Skip to main content

गद्य सूर्य प्रार्थना

लेखक शुचि यांनी मंगळवार, 08/02/2011 01:24 या दिवशी प्रकाशित केले.
जयाच्या रथा एकची चक्र पाहीं।
नसे भूमी आकाश आधार काहीं।
असे सारथी पांगुळा ज्या रथासी।
नमस्कार त्या सूर्यनारायणासी।।1।।

हे प्रभाकरा मी सूर्यफूल नाही जे की पराकोटीच्या भक्तीने आपले गोजीरवाणे मुख तुझ्याकडे करून तुझे दर्शन घेते.
हे कमलिनीनाथा मी कोमल कमलिनीदेखील नाही जी की तू उगवताक्षणी पाकळ्यारूपी बाहू फैलावून सस्मितवदनाने तुझे स्वागत करते.
हे हिरण्यगर्भा मी इवलीशी पणती नाही जी तुझ्याकडुनच तेजाचा अंश घेऊन जगाला तेजाचा संदेश देते.
हे दिनकरा किंवा मी कोणी ऋषीमुनीदेखील नाही की तुला मी अर्घ्य देऊ शकेन.
हे तेजोनिधये फार काय माझे आणि तुझे विपरीत भक्तीचे नातेसुद्धा नाही जे तुझे अंधःकाराबरोबर आहे. ज्याचे अस्तित्व केवळ तुझ्या आगमनाने मिटून, विरून जाते.
मी तर केवळ एक क्षुद्र मानव आहे.
पण मला एवढे माहीत आहे की मी रोज पहाटेतुझ्या आगमनाची अत्यंत आतुरतेने वाट पहाते.
क्षितीजावरील केशरी , लसलसते,कोवळे सूर्यबिंब माझ्या मनात अनामिक उल्हासाची लहर जागवते.
सर्वांगसुंदरा, तुझ्या तेजस्वी दर्शनाने माझ्या कणाकणात चैतन्याचा तेजोमय वर्षाव होतो.
हे भास्करा, तुझ्यामुळे माझ्या रोमरोमात निरामय उत्साह सळसळतो.
मी रोज नव्याने, तितक्याच नवलाईने तुझी वाट पहाते.
असे म्हणतात की तुझ्यापासून काही लपत नाही. तू सर्व सत्कर्मांचा अधिष्ठाता आहेस, तू सर्वसाक्षी आहेस.
हे सकलेश्वरा, भास्करा माझे मन जाणून घे, माझा प्रणाम स्वीकार कर.

लेखनविषय:
लेखनप्रकार
वाचने 4245
प्रतिक्रिया 22

प्रतिक्रिया

प्राजु मंगळवार, 08/02/2011 02:04

छान लिहिले आहेस.
कराग्रे वसते लक्ष्मी, करमध्ये सरस्वती, करमूले तू गोविंदम्, प्रभाते कर दर्शनम्। ।
या श्लोकाची आठवण झाली.

वडिल मंगळवार, 08/02/2011 02:41

खुपच छान.
मनापासुन लिहिलं आहे असे वाटते आहे. शाळेतल्या प्रार्थनेची आठवण झाली आणि डोळे पाणावले. ( खरोखरी.. मिपा स्टाइल पाणावले नाहित !)

अस्तोर्मा ज्योतिर्गमयः मृत्योर्मा अमृतं गमय !

( ऑप्टिमीझम, यर्निंग, विरह, व्याकुळता... असले सगळे रस काहि वाक्यात मस्त उतरवलेत)

सुनील मंगळवार, 08/02/2011 09:13

अस्तोर्मा ज्योतिर्गमयः मृत्योर्मा अमृतं गमय !

माझ्या आठवणीप्रमाणे हा श्लोक असा आहे -

असतो मा सत् गमय
तमसो मा ज्योतिर्गमय
मृत्योर्मा अमृतम् गमय

बाकी लेख ठीक!

मनिम्याऊ मंगळवार, 08/02/2011 08:43

वाह शुचिताई,
आम्ही लहानपणी रोज सकाळी सुर्यनमस्कार घालतना आजोबांच्या पाठोपाठ हा श्लोक म्हणत असू...
तसेच एक संस्कृत शोल्क पण म्हणायचो,

आदित्यस्य नमस्कारम ये कुर्वन्ति दिने दिने
जन्मांतरः सहस्रेषु दारिद्र्यम लोप जायते
अकालमृत्युहरणम सर्वव्याधीविनाशनम
सूर्यपादोदकम्तीर्थम जठरे धारयम्यहम...

आज बर्‍याच वर्षांनंतर या धाग्यामुळे आठवण झाली...

सूर्यपुत्र मंगळवार, 08/02/2011 18:25

दिर्घमायुर्बलंविर्यं तेजस्तेषां च जायते
अशी आम्ही म्हणतो....

-सूर्यपुत्र.

५० फक्त मंगळवार, 08/02/2011 13:18

आम्ही तर फक्त सुर्यनारायण हा एकच या पुर्ण जगाचा उर्जा स्त्रोत आहे हे मानतो, त्यामुळे या माहिती साठी अतिशय धन्यवाद.

हर्षद.

गणेशा मंगळवार, 08/02/2011 14:04

मस्त लिहिले आहे...

विशेष करुन ही ओळ जास्त मनात घर करुन गेली..

क्षितीजावरील केशरी , लसलसते,कोवळे सूर्यबिंब माझ्या मनात अनामिक उल्हासाची लहर जागवते.

छान लिहिले आहे... रसग्रहन ही येवुद्या असेच श्लोकांचे

डावखुरा मंगळवार, 08/02/2011 15:51

शुचि तै बर्याच दिवसांनी छान हलका फुलका लेख....रुपाने उगवल्या मिपावर...

छान लिहिले आहे... रसग्रहण ही येवुद्या असेच श्लोकांचे
असेच म्हणतो...

मराठे मंगळवार, 08/02/2011 20:03

सुंदर प्रार्थना... मला उगवणार्‍या सूर्याच्या दर्शनाइतकेच मावळणार्‍या सुर्याचे दर्शन सुद्धा आवडते...
आणि 'मावळत्या दिनकरा...' आपोआप मनात उमटतं.

शुचि बुधवार, 06/02/2013 02:10

माझा हा लेख मी कुठेही सेव्ह केला नसल्याने मला वाईट वाटत होते. पण आता सर्व लेख पूर्ववत दिसत आहेत त्याबद्दल मिपा तंत्रज्ञ, सल्लागार व व्यवस्थापनाची आभारी आहे. :)

विकास बुधवार, 06/02/2013 02:58

"रात्र झाली तरी सूर्य कुठेच गेलेला नसतो, आपल्याला तसे वाटते." :-)

स्पंदना बुधवार, 06/02/2013 05:07

आज ३७ डिग्रीज असणार आहे इथे. त्यात तुझा सुर्यनारायणावरचा लेख! अक्षरशः शरण जायची वेळ आलेय सुर्याला.

असो!

शुची लेखन आवडल. फारच सुंदर शब्द योजना!

कवितानागेश बुधवार, 06/02/2013 12:27

तो टोटल दिवस आणि टोटल रात्रींबद्दल बोलतोय.
काय भौराया? काई कळंना हल्ली तुमास्नी... :)