पुनर्जन्म या व्यवस्थेसंबंधी काही प्रश्न

प्र.का.टा.आ.

अख्खा लेख वाचायसाठी पुर्न जन्म घ्यावा लागेल

आता तुम्हाला सुद्धा सगळं उसकटून सांगावं लागणारसं दिसतंय. तरी बरं, तुम्ही किमान ऑपरेशन्सविषयी विचारता आहात. देवाच्या अस्तित्वाची दखल घ्यायची की नाही असले पाखंडी प्रश्न पडत नाहीयेत तुम्हाला...

नवरा नि बायकोचे सात-जन्मांचे कॉन्ट्रॅक्ट असते ते सलग सात जन्मांचे की सलग सात (लक्ष-चौर्‍यांशीपैकी) 'मनुष्यजन्मांचे'? तसे असेल तर ते दोघेही एकाच वेळी मनुष्य म्हणून, विरुद्ध लिंगी, समवयस्क, एकाच भूभागावर, एकाच धर्मात, एकाच जातीत, पत्रिका जुळावी अशा मुहूर्तावर, आपल्या देशी दोघांच्या आईबापांचेही 'कन्सेंट' मिळावेत अशा आईबापांपोटी... वगैरे निकष पुरे करत योग्य वयात लग्न करण्याची प्रोबॅबिलिटी किती,

तुम्ही मांडलेल्या या व इतर बहुतेक प्रॉब्लेम्ससाठी एक सोप्पं सोल्यूशन आहे, आणि देव ते मुक्तहस्ताने वापरतो. ते म्हणजे आत्म्यांसाठी शरीरांची अदलाबदल. नवराबायको जेव्हा लग्न करतात त्याच क्षणी त्यांची शरीरं तीच रहातात, पण आत्मे बदलतात. 'लग्नाआधी तू किती चांगला होतास/होतीस' असं इतक्या लोकांना वाटतं ते उगीच का?

मुद्दा काय आहे, की हे सगळे गुण-दोष, पाप-पुण्य वगैरे आत्म्याला चिकटलेले असतात, व कपडे बदलावे तितक्या सहज आत्मा शरीरं बदलू शकतो. त्यामुळे काहीच प्रॉब्लेम रहात नाही. हे सगळं म्यानेज करण्यासाठी कोणतं सॉफ्टवेअर वापरलं जातं, त्याच्यात बग्स असतात का वगैरे गोष्टी ट्रेड सीक्रेट्स आहेत, त्यामुळे त्याविषयी काही सांगता येत नाही. आयला, नाहीतर तुम्हीच एखादं नवीन विश्व वगैरे सुरू कराल.

१. जश्या मारवाड्याकडे हिशोबाच्य दोन वह्या असतात तश्या चित्रगुप्ताकडेही असतात का?
२. चित्रगुप्ताच्या वहीतले ब्यालंन्स 'आडजष्ट' करून देण्यासाठी जे एजंट* असतात त्यांच्या खात्यावर या कामाबद्दल क्रेडिट पडते की डेबिट?

* हे प्रश्न १० चे उत्तर आहे.

