भूमिका बदल

छे! बाबांना कितीतरी मुद्दे सांगायचे होते, पण का कोण जाणे, जमतच नव्हतं काही बोलायला... काल त्यांच्या ऑफीसमधले काका अभिनंदन करत होते, तेव्हाच माझ्या लक्षात आलं होतं. मी ठरवलंच होतं सरळ त्यांना सांगायचं - तुमची बढती झालीय ना, मग जा तुम्हीच एकटे. मी नाही येणार! पाहिजे तर आईला पण घेऊन जा, मी राहीन इथे आजीबरोबर. हो, जमेल आम्हाला! काय गं आजी? इथे माझे मित्र आहेत, माझी शाळा आहे, मस्त मोकळं मैदान आहे, ह्या वर्षी खो-खो चा कॅप्टन पण होईन मी... हे सगळं व्यवस्थित असताना का येऊ तिथे अनोळखी जागी? तिथं कसे मित्र होणार माझे? शाळा तरी असेल का ह्या शाळेसारखी? छे, का ऐकत नाही ही मोठी माणसं? ************* इतकं मुद्देसूद सांगूनही का ऐकत नाही हे कार्टं? थांब, मीच आवरून देतो पटपट. अरे, काल तर आवडलं होतं ना तुझं नर्सरी स्कूल? आज का इतकं भोकाड? घरी बसून काय करणार मग? नविन फ्रेंड्स, टीचर, युनिफॉर्म - आता न आवडण्यासारखं काय आहे? आणि तू एकटाच जाणार आहेस का? आम्ही नाही गेलो - मी, आई, मावशी - अरे, सगळेच गेलो ना शाळेत... आजोबांची तर सारखी ट्रान्स्फर व्हायची. दर २-३ वर्षांनी नविन शाळा, नवे दोस्त - किती मज्जा! पण ह्याचं आपलं नुसतं 'ए बाबा, शाळा नको'... चला, चला आता. नविन प्रोजेक्टची मीटिंग आहे मला आज. *************