जिवलगा...

व्हायचं ते तसं होऊन गेलं आहे फक्त आठवणी उरल्यात आता कालचा दिवस केव्हाच संपला आलीस सोडून तू काटेरी वाटा समजायचं तसं ते एक वादळ होतं आयुष्याला फिरवून ते निघून गेलं किती खंबीर आहेस तू मनाने हेच जाता जाता त्यानं जाणवून दिलं वेदनांमधून सार्‍या बाहेर पड आता एक छान हसरं आयुष्य दिसेल तुला पुन्हा एकदा भर मनात उत्साह जरा दिसेल जागोजागी प्राजक्त फुललेला तुझ्या निरागस भावी आयुष्यामध्ये माझी भाबडी साथ तुला चालेल का तुझा जीवनसाथी होण्याचं भाग्य जिवलगा, सांग मला मिळेल का ? (ही कविता ऑन डिमांड पाडलेली आहे. अशाच प्रकारच्या कविता तसेच चारोळ्या आमच्या इथे घाऊक तसेच किरकोळ दरात पाडून मिळ्तील :D) आपलाच, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...