मला नेहमी काही जण गाढव म्हणतात. यात लौकीकदृष्ट्या गाढवाचा सन्मान आहे की माझा अवमान हे मला कधीही कळलेले नाही. कारण मी तर, सर्व चराचर 'तो'चेच आविष्कार आहेत, असं म्हणतात असं ऐकून त्यावर त्याघडीला क्षणीक का होईना विश्वास ठेवतो. पण मला असं म्हणतात, कारण वैद पौरुषेय आहेत, असं मी म्हणतो. वेद पौरुषेयच आहेत, असं मला का वाटतं? तर ते ररा, घासुगुर्जी, चिंतुगुर्जींसारखे ऋषी, ३.१४ (चुकून १३ हा आकडा लिहिला होता. क्षणात लक्षात आलं म्हणून बरं. नाही तर माझेच तीनतेरा वाजले असते. तर ते असो,) अदिती यांच्यासारखी ऋषीकन्या, ऋषीपुतणी वगैरे, नाईल (हा साला आहे निळ्या, पण स्पेलिंग असं करून ठेवलंय की नाईल असं म्हटलं जातं काहींकडून आणि उगाच उच्चस्थानी जाऊन बसतो) यांच्यासारखे ऋषीपुत्र-पुतणे वगैरे मंडळींनी केलेलं लेखन. म्हणजे, या मंडळींनी केलेलं लेखन वाचूनच माझी वेद पौरुषेय आहेत या धारणेवरची श्रद्धा (आली की च्यायला हीही...) दृढ होत जाते. ;)
(आता कोणी म्हणेल का, की मला आधुनिकोत्तर लिहिता येत नाही!)
तर मुख्य लेखनातले प्रश्न हे वेदोत्तर प्रश्न असल्याने मुख्य विषयावर पास. ;)
वरच्या लेखनात मध्येच ठळक ठसा आहे, तो केला अशासाठी की, मी उगाच फाटे फोडतोय असं म्हणण्याची काही तिरकस धावणाऱ्यांना संधी मिळू नये.

व्वा! मस्त लेख आहे. पहिले म्हणजे आपली लिहिण्याची शैली आवडली.
विषयसुद्धा सुन्दर!
हे प्रष्न कोणाही विचार करणार्या व्यक्तिस पडणारे असावेत. माझ्या मित्रान्बरोबर ही चर्च्या करताना 'तु पाखन्डी' असे म्हणुन विषय सपतो. पण हे विचार फक्त हिन्दु लोकानाच येतात असे नाही. दोन दिवसापुर्वी माझा गोरा कथोलिक शेजारी गप्पा मारायला (आणि तीर्थ घ्यायला) आला असताना हाच विषय नीघाला. तो दोन वेळा भारतात जाउन आला आहे आणि त्याचे इतरही भारतिय मित्र आहेत. चर्चेतुन काहिहि निष्कष्र नीघाले नाहित पण गप्पा मात्र रन्गल्या.

जाता जाता एक विनोद अठवला तो:
ब्रिटीश राज्य असतानाची गोस्तः
गोरा सारजन्टः काळ्या शीपायाला डिवचण्यासाठी: Are you going to tell me that when I die I will come back as a Pig in the next life? Soldiers: No sir. You cannot have the same life again.

भुतांविषयी आचकटविचकट प्रश्न विचारणार्‍या आणि आम्हाला प्रिय गरीब बिच्चार्‍या भुतांवर अविश्वास दाखवणार्‍या, त्यांची टर्र उडवणार्‍या प्रवृत्तींचा तीव्र निषेध!

(भूतदयाळू) प्रियाली
बिल्ला क्र.१३

;;फार जास्त पाप झाले तर दिवाळे जाहीर करून अकाउंट क्लोज करण्याची सोय आहे का ? ररा, हे सगळ्यात आवडलं,

आहे आहे अशी सोय आहे, फक्त आपण दिवाळे जाहीर करायचे बाकीचे अकाउंट क्लोज करण्याची सोय पाहतात. बहुधा सगळ्या चित्रपटातले व्हिलन हे करत असतात, फक्त ते दिवाळे बुद्धीचे असते.

संदर्भ - आदिजोशींचे मिथुनायण.

बाकी प्रश्नांची उत्तरे मी खरोखर शोधतो, खास करुन लग्नासंदर्भातले प्रश्न तर नक्की याच जन्मात सोडवावे असा विचार आहे, काय पुढं मागं एखादं कार्बन क्रेडिट विकत घेतल्यासारखी सोय असेल तर बघायला हवी.

बाप रे! रमताराम साहेब...हसुन हसुन मेलो...डोळे पाणावले...काय खतरनाक प्रश्नोपनिषद आहे तुमचं?...येक इनंती हाय...हे सगळे प्रश्न धर्मशास्त्रावर प्रवचन झोडत फिरणाय्रा गूरूंना व त्यांचे समोर बसणाय्रा त्यांच्या शिष्यांना मोफत वाटा...आफत आल्या प्रमाणे ते पळून जातील...बाकी आंम्ही शंका निरसन करण्याची गरजच नाही,घासकडवींनी एका फटक्यात केस हतावेगळी केलीये.''स्रुष्टीत प्रत्येक गोष्टीला प्रथम जन्म आहे, त्या जन्मातलं पाप/पुण्य -त्यामागे जन्म नसल्यानी-कुठुन आलं?''हा प्रश्न कर्मविपाक वाद्यांना नेहमी विचारावा...अतीशय मजेशीर उत्तरं ऐकायला मिळतात...

