पांढर्‍यावर 'काळे' संजोपराव हे पुस्तक प्रकाशित करत आहेत म्हणून अप्रकाशित. नीलकांत.

पण ते सश्यासारखे दात असणार्‍याबरोबरचे पानवलकरच का नक्की ? नाही म्हणजे ही जोडी म्हणजे पांढर्‍या रश्यात रसगुल्ला .

ह ह व पु. रविवार सकाळ छान गेली!

कदमांना एकूण ते जरा टरकूनच असत. एकतर माणूस कोल्हापूरचा. त्यातून वकील. बाकी त्यांचे डाकबंगले, मटणपार्ट्या, धबधब्याच्या काठावर परदेशी स्त्रीबरोबर रोमान्स करणारा त्यांचा तो पोलीशी नायक, त्यांचे ते कोर्टातले वाद-प्रतिवाद हे त्यांच्या ठाणे- मालाड- अंबरनाथ अनुभवांच्या पलीकडे न गेलेल्या नायक नायिकांना जरा जडच जात असे. वावा.. मजा आली... :) अवांतर : कालिजात वाईट कंटाळवाण्या तासाला मित्राबरोबर वहीचे एक एक मागचे पान भरून वपु, दळवी,बाबा कदम, ममंकर्णिक, रणजित देसाई, बाबुराव अर्नाळकर अशा लेखकांच्या स्टाईलने लिहायचे अशी टूम काढल्यावर वेळ उत्तम जाऊ लागला... त्या वह्या आता शोधल्या पाहिजेत

अगायायाया ... लैच बेक्कार आहे हे 'काळे' प्रकरण! मास्तर, वह्या शोधाच तुम्ही तुमच्या ...

एलदम जबरा......... खुपच मार्मिक.... सन्जोपरावाचे निरिक्षण एकदमच खतरा आहे.

>> वपुंनी सामान्यांचे म्हणून पिवळ्ये गंजिफ्राक आणि त्याची पर्वा न करता नवर्‍याच्या कुशीत शिरणारी वहिदा असले मध्यमवर्गीय आड्यन्सला अपील होणारे काहीतरी काढले की पिंगे शांतादुर्गेच्या एका नजरेने मनात सुखाचे आणि शांततेचे कसे डोह उमटले असला डबलबार काढणार. त्यामुळे 'आपलं मार्केट खातो हा साला..' असं कधीकधी वपुंच्या मनात येत असे, आणि साहित्यिकाला असला मनाचा कद्रूपणा शोभत नाही, मग जर आपल्या मनात असे कद्रू विचार येत असतील, तर आपण साहित्यिक आहोत की नाही, अशीही शंका त्यांच्या मनात येऊन जात असे. >> वरचा पॅरीग्राफ ताबडतोब अपील झाला. विशेषतः साहीत्यिक कद्रूपणा आणि त्या अनुषंगाने आलेली विनोदी शंका =)) जसजसा लेखाचा शेवट जवळ येऊ लागतो घालमेल होते,असे खुसखुशीत लेख संपू नयेत असं वाटतं.

खुसखुशीत! >जिन्यात त्यांच्यापुढे कुणीतरी एक जाडजूड माणूस दुसया दोघांच्या खांद्यावर हात ठेवून वर जात होता. कोणी तरी सांगा बॉ लवकर, पेरुची बी....... अवांतर - धारवाडकरांना चहा आवडायचा नाही का?

मस्त वो..

डिपॉझिट स्लिपशिवाय चेक एन्कॅश्ड.

'नाकात आहे, तोवर तो गंध असतो, छातीत गेला की तो श्वास होतो' हे उत्कट वाक्य त्यांना नुकतेच सुचले होते

जबरदस्त. त्यांची एक कथा मला आठवते, त्यात लेखकाच्या मुलाच्या मास्तरीणबाई असली वाक्यं बोलत असतात. (कल्पनेच्या जेटने कितीही उंच भरारी मारली तरी रनवे म्हणून सत्याची धावपट्टीच हवी) वपुंनी बहुतेक आपली (त्यांच्या मते) ग्रेड २ वाक्यं तिच्या तोंडी घातली होती.

मस्त खुसखुशीत लेखन. अवांतर : लेखाचे शीर्षक आणि त्यात अ‍ॅपॉस्ट्र्फीमध्ये काळे हा शब्द पाहून काळेकाका आणि गांधीवादी यांचे पांढरे दहशतवादी यांबाबत काही लिहिलं आहे असं वाटलं होतं.

