Skip to main content

बाबा झाल्यावर....

लेखक ५० फक्त यांनी मंगळवार, 26/10/2010 12:58 या दिवशी प्रकाशित केले.

आताशा माझे पिल्लू ३ वर्षे १० महिन्यांचे आहे, कधी अड़ते कधी पड़ते. कधी त्याला समजावतो कधी रागावतो.
हे त्याच्या वागन्या पेक्षा माझ्या मूड वर जास्त अवलंबून असते. नंतर उगाच विचार करतो बाबा पण असेच काही करायचे ना.

लहानपणी मी एकदा घरात काहीतरी माझ्या मनासारखे झाले नाही म्हणून चिडून बसलो होतो आणि मग घर सोडायला निघालो होतो, फकत बाबांची वाट पाहत होतो. अशासाठी की बाबा येउन माझा प्रश्न सोडवू शकतील अशी आशा होती. बाबा आले शालेतुन आणि घराबाहेर पाय-यावर बसून माझ्या बरोबर बोलत होते १० च मिनिटे. काय बोलले ते आता आठवत नाही पण ते जे काही होते बहुधा तोच माझ्या आयुष्याचा बेस झाला आहे.

मुंजित वडिलांना गुरु मानून जो गुरुमंत्र देतात ना हे त्या पेक्षा ही पवित्र आणि गंभीर होते, बाबा मला बहुधा आमच्या परिस्थिति बद्दल सांगत असावेत असे वाटतेय. मला समजले की नाही माहित नाही पण माझा राग मात्र शांत झाला होता.
आज पण गोंधळ झाला की आपोआप तो कोड excute होतो आणि गोष्टी सोप्या वाटायला लागतात.

आज मी बाप झाल्यावर माझ्या बाबांबद्दल विचार करतो तेंव्हा आपसुकच डोळे भरून येतात, मग वयामागे आणि वेळेमागे गेलेल्या आणि तिथेच अड़केल अशी भीती असणा-या मनाला पुन्हा वर्तमानात आणताना कष्ट होतात

हर्षद

पुर्व प्रकाशित - https://harshad-gaaanikha.blogspot.com/

लेखनविषय:
लेखनप्रकार
वाचने 3922
प्रतिक्रिया 15

प्रतिक्रिया

गणेशा मंगळवार, 26/10/2010 13:52

आज मी बाप झाल्यावर माझ्या बाबांबद्दल विचार करतो तेंव्हा आपसुकच डोळे भरून येतात, मग वयामागे आणि वेळेमागे गेलेल्या आणि तिथेच अड़केल अशी भीती असणा-या मनाला पुन्हा वर्तमानात आणताना कष्ट होतात ....

अतिषय भावनात्मक शेवट .. मनाची होणारी स्थीती समजुन येते आहे ...

(अवांतर : माझा एक ऑर्कुट फ्रेंड आहे .. देवेंद्र(प्रोफाईल नेमः निशब्द देव) म्हणुन, त्याची एक कविता आहे .. " मी माझ्या बापाला रडताना पाहिलय" मिळाल्यास नक्की वाचा .. आता सगळ्या साईट ब्लॉक आहेत नाहीतर पाठवली असती )

रेवती मंगळवार, 26/10/2010 20:48

छान लिहिलय.
आज मीही मुलावर सकाळी उगीच चिडले असं वाटतय.
रमतगमत आवरत होता. शाळेत जायला उशीर होइल म्हणून आणि माझाही मूड नव्हता.:(

पिवळा डांबिस मंगळवार, 26/10/2010 23:23

कधी त्याला समजावतो कधी रागावतो.
पिल्लू लहान आहे, तर त्याचं ल्हानपण तुम्ही दोघेही एन्जॉय करा...
ते कायमचं ल्हान रहाणार नाहिये, तुमचा रागही कायमचा रहाणार नाहिये....
मग कशाला रागवायचं आणि मोलाचे क्षण नासवायचे?
बघा पटतंय का!

(स्वगतः अजून पावणेचार वर्षांचंच आहे! जरा मोठं होऊन आई-बापाचीच अक्कल काढायला लागलं की बघा!!)
:)

शिल्पा ब मंगळवार, 26/10/2010 23:55

अजून पावणेचार वर्षांचंच आहे! जरा मोठं होऊन आई-बापाचीच अक्कल काढायला लागलं की बघा!!

ते दिवस आजकाल फार उशिरा येत नाहीत...माझं आता दोन महिन्यात ५ वर्षाचं होईल पण आताच मला सांगतं आई असं नाही तसं म्हणून..काल ट्रेडर जो ज मध्ये गेले होते..जरा तिथल्या बाकड्यावर बसून तिला जवळ घेतले तर लगेच माझा हात झिडकारून टाकला (बाजूला तिच्यापेक्षा थोडी मोठी मुलगी बसली होती)..

५० फक्त मंगळवार, 26/10/2010 23:58

आपणां सगळ्यांचे मनपुर्वक आभार प्रोत्साहनाचे शब्द वाचुन छान वाट्लं, आता पुढचा प्रबास सुखाचा व्हावा हि अपेक्शा.