@- तुम्हालाही काही प्रश्न, उपप्रश्न असतील तर...........अजिबात विचारू नका, आधीच डोस्क्याची मंडई झालीये, त्याची लोकसभा व्हायला नको, क्काय? :-D ह्हीह्हीह्ही हाहाहाहा ...आयायाया...या वाक्यावर तर आमी हसुन हसुन लोळलो...

तुमच्या विलक्षण प्रतिभेला आमचा मनापासुन सलाम... --^--

श्रीयुत रमताराम राव, तुम्ही विचारलेल्या पुनर्जन्माच्या व्यवस्थेविषयी मिसळपाव व्यस्थापन किवा त्याचे सदस्य यांचेकडे काही उत्तर आहे असे दर्शनास आले नाही.परंतु या बाबतीत अधिक संशोधन होणे हि समस्त मिपा जातीची महत्वाची गरज आहे. याचसाठी त्या लोकात जाऊन श्रीयुत चित्रगुप्त यांचेशी चर्चा करून या विषयात अधिक संशोधन करण्यासाठी मिसळपाव फौन्डेशन तर्फे तुम्हाला शिष्यवृत्ती जाहीर करण्यात येत आहे.त्यासाठी लागणाऱ्या आवश्यक बाबींची ( VISA ,राहण्याची सोय इत्यादी.) पूर्तता पण फौन्डेशन तर्फे केली गेली आहे तरी तुमच्या सोयीनुसार प्रस्थान करण्याची दिनांक व वेळ कळवणे.तुमच्या या अमूल्य संशोधनाचा समस्त मिपा जातीला निश्चितपणे फायदा होईल अशी अशा आहे. दरम्यानच्या च्या काळात तुमचे मिपा वरील खाते अबाधित राहील,तुमच्या माघारीनंतर त्याचा ताबा आपल्याकडे सोपविण्यात येईल हि नोंद घ्यावी,
धन्यवाद.

वर श्री. रमताराम यांना पडलेले प्रश्न एकदा आयडिचे पुनर्जन्म या संदर्भात वाचुन पाहिले, बरेच संदर्भ लागले बरेच लागले नाहीत, कुणाचे बरे मार्गदर्शन घ्यावे आता या विचारात आहे.

ररा, ही काही उत्तरे.
"
१. दोन्ही प्रश्नांची उत्तरे होकारार्थी. पटत नाही? इथल्या काही संपादकांना विचारा. खासगीत ते नक्की सांगतील. ओव्हर टू संपादक.
२. कारण, आपण तसे नव्हतोच; तरीही आपल्याला या जन्मातून हद्दपार केलं गेलं, असं त्यांचं म्हणणं असतं. पटत नाही? इथल्या काही संपादकांना आणि काही जिवांना विचारा. खासगीत ते नक्की सांगतील. ओव्हर टू... जाऊ द्या. नाव घेत नाही. तुम्हाला माहिती आहे.
३. हो. तसं काही जणांच्या बाबत झालं आहे. सरसकट सगळ्यांबाबत झालेलं नाही, हे खरं. पण इथल्या चित्रगुप्तांचा प्रयत्न असतो की नव्या जन्मावेळी त्याचं पूर्वसंचित समजून घ्यावं. ते त्यांना समजतं.
३.१ अनुभव घेऊन पहा. 'म'वरून किंवा 'उ'वरून 'मि'वर या. किंवा उलटे करा. जाता-येताना तुमचं पूर्वसंचित बरोबर असतंच.
४. समाज ही गुंतागुंतीचीच चीज आहे काका. समजून घ्या.
५. अभ्यास नाही. इथल्या काही संपादकांना विचारा. खासगीत ते नक्की सांगतील.
६. ओव्हर टू प्रियाली. ती संपादकही होती, आहे. जमल्यास अदितीही तिला मदत करू शकेल. बिका आहेच.
७. यमाला त्याचं आणि चित्रगुप्ताला त्याचं काम कायम ठेवायचं असतं. हे दोघंही आपापलं रिसोर्स लोडींग स्वतःच करतात. तपशिलांसाठी संपर्क नीलकांत आणि कंपनी.
७.१ पासून पुढचे सारे उपप्रश्न. सर्किटकाका अधिक उत्तर देऊ शकतात. सध्या ते येथे नाहीत. थोडा धीर धरा.
८. ते तुमच्याच नावे राहते. त्याचा उपभोग मात्र चित्रगुप्त, यम यांनाच होऊ शकतो. सबब, येथे व्यवस्था हे एक ब्लॅकहोल असते.
९. आहे. पण तशी वेळ येऊ दिली जात नाही. त्याआधीच अकाऊंट क्लोज करण्याचा निर्णय तो प्रोजेक्ट मॅनेजर घेतो.
१०. ओव्हर टू परा.
"
आता दोन खणखणीत अवतरणं टाकूनही हा प्रतिसाद कुणी सिरियस घेतला तर माझा इलाज नाही.

