देवाचा आणि मांसाहार याचा काही संबंध नाही. मांसाहार करणार्‍यांची देवावर नितांत श्रद्धा असू शकते.

इतर या पर्यायाला मत दिले आहे.

प्रथम देव म्हणजे काय व ते कोठे भेटतात ते सांगा,म्हणजे योग्य पर्यायाला मत देता येईल.
मला मांसाहार आवडतो.

मला आणि देवाला मांसाहार अतिशय प्रिय आहे. जेवणाच्या टेबलावरची माझी खुर्ची देवाच्या तसबिरीच्या अगदी जवळ आहे. मी तेथे बसून अनेकदा येथेच्छ मांसाहार केला आहे. देवाने त्याबाबत कधीही तक्रार केलेली आठवत नाही.

देवापेक्षा माझी मांसाहारावर अधिक श्रद्धा आहे.

देवाचा आणि मांसाहाराचा काहीही संबध नाही. ह्यालाच आणखी थोडं ताणून मी स्वतः उपास वगैरे करण्याच्या किंवा 'श्रावण' पाळण्याच्या विरुद्ध आहे. स्वतः च्या स्वाथ्यासाठी उपास करणं वेगळं आणि आज 'गुरुवार' म्हणून उपास.. आज शनीवार म्हणून 'फक्त वेज' हे वेगळं.

अरे त्याच आणि तसल्याच विषयांवरच्या चर्चांत कंटाळा कसा येत नाही रे तुम्हाला.
जे आवडेल ते गप गुमान खा ना राव दुसर्‍याच्या ताटात काय वाढलय सतत त्यावर नजर का?
(वरील वाक्य धागाकर्त्यास उद्देशुन नाही.)

(या सगळ्या प्रकारांना विटलेला.) -गणपा

देवाचा आणि मांसाहाराचा काहीही संबंध नाही याला मत दिले आहे. देव ही मानवी कल्पना आहे आणि काही देवाना नैवेद्य म्हणून मांसच लागते असं काही लोकांनी ठरवलं आहे आणि इतर देवाना मांस चालत नाही असं इतर काहींनी ठरवलं आहे. मी सगळ्या देवांना मी मांसाहार केल्याने काही फरक पडत नाही असं ठरवलं आहे.

मी मांसाहार करीत नाही कारण त्यात कोणा एका प्राण्याची हत्त्या केलेली असते. अर्थात हे पाप वगैरे आहे असे मानीत नाही. कारण पापपुण्य, देवधर्म इत्यादि मला माहिती नाही. मात्र आपली हौस पुरी करण्यासाठी कोणाचा जीव घेणे समर्थनीय आहे असे मला वाटत नाही.

मला प्रश्नच कळत नाहीये, सगळी चर्चा वाचून देखिल......
जर का देवावर श्रध्दा असेल, देवाचा आणी आपला काहीतरी जवळचा संबंध आहे, हे जाणवत असेल,
तर आपण भाज्या खातानापण त्याबद्दल कृतज्ञता बाळगू. मग प्राण्यांचा तर प्रश्नच नाही.
(भाज्यांनादेखिल जीव असतो, हे सगळ्यांनाच कळतंय हे गृहीत धरुन)

आपण काय खातो, त्यापेक्षा कुठल्या भावनेनी खातो, ते महत्त्वाचे आहे.

हरणाच्या मांसाची बिर्याणी सीतेच्या आवडीची होती असा रामायणात उल्लेख आहे, असं वाचल्याचं आठवतं. शिवाय ऋग्वेदातही बळी द्यायच्या विधीचं साद्यंत वर्णनापासून, कुठले प्राणी आहारासाठी योग्य आहेत याची वर्णनं आहेत (पहा या दुव्यावरील चौदावा श्लोक). सध्या प्रचलित असणारे एक मराठी आडनावही 'यज्ञात बोकडांचा बळी देणारे' या अर्थाने रूढ झाले आहे असं म्हणतात.

त्यामुळे साधारण 'डावखुर्‍या लोकांना राजकारणात अधिक रस असतो का?' यासारख्या दोन निरनिराळ्या गोष्टींची सांगड घातली जात आहे असं वाटलं :)

गायीचे मांस शरीराला चांगले असते असे कुठेतरी (कुठेतरी कशाला बहुधा वाग्भटाच्या अष्टांगहृदयातच बहुधा.. बाहेरगावी असल्याने संदर्भ लगेच देउ शकत नाही चुभुदेघे. योग्य /अयोग्य असल्यास तज्ज्ञ व्यक्तींनी सुधारणा करणे) वाचले होते. वाग्भट माझ्या माहितीनुसार बौद्ध अनूयायी होता असा कयास आहे.

बाकी चालु द्या !! मी जरा तंगड्या फोडुन येतो.

सच्चिदानंद ! सच्चिदानंद !!

मांसाहार व देवावरची श्रध्दा ह्यात कीतीसा घनिष्ट संबंध आहे?
हा प्रश्न ज्यांना कोणालही भेडसावत असेल त्यानी
एक मस्त प्रार्थना आहे ती मांसाहाराने भरलेले ताट समोर आल्यावर हात जोडुन म्हणावी.......

"हे देवा, ह्या ताटात असलेल्या मृत प्राण्याने मीच त्याच्या मांसाचा अस्वाद घ्यावा म्हणुन आपल्या अमुल्य प्राणाचे बलीदान
केले आहे. त्या मूक प्राण्याचे बलीदान व्यर्थ न ठरावे म्हणुनच मी ते खात आहे. I hope You don't mind it at all !!!!!"

बस मग मनसोक्त झोडायचं...

स्वपा
हल्ली रोजच वेगवेगळ्या प्राण्याचे बलीदान व्यर्थ न ठरावे म्हणुन खाता खाता लै वजन वाढलं आहे........