प्रवास
दुर पुढे जातांना सरलेली मागची
वाट नजरेच्या आवाक्यात येते.
किती चालायचे अजून बाकी
याची आठवण होते.
पायात रूतलेले काटे, दगड
लागणारा पाऊस वारा उन
प्रवासातला होणारा त्रास
निब्बर करतं त्वचा अन मन
तसल्या बेभरवशाच्या त्रासदायक प्रवासातही
एखादी वार्याची झुळूक,
एखादी गवती हिरवा जमीन
मनाला सुखावते.
तेथे थांबावस वाटतं
पण थांबता येत नाही
कारण
वाट संपलेली नसते
त्यामुळे चालावंच लागत.
- पाषाणभेद (दगडफोड्या)
१७/०९/२०११
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1347
प्रतिक्रिया
4
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
पाषाणभेद -छान जमलीय - दुर
आवडली कविता.
तेथे थांबावस वाटतं पण थांबता
The woods are lovely, dark