ते उपोषण 'शांभवी'च्या सेवनाने सोडले जाते की अमृतसेवनाने? ...

शांभवी हा नाथपन्थी दीक्षेचा एक प्रकार आहे. तो शब्द बहुधा 'शिवाम्बू' असा हवा होता. अलीकडेच पाणिपुरीमधे 'पराम्बू' असल्याचा एक किस्सा गाजला होता. बाकी चू. भू. दे. घे.

हसून हसून पडलो!!! आजपासून रराआजोबा आमचे 'स्केप्टिसीस्म्'चे गुर्जी!!

बाकी अशा प्रकारचे प्रश्न जर लोकांनी स्वतःलाच विचारले तर आख्खं जग एका जन्मात नास्तिक होईल!!

मस्त प्रश्न. मनात तर बर्‍याचदा येत असतात. पण शब्दात पकडणं कठीण.. ते तुम्ही जमवून आणलंत.

बाकी प्रश्न पाडून घेण्यापूर्वी आता असाच विचार मनात येतो की मुळात जगणं हे "खरं" आहे की भास? कदाचित सगळंच परसेप्शन असेल आणि ते परसेप्शन आहे याची जाणीव होणं म्हणजे मरण असेल.

१) - आठवत नाहीत याचं स्पष्टीकरण असं दीलं जातं की मनूष्यैतर जन्म या फक्त भोग योनी मानल्या जातात. म्हणजेच विचार वा कृती (परीणामी आत्मप्रगती साधणे वगैरे)स्वातंत्र्य फारसे नसते वेळ आली वंश वाढवा भूक लागली शिकार करा वगैरे वगैरे करत जन्म जगणे इतपतच त्याचे कार्य असते म्हणून बूध्दीमत्ता व स्मृती यांचा प्रभाव अत्यल्प असतो . मागच्या जन्म मनूष्येतर असल्याच्या स्मृती पूराण कथात दील्या असल्या तरी आधूनीक काळात असे दावे कोणी करतना दीसत नाही हे खरं.... कदाचीत आपण म्हणता तसं जनावराचे आयुष्य वर्णायचे म्हणजे .....

२. - काही चांगलं केलं असेल तर तेही आठवत नाहीच.. खरं सांगायच तर या जन्मातल्या कीती गोश्टी तंतोतंत आठवतात ? सर्व काही पूसटच होत जांत जसं जसं ते "इरेलेवंट" बनत जातं. थॉडक्यात रेलेव्हंन्सी फॅक्टर महत्वाचा असतो... हो उगीच कूणी (आणि एकाच वेळी) असं म्हणायला नको की मागच्या जन्मी मीच अंबानी होतो आता मला माझा पैसा या जन्मात सगळाच्या सगळा परत करा......

