प्रिय मुली, सगळ्या घरांना दार असतात, पण सगळीच नसतात मायेची कोठार हे शिकाशिलच तू कधी ना कधी. मात्र हे ही लक्षात ठेव की प्रत्येक उन्हात असते एक तरी शीतल सावली अन प्रत्येक काट्यावर एखाद कोमल फूल जीवघेण्या दरया असतात तसेच असतात झूलते पूल दुष्ट माणसंच्या मनातही असते दडलेले कोवळे मूल मला माहित आहे सगळ्या गोष्टी शिकवल्यात आईने तुला जमेल तेवढ पहात रहा उघड्या डोळ्यानी जग जगायचा प्रयत्न कर चौकाटी वाचून पण लक्षात ठेव पक्ष्यानाही कस वाटत घरात अधारल म्हणून तारुण्याची चव राखताना जागी राहू देत तुझ्या मनात प्रेमळ आईची ऊब. आणि वाटू दे घरादाराला तुझा आधार कृष्णांन उचललेल्या गोवर्धनाखाली उभ राहिल्यासारखा तुला हा धडा मिळू दे की अकारण परिस्थितिला शरण जाण हा गुन्हा असतो आणि अकारण बंड करून वादळ उठवण हा ही असतो तितकाच प्रमाद आपल्याला दुसरयान समजुन घेण्याआधी दुसरयाला आपण समजुन घेण हा ही असतो स्त्रित्वाचा महान प्रसाद पण म्हणून जळु नयेस तू परिस्थितिच्या कठोर मूर्ति समोर मूक उदबत्तीसारख आणि असू नये तुझ्या ओठांवर कडवट चव जळुन गेलेल्या उदाबत्तिच्या राखेसारखी आपल्या कल्पना आपल्या निष्ठा यावर विश्वास असावाच तुझा पण उघडी असावीत तुझी सुजाण, समंजस कवाड सर्वांना उघडी असलेल्या मंदिरा सारखी निष्ठा जपण्याची जबाबदारी असते दुसरयाची हे समजुन घेताना मिटू नयेत दार तुझ्या आत्म्याची ठिपक्या ठिपक्यन्ना जोडत साकारणार्या रांगोळीसारख जोडणार असाव तुझ अस्तित्व तहानलेल्या पाण्याइतक वाटाव घरादाराला तुझ महत्व ! शेवटी एक सांगतो बेटा प्रेम, सन्मान हे आहेत डोन्गरातुन मिळणारे प्रतिसाद प्रतिसादासाठी घालावी लागते प्रथम आपल्याच ओठातून साद तोडणे सोपे जोडणे अवघड ठावुक आहे तुला पण कधीही समजू नकोस की लग्नानंतर पाहुणी झालीस आम्हाला भावाइतकच घर अजुनही तुझ आहे पायाखालची वाळु सरकली तर माहेर तुझ भक्कम आहे झालेस काही विपरीत तर लिहशील पत्र लक्षात ठेव बापच असतो मुलीचा खराखुरा मित्र --------------------*-----------------------