण्यात कमी पडत आहेत असं वारंवार दिसून येत आहे.
अधोरेखित भाग हा पूर्णपणे त्यांच्या प्रायॉरिटीजचा (आणि म्हणूनच वैयक्तिक) आहे. पुरोगामी किंवा एलिट म्हणवून घेण्यासाठी कुटुंबाचा रोष पत्करणे प्रत्येकाला पटेलच असं नाही. मसंवर अक्कल जमवण्यापेक्षा/आजमावण्यापेक्षा घराकडे आणि माणसांकडे लक्ष दिले तर त्यात चुकीचे काही आहे असं नसावे. पुरुष मंडळींनीही त्यात हातभार लावावा ही अपेक्षाही रास्तच आहे.

३_१४ विक्षिप्त अदिती शनिवार, 10/03/2012 08:06
पुरोगामी किंवा एलिट म्हणवून घेण्यासाठी कोणी अशा गोष्टी करत नाही; विचार आणि त्यातून होणार्‍या प्रायॉरिटीजमुळे मनुष्य पुरोगामी म्हणवला जातो. पुरोगामी म्हणवले जाणारे न्यायमूर्ती रानडे दुसरं लग्न लहान मुलीशी केलं म्हणून पुरोगामी लोकांमधे थट्टेचा विषय बनले होते.
कुटुंबाचा रोष पत्करणे प्रत्येकाला पटेलच असं नाही.
घराबाहेरच्या जगाचा विचार केल्यामुळे कुटुंबाचा रोष पत्करावा लागत असेल तर त्या व्यक्तीला पुरोगामी आणि त्या व्यक्तीच्या इतर कुटुंबीयांना सनातनी म्हणण्याचा मोह आवरत नाही. घर, संसार, मुलंबाळं यांची काळजी घेऊनही पुरोगामी व्यक्ती, विशेषतः स्त्रिया, नसतातच असं काही नाही. घराबाहेरच्या जगाचा विचार करणं हे एव्हरेस्ट चढण्यापेक्षा बरंच सोपं आहे.