(ऐल-पैल)
प्रतिथयश कवयित्री क्रांतीतैंचं अप्रतिम काव्य 'ऐल-पैल' वाचलं आणि मी सैरभैर झालो! मग काय आपोआप दाद निघालीच मनातून! ईर्शाद!!
ऐल मळे पैल खळे
भेटू मी कुठे, ना कळे
टाकता पाऊल वळे
बापूस माघारी!
ऐल दिवा पैल वात
भेट नाही पंध्रवड्यात
आहे काळोख घरात
खवीस दारी!
ऐल साद पैल जाई
चिंच फोक चोप देई
ओरडा घुमत जाई
भर बाजारी!
ऐल 'चंद्रा' पैल 'निशा'
अभिलाषा दशदिशा
धुमसतात वेड्यापिशा
पेटल्या सिगारी!
ऐल जान पैल सखी
बाप 'गाजरपारखी'
दमदाटी हो सारखी
'वळ' 'माघारी'!
ऐलपैलाच्याही पार
तुझ्या परसाचे दार
त्याच्या पायरीशी प्यार
दे गं दुपारी!
-चतुरंग
_/\_ ऐलपैलाच्याही पार तुझ्या
+१
आहे, (अधून मधून का होईना)
शपथ मानल तुम्हाला इतक्या कमी
रंगा इज ब्यॅक!!
झॉकॉश!
ऐल 'चंद्रा' पैल
स्पीचलेस __/\__
खी: खी: खी:
_/\_
हाहाहा जबर्या आहे...
विडंबन म्हणून सरसच... (कविता वेगळी नी हे विडंबन वेगळं)
धन्य!!!!!!!
क ड क!! त्या क्रांतीतै धन्य
खोखोखो
भले....
मस्तच.
छान विडंबन. त्यात अत्रुप्त
लय भारी!
मस्तच
सुंदर!