३. - थोडी संकल्पना सूस्पश्ट करूया, मागल्या जन्मी केलेल्या पापांचे भोग न्हवे तर मागल्या अनेक जन्मात केलेल्या पापांचे/पूण्यांचे भोग या (अथवा यापूढील) जन्मी भोगावे लागतात. तसचं देशाचं सरकार एखादी गोश्ट राबवू शकत नाही म्हणून ’कर्मसिद्धांत’ खोटा म्हणता येत नाही कारण तो त्या सरकारची मक्तेदारी नाही. जन्मठेप पूर्ण होण्या आधी कोणी पोबारा केला व पून्हा तावडीत सापडले तर सरकार त्याची शीक्षा "कंटीन्यू" करेलच पण नवीन गून्हाही दाखल होइल. पण कर्मसिद्धांत हा मूळात मागील अनेक जन्मोजन्मीच्या आचरणाशी निगडीत असल्याने आपले कैद्याचे उदाहरण त्याच्या संपूर्ण व्याप्तीमधे बसत नाही. (बाकी कर्मसिंध्दांतावर ठाम अधीकार वाणीने फक्त भगवान श्रीकृष्णच बोलू शकतात व तो समजून त्याचा संपूर्ण पडताळा घेणे फक्त अर्जूनाचे काम होय.... इतरांनी फक्त हे असे सांगीतले आहे, ते तसे म्हटले आहे याचे दाखलेच द्यावेत इतपतच सामान्य व्यक्तीची क्षमता होय)

३.१ वरील प्रश्नाचे उत्तर 'होय' असल्याने, "इक्वीलीब्रीअम" होइ पर्यंत आपल्याला जन्म घेत जाणे कॅरी-फॉरवर्ड होत राहणार. कर्मसिध्दांत व त्याची व्याप्ती ही अनेक जन्मांशी निगडीत असल्याने त्याच्या "इक्वीलीब्रीअम" संकल्पना या मानवी नश्वर परीमाणामधे सूस्पश्ट करता येतीलच असे नाही.

४. फक्त नातू/पणतूचा का ? साहेब प्रत्यक्ष श्रीकृष्णाने अर्जूनाला आपण स्त्री-पूरूष अशा वीवीध चीत्रविचीत्र नातेसंबंधातही विवीध जन्मात वीवीध रूपाने बांधले गेलो होतो (पण आता त्याची स्मृती अज्ञानामूळे नाही) असं निसंदीग्धपणे सांगीतलं आहे. यात आश्चर्यही काही नाही सहज तर्काने जरी विचार केला तर नाते संबंध हे केवळ नश्वर शरीराशीच निगडीत असतात एकदा शरीराचा संबंध संपला की आपल्या अस्तीत्वाला कोणी वडील नाही कोणी मूलगा नाही... कारण जन्म देणार कशाला, कोणाला, का आणी कोण जर शरीरच अस्तीत्वात नाही ? नाते संबंध हे शरीराच्या अधीश्टानाने सूरू होतात व लोप पावतात. जोपर्यंत शरीर आहे तो पर्यंत या गोश्टी जास्त गोंधळ करणार्‍या वाटतील.. एकदा फक्त शरीराच अस्तीत्वाच नाही याची ठळक व सूस्पश्ट कल्पना करून बघा.. आता सांगा कोण तूम्ही ? कोण तूमचा मूलगा ? कोण मीत्र ? कोण शत्रू ? कोण स्त्री ? कोण पूरूष ? कोण आइ- कोण वडील ? सगळे तूमच्या शरीरामूळेच अस्तीत्वात आले.. शरीरच नसते तर यांना अस्तीत्व आले असते ? म्हणूनच "अ‍ॅज बिग पिच्चर" आपल्याच घराण्यात पून्हा जन्मण्यात अथवा न जन्मण्यात गूंतागूंत कोणतीही नाही.

५. नवरा नि बायकोचे सात-जन्मांचे कॉन्ट्रॅक्ट का असते यावर कधी विचारच केला नाही तेव्हां आपला पास.

