झेन काव्य

म — मूकवाचक,
[झेन काव्याचा भावानुवाद] (साथीच्या आजारात दगावलेल्या मुलांना श्रद्धांजली) जेव्हा वसंताचे आगमन होईल वृक्षाच्या प्रत्येक फांदीच्या अग्रभागी पुन्हा नव्याने फुले बहरतील, पण ती कोवळी मुले जी मागल्या ग्रीष्मातल्या पानगळीबरोबर निवर्तली ती कधीच परतणार नाहीत. --- वादळ शांतवले आहे, सारा बहर झडून गेला आहे; पक्षी गात आहेत, पर्वतान्वरची काजळमाया गहिरी झाली आहे -- हेच तर खरे बुद्धत्वाचे अलौकिक सामर्थ्य आहे. --- माझा वारसा -- काय बरे असेल तो? वसंतातला फुलांचा बहर, दग्ध उन्हाळ्यातले कोकिळेचे कूजन, आणि पानगळीच्या काळातले उघडेबोडके लालजर्द मॅपल्स ... --- मूळ काव्य - When spring arrives From every tree tip Flowers will bloom, But those children Who fell with last autumn’s leaves Will never return. --- The wind has settled, the blossoms have fallen; Birds sing, the mountains grow dark -- This is the wondrous power of Buddhism. --- My legacy -- What will it be? Flowers in spring, The cuckoo in summer, And the crimson maples Of autumn...
5669 वाचन
💬 प्रतिसाद (15)

शुचि
Mon, 02/06/2012 - 19:01 नवीन
+१ करुण रसपूर्ण. असेच अजून येऊ दे.
↩ प्रतिसाद: पियुशा

बिपिन कार्यकर्ते
Mon, 02/06/2012 - 13:59 नवीन
+१
↩ प्रतिसाद: स्पा

प्रशांत उदय मनोहर
Mon, 02/06/2012 - 17:30 नवीन
सुरेख अनुवाद. आपला, (काव्यरसप्राशी) प्रशांत

पैसा
Tue, 02/07/2012 - 19:09 नवीन
बरेच दिवसांनी लिहिलंस! सगळ्या काव्यकणिका फार आवडल्या.

अविनाशकुलकर्णी
Tue, 02/07/2012 - 21:30 नवीन
जेव्हा वसंताचे आगमन होईल वृक्षाच्या प्रत्येक फांदीच्या अग्रभागी पुन्हा नव्याने फुले बहरतील, पण ती कोवळी मुले जी मागल्या ग्रीष्मातल्या पानगळीबरोबर निवर्तली ती कधीच परतणार नाहीत ............................ निशब्द....

ajay wankhede
Fri, 02/10/2012 - 05:13 नवीन
नुसताच अनुवाद आवडला नाहि तर आज खर्‍या अर्थाने जिवनाच्या सत्या कडे जाणार्‍या मार्गावर नेण्याचा ठोस प्रयास..... मुकवाचका तुला प्रणाम ........................................................................................................................... नमामि बुद्ध गुणसागर तं सत्ता सदा होन्तु सुखि अवेरा कायो जुगुत्सो सकलो दुगन्धो गच्छंति सब्बे मरणं अहं

रणजित चितळे
Sat, 02/25/2012 - 09:17 नवीन
कवितेचा अनुवाद करणे खूप अवघड असावे असे मला नेहमी वाटते (मी कधी केला नाही) पण आपला अनुवाद, मुळ कवितेचे सौंदर्य व गाभा दोन्हीही जपतो. कविता आवडली

मूकवाचक
Wed, 06/03/2020 - 16:43 नवीन
अवघे अस्तित्व माझ्या नजरेसमोर उभे ठाकले आहे, निस्तेज आणि अर्थहीन, अगदी माझ्यासारखेच. आकाशात वादळ घोंघावते आहे, हिरव्यागार लुसलुशीत गवताचा पुरता पालापाचोळा झालेला आहे, आणि अवघी धरा असहाय्यपणे आक्रंदते आहे - मरणपंथाला लागलेल्या क्षते पडलेल्या वृद्धेसारखी. युगांत होण्याची वेळ आली, पण वसंताच्या आगमनाची चाहूल लावणारे कोकिळेचे कूजन नाही, की हवेची ती मंद हळुवार झुळूक नाही. आहेत ते फक्त माझ्या इवल्याश्या तकलादू पर्णकुटीला गिळंकृत करू पाहणारे थंडगार शिरशिरी आणणारे अक्राळविक्राळ ढग! मूळ काव्यः The world before my eyes is wan and wasted, just like me. The earth is decrepit, the sky stormy, all the grass withered. No spring breeze even at this late date, Just winter clouds swallowing up my tiny reed hut.