Skip to main content

इतिहास

लेखक स्पंदना यांनी बुधवार, 08/12/2010 18:59 या दिवशी प्रकाशित केले.
माझ्या मिटल्या डोळ्यातली स्वप्न भोळी भाबडी, अगदी साधी. तुझ्या न माझ्या साथीची आयुष्याच्या वाटचालीची.
तु उघड्या डोळ्यांनी साकारतोयस, शिल्पकारान कष्टान लेणी कोरावीत तशी. मी अन तु , अगदी भिन्न माणस. मी अधिर , आवेगी, तु शांत , संयमी. मी स्वप्नाळु, कल्पनेत रमणारी. तु वास्तवाच्या खडकाचा जाणकारी. अन तरीही मला जपतोयस, वास्तवाच्या दाहक उन्हात , सावली होतोयस. एव्हढ्या वेगवान जगात घटकाभर थांबुन मला डोळे मिटुन स्वप्न बघायला संधी द्यायची धडपड करतोस . आयुष्याच्या वाटचालीत खुप खुप पुढ गेल्यावर कधी तरी आपण माग वळु, सगळी वाटचाल डोळे भरुन निरखु, तेंव्हा मी तुला प्रत्येक वळणावरच्या स्वप्नांचा इतिहास ऐकवीन. __/\__ अपर्णा
काव्यरस
लेखनविषय:

वाचने 3805
प्रतिक्रिया 18

प्रतिक्रिया

एकदम मस्त सर्व खुप मस्त लिहिले आहेच.. "स्वप्नांचा इतिहास" हे खास करुन जास्त मनात भिडले ... लिहित रहा .. वाचत आहे

अन तरीही मला जपतोयस, वास्तवाच्या दाहक उन्हात , सावली होतोयस. एव्हढ्या वेगवान जगात घटकाभर थांबुन मला डोळे मिटुन स्वप्न बघायला संधी द्यायची धडपड करतोस . अरे वा !! छान नि मस्त लिहिलेस .आवडले !!

कविता आवडली. (जाणकार)बेसनलाडू

छान! हल्ली आमचे केशवसुमार दिसत नाहीत कुठे? ते नाही तर नाही पण चतुरंग खोडसाळ वगैरे मंडळीही कुठे अंतर्धान पावली आहेत ते नारोशंकरालाच माहिती.

रचना आवडली :)

"आयुष्याच्या वाटचालीत खुप खुप पुढ गेल्यावर कधी तरी आपण माग वळु, सगळी वाटचाल डोळे भरुन निरखु, तेंव्हा मी तुला प्रत्येक वळणावरच्या स्वप्नांचा इतिहास ऐकवीन." सुंदर, चित्रदर्शी

एकदम कविता वगैरे? आणि तीही एकदम अशी झकास? उदाहरणार्थ वगैरे म्हणायचं झालं तर थोरच आहेस. :)

In reply to by धमाल मुलगा

अय्यो धमु! मी मुळची कवितेतलीच आहे. ललीत एका गुरु महाराजांनी डोक खाउन लिहायला लावल्यान सुरु केल. आणी हो थोरच म्हणायच आहेना? ते 'कोसला' मधल? की 'थेर'?