६.जन्म म्हणजे मर्त्य शरीर धारण करने होय व फक्त हेच काऊंट होते. इतर गोश्टी या फक्त "आलीया भोगासी" साठी असतात. त्यातली कर्मे आपल्या कारण देहास** चिकटत नाहीत कारण मृत्यूसोबत त्याचा त्याग झालेला असतो. तसं नसतं तर आयूष्यभर कम्यूनीस्ट विचारसरणी ठेवा व मेल्यामेल्या लगेच हरीनामाला सूरूवात करा म्हणजे पूण्य वाढेल असं सांगीतलं गेलं नसतं काय ?

६.१ सर्वधर्मातील भुते एकाच ठिकाणी गुण्यागोविंदाने किंवा असेच भांडत-तंडत रहात असतात असेच होय. पण कम्यूनीजम माहीत असेल तर त्यानूशंगाने All animals are equal some animals are more equals म्हणजे कसे वागणे होय, हे मला स्पश्ट करावे लागणार नाही. भुतांबाबत नेमके तेच घडते... न्हवे ही प्रवृत्तीच त्यांना अशा अवस्थांपर्यंत न्हेण्यास कारणीभूत होते.

७. अकांऊंट क्लोज्ड हा शिक्का बसलेला असतोच. कर्मयोग साधणे यालाच म्हणतात. म्हणून तर समाधी प्राप्त झालेल्या कीती तरी अवलीयांची उदाहरणे डोळ्या समोर आहेत. एकदा ती स्थीती मिळाली व नंतर झक मारली तरी त्याचे बरे-वाइट भोग भोगणे प्रारब्धी रहात नाही. कारण देह असतानाही ज्ञान प्राप्त होऊन त्यापलीकडे जाणे साधले गेलेले असते.... मग आता किर्तन करा नाहीतर तमाशा.... चिदानंद रूपम.. शिवोssssहं.. शिवोssssहं... अथवा बूल्लाह की जाणा मै कोण .. वा मला अग्नी जाळत नाही मृत्यू मारत नाही वगैरे ब्लाह ब्लाह ब्लाह ब्लाह ब्लाह... अनूभवणे ते हेच होय.

७.१ तूम्ही खरोखर कोण आहात हे आधी जाणा आणी सर्व (होय सर्वच्या सर्व) नियम मनासारखे वाकवा... फक्त आधी तूम्हे कोण हे जाणा... लक्षात घ्या... उत्तरे मीळणार नाहीतच.. तर प्रश्नच संपतील.. फक्त सतत विवीध प्रश्न निर्माण करणार्‍या चंचलता व शंका निर्माण करत बसणे हेच ज्याचे खरे स्वरूप व कार्य आहे त्या मन नामक यंत्रापासून संपूर्ण सूटका करा. नक्किच कळेल कोणत्या नीयमाची आवश्यक्ता आहे आणी कशाची नाही ते.....

७.२ काही नाही तर निदान मला नेटबँकिग अ‍ॅक्सेस देऊन किंवा मोबाईल बँकिंगद्वारे बॅलन्स-चेक सुविधा मिळाण्यासाठी गूरू नामक प्रोसिजर असते. पण संभाळून भामटे लोक व एजंटापासून सावधान... खरतर तीव्र इछ्चा असेल तर सर्व प्रोसीजर टाळूनही सर्व काही करता येते... गौतम बूध्दाने गूरू नामक प्रोसीजर फाट्यावर मारून समाधी मीळवली होती... हिदू धर्माच्या वैदीकतेचा पाया(प्रत्येक ठीकाणी गूरू हवा/ कोणीतरी एजंट हवा) इतक्या सहजतेने व यशस्विपणे फाट्यावर मारून व त्याचा जगभर प्रसार करूनही गौतम बूध्दाचा त्याचकाळी खून कसा काय नाही झाला हेच मला न उलगडलेल सामाजीक कोडं आहे. अर्थात ओशो यूजी वगैरेचां अभ्यास केला तर अंदाज करता येतो पण बूध्दाच्या वेळचा हींदू संस्कृतीचा काळ हा जास्त प्रगल्भ असावा इतकच अनूमान काढता येतं.

