कशी कुणास ठाऊक
कोठून उगवते ही झुरळांची जमात
कशी कोठे दडून बसते फटीत
बाथरूममध्ये ....
किचनच्या बेसिन खाली
मध्यरात्री कधी उठलो तर दिसतात मस्त मजेने
फिरत असतात इतस्तत:
दिवां लागताच तुरुतुरु पळतात
अदृश्य होऊन जातात
भयंकर किळसवाणे वाटते त्याना बघतांना
झुरळे असतात बारीक
झुरळे असतात ढब्बू
डौलदार ...बेढब
झुरळे असतात चीनी माणसाच्या मिशी सारखी
धीर गंभीर विचारवंत
योग्या सारखी ध्यान लावून बसलेली
किती नष्ट केली
नष्ट झाली असे वाटले तरी
ती उगवतात फिनिक्स पक्ष्या सारखी
राखेतून उभी राहतात
जिद्दीने .....!
पायाने ठेचले की फट असा आवाज येतो
नि ही मरून जातात
मी पाहिलंय मुंग्यांनी त्याचा देह फरफटताना
अगडबंब देह ओढून नेताना
कधी कधी चपलेने ठेचले तरी ती जिवंत असतात
पार ठेचली तरी क्षणभरात ती तुरुतुरु पळायला लागतात
ट्युगोन टाकून त्याना नष्ट करण्याचा प्रयत्न करा
जमात संपली असे वाटत राहते
नि मन शांत होते
नि अचानक एके रात्री परत
झुरळे कोपर्यात फिरताना दिसतात
कोठून उगवते ही झुरळाची जमात
मी हताश होऊन बघत बसतो
हे झुरळाचे फिरणे
तुरुतुरुने
ती आपल्या दोन लांब मिशा उभारून
बघत बसतात
विजयी मुद्रेने
नि मी हताशपणे बघत बसतो
त्यांचे विजयी चेहरे ....!!
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1817
प्रतिक्रिया
5
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
व्वा:
मस्त कविता ! बाकी झुरळांना
अगदी खरं! झुरळांच घरतलं
ईईईईईईईईईईईईईईईईईईईईईईईईईईईईई
झुरळांना बायकाच काय पण