याच्या जोडीने, नाही नाही.... याच्या जोडीला मी दिलेली प्रतिक्रिया उडवली गेली आहे. त्याच्या कारणाचा खुलासा संपादक मंडळ करेल काय? टवलिया तळटीप :- वरील प्रतिसाद हा काल केवळ गम्मत म्हणून दिला होता. आज सकाळी घडलेल्या घटनांमुळे खुलासा करू इच्छितो की माझा कुठलाही प्रतिसाद उडवला गेला नाही. वरील प्रतिसाद हे एक विडंबन आहे. वि.मे.

शक्यता नाकारता येत नाही! - शक लिया

'भाषण झोडक' या आयडीनामविडंबनाबद्दल जोरदार टाळ्या झाल्या पाहिजेत. (रटाळ) रमताराम

आहे हे असं आहे, पटलं तर पहा, नाहीतर चपला घालू चालू पडा. जास्त गमज्या नाय पायजेल.

आपल्या सारख्या थोर विचारवंतांशी कुठलाही वाद घालण्याची माझी इच्छा या आधी देखिल कधी नव्हती आणि यापुढे देखिल कधी असणार नाही.....आपण माझ्या प्रतिसादावर प्रतिक्रिया दिलीत म्हणुन केवळ टंकतोय......तेंव्हा माझ्याकडुन मी याला इथेच पुर्णविराम देतो आहे....उगीच कुणाच्या भावना दुखवायला नकोत्.....कसे! "परामिका"

अस्सं काय.... बघून घेईन मेल्या...

खॉ! खॉ ! खॉ! खर आहे ग. वी. तुमच म्हणन. आजकाल गरिबांसाठी दान कराव अस लोक म्हणतात म्हणुन श्रीमंतांनी थोडेफार खर्च कमी केल्याने , बर्‍याच लोकांच्या व्यवसायावर परिणाम झालेला आहे. ~आता परवाचीच गोष्ट घ्या. आमच्या येथील एका प्रतिष्ठीतांच्या येथे एक 'तुला' समारंभ होता. आता अश्या वेळी त्या लोकांनी येउन आमच्या मामांकडुन बरेच काही विकत नेउन आमचा व्यवसाय वाढवीला असता. आता आम्ही कायमच आमचा माल ज्या लोकांकडुन विकत घेतो , त्यांचा सुद्धा खप झाला असता. त्या लोकांकडे काम करणारे गरिब मजुर त्यांच्या ही मजुरीला आणखी वाव मिळाला असता. पण नाही यांनी अश्याच समजा पायी,~ जावुन सरळ झोपडपट्टीमध्ये जेवण दिले. त्यामुळे कधी नाही ते पोट भरुन झोपडपट्टीतील लोक दुसर्‍या दिवशी कामाला नाही आले. नेमके दुसर्‍या दिवशी आणखी एका कार्यक्रमाचे नियोजन आमच्या मामांकडे होते, तेथे हाताखाली काम करणारे लोक या झोपडपट्टीतील असल्याने ती आले नाहित व आमचा फार खोळम्बा झाला. माझे मामा पेढीवर येउन रागारागाने आमचा घरोबा असलेल्या कम्युनिस्ट ग्रंथालयातील पुस्तके वाचत राहिले अन तो कार्यक्रम शेवटी मला व आमच्या दिवाणजींना पार पाडावा लागला! आता यामध्ये किती जणांचे नुकसान झाले ते पहा. मुख्य म्हणजे आयते खायला मिळाल्याने मजुर लोकांची श्रम करण्याची भावना कमी झाली. त्यामुळे आजची मजुरी रहित होउन उद्या काय खायचे हा ~ प्रश्न त्यांच्या अन त्यांच्या कुटुंबा पुढे उभा राहिला ~ कार्यक्रम करणार्‍यांचा हिरमोड झाला. 'तुला' आणायलाच कोणी नसल्याने त्या गृहस्थाने बसायचे कश्यात अन मापायचे कशात हा प्रश्न उभा राहील्याने तुला केली गेली नाही. अन तुला करुन जे शेवटी गोरगरीबात वाटले जायचे होते ~परिणामी ते ही वाटले गेले नाही. ~परिणामी एव्हढी वर्षे केलेले पाप पुण्यात बदलुन घ्यायची त्यांची ईच्छा ही अपुरी राहुन ते काम करणारा 'चित्रगुप्त' ही एका कामास मुकला. त्या मुळे तु झोपा काढतोस असा शेरा त्याला त्याच्या वरिष्ठांकडुन ऐकुन घ्यावा लागला. फिन्द्राज सवार (झाल का भरपुर (पुरेस) लिखाण? नाही त्याची ष्टाईल मारायला गेल्यावर काय व्हायच म्हणा? दमले आता . आता एक आठवडाभर एकही प्रतिसाद माझ्या कडुन लिहिला जाणार नाही)

आवडलेला प्रतिसाद!

या कवितेवरून आठवली नवद्दीउत्तरीतल्या महान कवी कर्जेश दहांकी ची एक कविता शेंबडाच्या पहिल्या थेंबा पासून तीचे मूल ओरडत होते रडत रडत अंगावर पिणारे पहीले बाजूला केल्यावर दुसरे लुचू लागले म्हणून कावरीबावरी ती.... शेठला आता काय सांगायचे की काम कमी का झाले म्हणुन... रोजंदारी कमी रोजचीच झालीय. भिंतीवरच्या किंगफिशरच्या कॅलेंडरच्या चित्राशी बरोबरी साधणार्‍या फटक्या पातळात शेठची नजर चुकवीत उभी ओशाळवाणी ती.... किती समर्थ चित्र उभे करतो कर्जेश... .....जाउन झोप राव

एकवेळ भिकार्याला रुपया देणार नाही का गाडी पुसू देणार नाही पण १० हजाराची माळ जरूर लावेन...हरकत घेणार्यांना काय बुद्धी असते का? स्वतःजवळ नाही कवडी पण जीभ कशी चुरूचुरू चालते !! कामं करा.. तुम्हाला बहिण आहे का? असल्यास तिला त्रास झाल्यावरसुद्धा तुम्ही तिला सहनच करत एकत्रच राहायला सांगणार का? तिचे काही बरेवाईट झाले तर जबाबदारी घेणार का? कदाचित घ्याल पण तुमच्या बायकोची त्याला हरकत नसेलच कशावरून? जगन्नाथ चुगंदळे

त्यांनी व्यवस्थापकीय लेखांची व सूचनांची अशी टर उडवल्यास यापुढे त्यांचे खाते कुठलीही पुर्वसूचना न देता निलंबीत करण्यात येईल.

टर उडवण्याचा कोणता ही हेतु नव्हता . पण बहुतेक व्यवस्थापणाच्या भावना दुखावल्या(दुखावन्याचा कोणताही हेतु नव्हता तरी ) असतील तर माफी मागतो. जाता जाता, मागे माझा लेख उडाल्याबद्दल जाब विचारला होता ,त्याचं समाधान अजुन झालेलं नाही ( वारंवार विचारणा करुन ) बाकी "आमच्या कडुन" नेहमीच सहकार्य होते / राहिल. धन्यवाद -( ब्र म्हणता ... ) टारझन