कुछ तो लोग कहेंगे..

आमचेही अभिवादन. आपला, (खिन्न) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

तात्यासाहेब नमस्कार, अगदी खरे आहे आपले. आणि त्याचेही. कोणी परत करावे, हरपले दिन | हरपले दिन, ते माझे आवडते क्षण || धृ || मनोरथांतील महाल, आणि स्वप्नांतील नगर | ज्यांच्यासाठी प्यायलो मी, जीवनाचे ते जहर || आज मी शोधू कुठे, कुठे गेले ते सारे | हरपले दिन, ते माझे आवडते क्षण || १ || ह्या गाण्याला त्याने दिलेले संगीतही अफाट आहेच, आणि लताने गायलेले हे पुरूषी गाणेही अफलातून आहे.

मागे कुणीतरी मिपाकराने मला पोष्टकार्ड पाठवून अगदी कळकळीने त्याचा पत्ता विचारला होता. ते पोष्टकार्ड चुकून डिलिट झालं त्यामुळे ही विचारणा कुणी केली होती ते आता आठवत नाही. त्यानंतर बरेच दिवस लिहीन लिहीन म्हणत होतो पण राहून गेलं. आज संध्याकाळी कामधंद्याच्या निमित्ताने अचानक जुहूला जाणं झालं तेव्हा त्याची याद आली म्हणून त्याच्या बंगल्याजवळही थोडावेळ घुटमळलो, मन थोडं उदास झालं! तो माझा वीक पॉईंट होता! १९८७ सालीच मी त्याच्या घरी गेलो होतो ती आठवणही लवकरच लिहीन मिपावर! पुन्हा विसरून जायला नको म्हणून आत्ता इथे त्याचा पत्ता देत आहे. बर्‍याच विलंबाबद्दल मी त्या अज्ञात मिपाकराची माफी मागतो..! पोस्टल ऍड्रेस माहिती नाही, पण तिथे कसं जायचं ते सांगतो.. समुद्रालगत असलेल्या जहू तारा रस्त्यावर जायचं. जुहू कोळीवाड्याकडे जो फाटा जातो तिथनं जवळच त्याचं घर आहे. रस्त्याच्या एका बाजूला सगळे बंगले आणि काही ऑफीसं आहेत तर दुसर्‍या बाजूला समांतर जुहू चौपाटी आहे. जुहू तारा या मुख्य रस्त्यालगतच किंचित एका गल्लीवजा रस्ता आहे. त्या रस्त्याच्या तोंडापाशीच त्याचा बंगला आहे! त्या रस्त्याचं नांव - स्वर्गीय किशोरकुमार गांगुली पथ! पण आता त्या बंगल्याकडे बघवत नाही. त्यातला अवलिया तर तिथून केव्हाच उडून गेला आहे! तात्या.

माझेही अभिवादन. (किशोरदां चा चाहता) मदनबाण

१.आचल के तुझे मै लेके चलू इक ऐसे गगन के तले... जहॉं गम भी न हो आंसू भी न हो बस प्यार ही प्यार पले.... २. फूलों के रंग से दिलकी कलम से.... ३. वह शाम कुछ अजिब थी.. कोणकोणती सांगावी आणि कोणती गाळावीत... - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

त्याच॑ आणि माझ॑ नात॑ खुप खुप जुन॑... मी बराच लहान होतो, ७-८ वर्षा॑चा असेन नसेन. घरी 'चलती का नाम गाडी' ची कॅसेट आणली होती..तेव्हापासून ह्या कल॑दराच्या जो काही प्रेमात पडलोय तो आजतागायत सावरलेलो नाही! पहिल्या प्रेमाची हुरहुर त्याच्याच आवाजान॑ 'र॑गीन' झालेली अनुभवली. प्रेमभ॑गाच॑ दु:खही त्याच्या 'दर्दभरे नग्मे' ऐकुन कुरवाळल॑. आन॑दी झालो की त्याची 'मस्तीभरी' एक से बढकर एक गाणी ऐकुन आन॑द शतगुणित केला, पहिली सिगारेट ओढली तेव्हाही 'मै हर फिक्र को धूऍ॑मे उडाता चला गया' म्हणत तोच माझ्याबरोबर होता. प्रेमभ॑गान॑तर सैरभैर झालेल्या अवस्थेतही 'एक भले मानुस को अमानुष बना के छोडा' म्हणत माझ्याशी सहमत होत गेला. मित्र-मैत्रिणी॑बरोबर द॑गा-धूडगुस घालताना 'इय्या इय्या इय्या हे:...देखा ना हाय रे..' म्हणत तोच चौखूर उधळायचा! माझी आयुष्याची साथीदारीण भेटल्यावर तिला 'जीवन से भरी तेरी ऑ॑खे..' आणि 'फुलो॑ के र॑ग से' अस॑ म्हणून खुष कर हे हळूच कानात सा॑गणाराही तोच. कामाच्या रगाड्यात अडकल्यान॑तर ऑफिसातल्या कटकटी॑ना वैतागून मी चिडचिड केल्यावर 'ये जीवन है...इस जीवन का यही है र॑गरुप' अस॑ समजावून सा॑गणाराही तोच...तोच! कोण म्हणत॑य तो आपल्यात नाहीय्ये? अरे, मला तर तो रोज भेटतो. सतत माझ्याच तर बरोबर असतो !!!! -(....) ध मा ल.

छुकर मेरे मन को किया तुने क्या इशारा... किशोरदांना प्रणाम.