मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

नाही ... (गझल)

स्वानंद मारुलकर · · जे न देखे रवी...
नाही मला कधीही नव्हते म्हणायचे 'नाही'च शब्द पण का ओठात यायचे ? अवरुन घेत जातो माझ्या मनास मी तू यायचे त्वरेने ते विस्कटायचे मी झेलतो निखारे वणव्यात तू उभी कोणा कुणास आता मग शांतवायचे ? घालीत भीक नाही मी संकटा तुला तू सारखे कशाला दारी फिरायचे ? माझ्याच काळजाचे खत घातले तरी कोमेजती ऋतू का माझे फुलायचे मजला उसंत नाही आहेस व्यस्त तू आभाळ फाटलेले कोणी शिवायचे ? - स्वानंद

वाचने 1444 वाचनखूण प्रतिक्रिया 5

प्रतिक्रिया

माझ्याच काळजाचे खत घातले तरी कोमेजती ऋतू का माझे फुलायचे मजला उसंत नाही आहेस व्यस्त तू आभाळ फाटलेले कोणी शिवायचे ? सुरेख!! खूप आवडली गझल.

गणेशा 10/01/2011 - 21:23
घालीत भीक नाही मी संकटा तुला तू सारखे कशाला दारी फिरायचे ? माझ्याच काळजाचे खत घातले तरी कोमेजती ऋतू का माझे फुलायचे मजला उसंत नाही आहेस व्यस्त तू आभाळ फाटलेले कोणी शिवायचे ? अतिशय सुरेख
मी झेलतो निखारे वणव्यात तू उभी कोणा कुणास आता मग शांतवायचे ? माझ्याच काळजाचे खत घातले तरी कोमेजती ऋतू का माझे फुलायचे
सुरेख गझल.
आशय अत्यंत सुंदर.. शब्द अत्यंत सुंदर.. "+आयचे" या रदीफच्या आधी काही ठिकाणी "अ" काही "इ" तर काही "उ" आले आहेत. "फुलायचे, शिवायचे, विस्कटायचे" सर्व अ , सर्व इ किंवा सर्व उ असते तर आणखी स्मूथ.. पण तो तर फॉर्मचा भाग झाला.. आशय महत्वाचा आणि तो तर सुंदरच.