चौथी सीट

मस्त कविता..अभिनंदन!

दाराशी उभं राहून वारा खाण्याची मौज वेगळीच! :)

आपला,
(मुंबईकर चाकरमानी) तात्या.

छान आहे कविता.
साती

मागे मागे धावणारी..
दिसतील स्थानके,
फलाटावर दिसतील थांबूनी..
जिवंत पुतळे!

रोज रोज पटरी वरूनी..
गरगर फिरणारे,
दिसेल चेहर्‍या चेहर्‍यावरी,
जीवन जाळे!

हे छान. आवडले.

(मुंबईकर)बेसनलाडू

मुंबईकरांनी एंजॉय केली असणार... नॉन 'लोकल' गाववाल्यांसाठी जरा चौथ्या सीटची संकल्पना स्पष्ट करा ना...

वा स्वातीताई,
मस्त आहे कविता.. आवडली :)

मागे मागे धावणारी..
दिसतील स्थानके,
फलाटावर दिसतील थांबूनी..
जिवंत पुतळे!

दिसतील एकटे झुंडींनी,
गर्दीत हरवलेले..
सापडतील गर्दीतले कधी,
क्षण एकटे!

हे विषेश वाटले

-('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

कविता आवडली !!!
अजून येऊ द्या अशाच सुंदर कविता.

स्वातीताई,
सुंदर कविता लिहिलीत.सुरवाती पासून शेवट पर्यंत लिंक ठेवलेली पाहून मला मी १८ वर्ष मागे घेऊन गेलो.कवितेचा मुख्य गाभा तोच पण मुंबईची वस्ति वाढल्याने ,
"ऊन, पाऊस, वाऱ्याशी,
सम साधणे!"
कसं काय जमत असावं आता लोकांना ह्याच कुतुहल वाटतं.कादाचित माझ्या वयोमानामुळे तसं वाटत असावं.
मनातला आशय समर्पकपणे विशद करायला कविते सारखं दुसरं साधन नाही हेच खरं.

www.shrikrishnasamant.wordpress.com
श्रीकृष्ण सामंत
"कृष्ण उवाच"
shrikrishnas@gmail.com