कांदे पोहे खाऊ जाता
ओळख पटली गत आयुष्याची
गालावरी हाणली कोणी चप्पल उंचवट्याची
मेल्या टवाळा मवाल्या.... कडाडली विद्युलता
वडीलांकडे पाहून आई म्हणे चला....
कांदे पोहे नकोत आता.... झाले वांदे पोहे.
मस्त हो ... गतआयुष्य छान होते आमचे म्हणुन बरे ..
असो ..
एक ताजा किस्सा सांगतो ..
माझ्या मित्राने त्याच्या ओलखीच्या मुलीकडे त्याच्या काका ला मागणे घालायला लावले ( त्या अगोदर तीच्या साठी दोन स्थळे यानीच सुचवली होती हा ) तर काका त्या मुलीकडे (घरी) याचे स्थळ घेवुन गेले.. तर ती मुलगी पटकन बोलली अरे मी त्याला भाउ मानले आहे ..
काकांनी घरी येवुन विचारले मित्राला कारे तु बहिन माणले होते का .. बिच्चारा म्हणाला नाहि ..
ही गोष्ठ ऐकुन माझे मित्र अआणि मी हसुन हसुन पार गडागडा लोळायचेच बाकी होतो ..
कविता छान!
शब्द अडखळलेले ओठात
लग्न जमेल अशाने
कविता छान आहे ...
कांदे पोहे खाऊ जाता ओळख पटली
मस्त हो ... गतआयुष्य छान होते
विजुभाऊ