>>आपण प्रयत्न करू यात का हे या धाग्यात सांगण्याचा की अमेरीका व्यक्तीशःआपल्याला कशी वाटली ते? माफ करा, अमेरिकेत प्रत्यक्ष गेलेलो नाही, ऐकीव माहितीच्या आधारे मत देणे योग्य वाटत नाही. भारतीयांना या मायानगरीचे सुप्त आकर्षण आहेच, त्यामुळे इतरांच्या प्रतिक्रिया वाचायला आवडतील. >>आता माझ्या व्यवहारी, रूक्ष माईंड मॅप नंतर.......... असो, पण हे मला 'माईंड मॅप कसे करावे' यासाठी एक उत्तम नमुना म्हणून आवडला. अवांतर : कालच 'फंस गये ओबामा' हा हिंदी सिनेमा पहिले त्याची आठवण झाली.

श्री. गांधीवादी यांच्या प्रत्येक शब्दाशी सहमत असाच नकाशा जर मुंबईच्या बाबतीत बनवला तर नक्की मत मांडेन

माईंडमॅप मस्त जमलाय. अमेरिकेबद्धल आवडणारी गोष्टः मी अमेरिकेत राहायला आल्यानंतर मला माझ्या कुटूंबासाठी जास्त वेळ देता येउ लागला. भारतात असताना दिवसांतले २-३ तास प्रवासात जात. त्यानंतर बायको-मुलाबरोबर फारसा वेळ मिळत नसे. त्याचप्रमाणे भारतात असताना सारखं वेगवेगळ्या प्रॉजेक्ट्स साठी फिरावं लागायचं. इथे आल्यानंतर सुदैवाने मी ५-५:३० पर्यंत घरी येउ शकतो. नंतरचा सगळा वेळ कुटूंबासाठी देता येतो. अमेरिकेबद्धल न आवडणारी गोष्टः जवळ पैसा / सुबत्ता आहे म्हणून जरूरीपेक्षा जास्त खरेदी करणे व त्यापायी निसर्गसंपत्तीचा , पैशाचा अपव्यय करणे. एक उदाहरण म्हणून सांगतो, इथल्या शाळेत मुलगा जायला लागला तेव्हा त्याला मधल्या सुट्टीसाठी दिलेला डबा जर संपला नाही तर उरलेलं सरळ कचर्‍याच्या डब्यात फेकायला सांगतात. हे आम्हाला जेव्हा समजलं तेव्हा मग आम्हीच त्याला उरलेलं न फेकता डब्यातंच ठेवायला सांगितलं. ही "फेकायची" वृत्ती मला अजिबात आवडत नाही. ("थोडा खाओ थोडा फेको"... जाने भी दो यारों)

वर केलेला अमेरिकेच्या आकलनाचा विचार, त्यात फेड या संस्थेचा अंतर्भाव नसल्याने अर्धवट आहे. सबब प्रतिसाद नाही. मात्र इतरांचे प्रतिसाद वाचत आहे :)

पण चर्चेत भाग घेणे शक्य नाही. सं.मं.ला विनंती. धागा "फक्त अनिवासी भारतियांच्या प्रतिक्रीयेसाठी" असा मार्क करावा. (निवासी भारतीय) चिंतामणी

सुंदर सुंदर साड्यां घेंण्या जांयचे कोठे ..... सांग णा सखये .. मज तु सांग णा सखये ... -(१०१ मेगाहर्टझ्) आर्जे टारझन अय्या टारझन तु बाळाराम मधे कसा ? नाकापोका चिंगापो पिकाचुका नाकांगा

विलासलालसा विलासीनां यद्देशे परिपूर्यते। मनोरथानां सा भूमि: अमेरीका इति उच्यते॥ अर्थ- विलासी लोकांच्या विलासाच्या इच्छा ज्या देशात पूर्ण होतात त्या मनोरथांच्या भूमीला अमेरीका असे म्हणतात. (या ऋचेचे कर्ते ऋषि आम्हीच! - युयुत्सु)

मी वयाच्या ३६व्या वर्षापासून आणि अनिवासी भारतीय नव्हतो तेंव्हांपासून अमेरिकेला कंपनीच्या कामांसाठी वारंवार जात आलेलो आहे आणि अलीकडे माझी दोन्ही मुले आणि दोन्ही नाती (granddaughters) तिथे असल्याने 'रतीबा'सारखा जातो! माझ्या मते तारुण्यात प्रकृती ठणठणीत असताना अमेरिकेसारखा दुसरा देश नाही आणि वाढत्या वयाबरोबर प्रकृती उताराला लागली कीं भारतासारखा दुसरा देश नाहीं!

अतिशय अभ्यासपुर्ण निष्कर्ष काढला आहे. तरुण वयात जाण्यासाठी????? ह्याबद्दल नीट माहिती द्याल का काका? आम्ही तर तरुणांसाठी पुर्वेतील एका देशाचे नाव एकुन होतो.

हाहाहा! मनातील शंकासुरासारखा दुसरा असुर नाहीं! तरुणपणी औषधोपचार लागत नाहींत आणि म्हातारपणी अमेरिकेतील औषधोपचार परवडत नाहींत!

अलिकडे जपाणी तेलाची जाहिरात जोरदार चालते टिव्ही वर @@ गेल्या आठवड्यात बाबांबरोबर टिव्ही पहात होतो ... ही जाहिरात कसली आहे माहितीच नव्हती. एक गारुडी येतो .. पेटारा खोलतो .. आणि त्यातल्या णागा समोर पुंगी वाजवायला लागतो .. णाग जागचा ढिंम्म हालत नाही ... ते पाहून बाबा आणि मी लै मोठमोठ्याने खोखो-धोधो स्टाईल मधे हसलो .. . तोच गारुडी खिशातुन एका तेलाची बाटली काढतो आणि त्या णागावर टाकतो ... तोच णाग एकदम फना काढुन २ फुट उभा रहातो . मग "जापानी तेल ... आपके सबसे *** पलो का साथी " नंतर बाबा गॅलरीत निघुन जातात .. आणि मी ओशाळलेल्या तोंडाने पाणी प्यायला किचन मधे जातो . असो . तात्पर्य ज्या म्हातार्‍यांना औषधोपचार परवडत नाही त्यांन्ना स्मृती समर्पित ;) - टारुं चुं सुं

शुची झकास माइन्ड मॅप

<<<तुम्हाला अमेरीका कशी वाटते? इथे सासरचे नसल्याने मोकळं आणि रीलॅक्स वाटतंय ;)

असा देश जिथे स्वःताची मुले शोधावी लागतात. आता तरी पटला का तो तुला?