गद्य सूर्य प्रार्थना

हे प्रभाकरा मी सूर्यफूल नाही जे की पराकोटीच्या भक्तीने आपले गोजीरवाणे मुख तुझ्याकडे करून तुझे दर्शन घेते. हे कमलिनीनाथा मी कोमल कमलिनीदेखील नाही जी की तू उगवताक्षणी पाकळ्यारूपी बाहू फैलावून सस्मितवदनाने तुझे स्वागत करते. हे हिरण्यगर्भा मी इवलीशी पणती नाही जी तुझ्याकडुनच तेजाचा अंश घेऊन जगाला तेजाचा संदेश देते. हे दिनकरा किंवा मी कोणी ऋषीमुनीदेखील नाही की तुला मी अर्घ्य देऊ शकेन. हे तेजोनिधये फार काय माझे आणि तुझे विपरीत भक्तीचे नातेसुद्धा नाही जे तुझे अंधःकाराबरोबर आहे. ज्याचे अस्तित्व केवळ तुझ्या आगमनाने मिटून, विरून जाते. मी तर केवळ एक क्षुद्र मानव आहे. पण मला एवढे माहीत आहे की मी रोज पहाटेतुझ्या आगमनाची अत्यंत आतुरतेने वाट पहाते. क्षितीजावरील केशरी , लसलसते,कोवळे सूर्यबिंब माझ्या मनात अनामिक उल्हासाची लहर जागवते. सर्वांगसुंदरा, तुझ्या तेजस्वी दर्शनाने माझ्या कणाकणात चैतन्याचा तेजोमय वर्षाव होतो. हे भास्करा, तुझ्यामुळे माझ्या रोमरोमात निरामय उत्साह सळसळतो. मी रोज नव्याने, तितक्याच नवलाईने तुझी वाट पहाते. असे म्हणतात की तुझ्यापासून काही लपत नाही. तू सर्व सत्कर्मांचा अधिष्ठाता आहेस, तू सर्वसाक्षी आहेस. हे सकलेश्वरा, भास्करा माझे मन जाणून घे, माझा प्रणाम स्वीकार कर.