सौन्दर्या पुढे कधी कधी भूकेचा सुद्धा विसर पडू शकतो हे दाखवणारी काव्य-कथा.
नानाविध रंगांनी भरला
पुष्पसुगंधे साज बहरला
दवबिंदूंना लेऊनी सजला
आसमंत अमृते नाहला
फ़ूलपाखरे अहा नाचती
कणाकणाने मधू प्राशती
पराग प्रेमे वाटत सुटती
पुष्पावरुनी पुष्पावरती
मउ रेशमी झाल खुणावे
नारींगी पंखात झुलावे
घटकेसाठी शांत बसावे
चंचल हे भ्रमण विसरावे
बसुन मजेने पंख हलविले
फ़ुलपाखरू तिथे थबकले
लावण्याला फ़ुलही भुलले
उराउरी भेटण्या विसरले
जरा बागडून उडून जाई
फ़ुल अचलसे भुलुनी राही
भ्रमर अवचिते तेथे येई
नारींगी पदरात विसावी
फ़ूल येतसे भानावरती
क्षुधा उफ़ाळे आतुन वरती
आनंदे भ्रमरा अलिंगती
शोषुन जीवन भुक शमविती
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
911
प्रतिक्रिया
2
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
अतिशय सुंदर शब्दरचना ...
विसर भुकेचा -