७.३. इथे साध्य, साधन, साधक सर्व काही एकच हो.... फर्क आहे कूठे.. फक्त रंगमंच्यावरच्या दीलेल्या भूमीका निभावायचे इतकेच... कशाला उगीच फरक करायचा ?

७.४. तूमचं भूत हे तूम्ही तूमचं कूत्र मानता काय ? मग वेगवेगळी अकांट कशाला हो ? (तूमच्या भूताला दीलेल्या उपमेच्या शब्द रचनेबद्दल क्षमा सांगावी, हो तूम्हाला त्याबद्दल राग येणार नाही खात्री आहे, पण उगाच तूमचं भूत त्यावर खवळायला नको नाहीका ? म्हणून त्याची माफी मागतो ;) )

८. ज्या व्यक्तीला समाधी प्राप्त होते तो अर्थातच समाधी अवस्थेत अथवा शरीर सोडल्या नंतर कायमचा मूक्त होतो. अर्थात समाधी लावणे व घेणे या वेगळ्या क्रीया होत. पण अशा परीस्थीती तो माणूस जरी जिवनमूक्त झाला तररीलौकेकार्थाने त्याची कर्मे चालूच असतात. व त्या अनूशंगाने पाप व पूण्य जमा होतच असतं. पण जेव्हा त्या व्यक्तीचा देहत्याग होते तेव्हां त्याला जड देह कारण देह लिंग देह , सूक्ष्म देह वगैरे वगैरे पासून मूक्तता मीळाल्याने त्याची फळे अथवा ते भोग हे त्याच्या पूजकांच्या व निंदकांच्या प्रारब्धाला चिकटतात. म्हणूनच परमार्थातील थोर व्यक्तीची पूजा करता आली नाही तरी निंदा करू नये असे म्हटले जाते. राहीली गोश्ट सामान्यांच्या चक्रवाढीची... तर कोणतेही कर्म हे देह सोबत करत आहे तो पर्यंतच पाप-पूण्य म्हणून गणले जाइल.. एकदा त्या पासून वेगळे झालात.. तूमच्या पूरता विषय संपला.

९. दिवाळे जाहीर करावे लागत नाही. ती निघालेले सर्वांना (समाजाला) अनूभवाला येते, मग ते पैसा, अक्कल अथवा मनःशांती वा इतर कोणत्याही स्वरूपाच्या दिवाळखोरीत जग जाहीर होते.

१०. होय उपोषण चालूच असते. आणी ते भंगले तर भल्या भल्यांची दाणादाण उडते, म्हणून हे सर्व "पिपल्स" एखाद्या पोचलेल्या महात्म्याचे उपोषण कधी भंग होऊ नये म्हणून फार काळजी घेत असतात.. काही घपला मॅटर झालाच तर वेळीच योग्य ती सेटल्मेंट मारून पून्हा असं होऊ नये याचे काळजी घ्यायचा प्रयत्न करतात.

_______________________________
आणी हो आपला हा लेख खरोखर चांगला आहे, अशा प्रकारचे प्रश्न जर लोकांनी फक्त स्वतःलाच विचारले तर आख्खं जग एका क्षणात नास्तिक होईल!! पण जर त्यांना त्याची उत्तरे नकोयत, प्रयत्न करावेसे वाटत नाही, कूतूहल निर्माण होऊ दीलं जात नाही तर कोल्ह्याला द्राक्षे अंबट या न्यायाने ते आस्तीकतेपासून दूरावतील , अर्थात असं डाविकडे झूकलेल्यांना आपल्यासारख्यांनीच समजून व सामावून घ्यायच आहे फक्त आधी त्याचं रूपांतर अतिशय नालायक कम्यूनीस्ट प्रवृत्तिंमधे कसं घडल आहे याची जाणीव करून देऊनच. म्हणून म्हणतो लेख मस्त आहेच.. तसाच दूधारी तलवारही....

देवा, तुमचा लेख आम्हाला तरी भरपूर पुनर्जन्म घेतल्याशिवाय पूर्णपणे समजायचा नाही. उत्तरे तर फार पुढची गोष्ट :-)

_/\_

>> माणसांनी केले असेल तर आपल्या अकाउंटला फक्त क्रेडिटच पडत राहील याची सोय प्रोग्रॅमर्स नि क्यू.ए. वाल्या डॅम्बिस लोकांनी संगनमताने करून ठेवली नसेल याची खात्री कशी करून घेतली होती? >>

हाहाहा

>> मागल्या जन्मी आपण गुन्हेगार होतो किंवा आपण काही घोर चुका केल्या होत्या असे कोणालाच कसे आठवत नाही? >>
=)) =)) =)) फुटले या मुद्द्यावर तर :)

>> मृत झाल्यानंतर प्रत्येक धर्माची वेगळी अशी भूतयोनी असते की सर्वधर्मातील भुते एकाच ठिकाणी गुण्यागोविंदाने किंवा असेच भांडत-तंडत रहात असतात? >>

मस्त!!!!

खूप दिवसांनी निखळ मनोरंजन झाले :)

गेल्या जन्मी मी बहुतेक नरभक्षक वाघ/ चित्ता/ बिबळ्या वगैरेपैकी एक असावा....
त्याची शिक्षा म्हणून या जन्मात नरभक्षक प्राण्यांना खायला आवडेल असा एक गुबगुबीत माणूस झालो....
आता हेच रॅशनाल वापरलं तर पुढला जन्म बहुतेक पापलेटाचा मिळणार!!!!
:)

आणि महा जबरदस्त प्रतिक्रिया. वाचनखूण साठवावी असा विचार करते आहे!

चुकीच्या वेळेस मेले होते मी! काय भारी धागा काढलाय रमतारामने ... मला मेलीला मरायला हीच वेळ सापडली होती! मला एक मिपा सदस्य आठवले ज्यांना या विषयात चांगली गती आहे असं वाटतं. पण ररांनी जेवण देऊन माझं तोंड बंद केलं आहे आणि ड्रींक देऊन हातही बांधले आहेत.

अत्यंत खुमासदार,खुसखुशीत पण विचार करायला लावनारा लेख.
मझा आला.

मस्त लेख :).

शुचि तै / ढालगज भवानीचा लेख "कर्मविपाक" https://www.misalpav.com/node/24675

आपण खोरशेद भावनगरी यांचे "The laws of spirit world" हे पुस्तक वाचावे, त्यात सर्व उत्तरे मिळतील.

ते उपोषण 'शांभवी'च्या सेवनाने सोडले जाते की अमृतसेवनाने?

णिसेध णिसेध णिसेध
हा शंभू या शब्दाचा अपमान आहे...
सौजन्य - फेसबुक पान - संभाजी ब्रिगेड!!

आहाहा हाच लेख कोणी लिहीलाय म्हणून मध्यंतरी खूप शोधत होते. भयंकर तार्कीक व अफलातून लेख आहे.

पुनर्जन्म आहे कि नाही काही माहित नाहि. पण बर्याच वर्षांपूर्वी वर्तमानपत्रात एक बातमी वाचली होती कि बंगालमधील एक मुलगी खूप लांबवर फिरायला गेली असताना तिला तेथील घर, तेथील माणसे ओळखीची वाटली. तिने माणसांची नावेही सांगितली. तिला आठवले कि ती लहान असताना नदीवर जात असे. तेथील लोकांनाही आश्चर्य वाटले इतकी माहिती तिने सांगितली. यावर चर्चा व्हायला हवि. आपल्याला मागच्या जन्माचे व पुढील जन्माचे समजले तर आश्चर्य होईल.

मी एकदा मित्राबरोबर एका दक्षिणी माणसाकडे गेलो होतो. ती माणसे एखाद्याचे भूत, वर्तमान व भविष्य अगस्ती नाडी म्हणून जो त्यांच्याकडे जी पोथी असते ते बघून सांगतात. आश्चर्य म्हणजे बरेचसे तंतोतंत जुळत असते. अर्थात मागच्या जन्माबद्दल त्यांनी काहीही सांगितले तरी आपल्याला काय कळणार आहे. विश्वास ठेवावाच लगेल.

महेश नामजोशी