लेखाच्या फॉर्मवरून वर्षापूर्वी रंगलेली मैफल आठवली. बाकी गंध/श्वास, सत्याची धावपट्टी इ. उत्कट वाक्यं क्लासच! (प्रा. दवण्यांचे लेखन आठवले :))

ह ह पु वा. मस्त. उत्तम निरिक्षण आणि चुरचुरीत सादरीकरण. फार आवडले.

झक्कास लिहीलंय..

उत्कटता मस्तच जमुन आलीए. दळवी पण भारी!

एकदम 'ठणठणपाळ' मधल्या लेखांची आठवण आली.

लै भारी!

"एकंदरीत आपले सगळे जे काही आहे, ते उत्कट आहे अशी त्यांची ठाम म्हणजे अगदी फारच ठाम खात्री होती..." "आपण जे हिरमुसले आहोत ते ऑफिसमधून सेंडॉफच्या दिवशी मिळालेली लाल गुलाबाची फुले दुसर्‍या दिवशी हिरमुसतात तसे, की शेणाने सारवून घेतलेल्या जमीनीवर सकाळी घातलेली रांगोळी संध्याकाळी हिरमुसते तसे यावर विचार करत ते मागे वळाले ..." हे भलतेच आवडले ! :)

लै भारी. एकेकाच्या टोप्या उडवल्याहेत मस्त! ;) (खुद के साथ बातां : रंगा, बाकी टर उडवतानाच रावांच्या प्रतिभेला धुमारे फुटतात नै? ;)) चतुरंग

मजा आली.

जोरदार! लेख आवडला.

लय भारी लिवलंय.

मस्त फोडणी दिलेले लेखन. पण मेलेल्यांविषयी वाईट बोलू नये असे म्हणतात.

मस्त चुरचुरीत लेख... आवडला!!!!

आवडले

:) आवडले.

स्वातंत्र्योत्तर मध्यमवर्गीय लेखकांची स्वर्गातली की (नरकातली?) काल्पनिक चर्चा आवडली. कोणी आधी तर कोणी नंतर.. तरी सगळ्यांना संध्याकाळच्या चहाच्या (एकाच) रांगेत उभे केलेत की 'राव'!

हहपुवा. मस्तच जमलाय लेख. "आपण जे हिरमुसले आहोत ते ऑफिसमधून सेंडॉफच्या दिवशी मिळालेली लाल गुलाबाची फुले दुसर्‍या दिवशी हिरमुसतात तसे, की शेणाने सारवून घेतलेल्या जमीनीवर सकाळी घातलेली रांगोळी संध्याकाळी हिरमुसते तसे यावर विचार करत ते मागे वळाले ..." हा सिक्सर तर पार स्टेडियमबाहेर हाणलाय !

एकेक वाक्य वाचताना गालातल्या गालात हसत होतो. खुमासदार लिखाण. ठणठणपाळाने वीसेक वर्षानंतर पुन्हा एकदा अवतार घेऊन लिहावे तसे. एकेकाळी बहुप्रसव म्हणून प्रसिद्ध असलेल्या या लेखकांची पीढी तर काळाआड गेलीच , पण हे मागचे एक दशक उलटल्यावर त्यांच्या आठवणी काढणारी पीढीसुद्धा बॅकसीटवर जाऊन बसली आहे. या खुसखुशीत लेखाच्या निमित्ताने या सर्व "अडगळीत" गेलेल्या "समृद्ध"तेला थोडा उजाळा मिळाला खरा :-)

एकदम खमंङ फोडणीचा लेख. आवडला. प्रतिभा अगदी चौफेर उधळते आहे.. ;)

दळवी आकंठ जेवण झाल्यावर माणसाच्या चेहर्‍यावर जी एक नैसर्गिक परिपूर्तीची भावना येते ती पांघरुन हातांना येणारा बोंबिलाचा वास हुंगत बसले होते.

बोंबला इथही बोंबीलचा वास आलाच का?

मस्त रे संजोपा.. मौज आली! :) (बाबा कदम प्रेमी) तात्या.

गाडी जोरात है की राव. >>"हा तलत शांतपणे सिग्रेटही ओढू देणार नाही, साला..." गल्ली चुकलं काय वो? जनरली सुशिचे क्यारेक्टर रफीला श्या द्यायचे. पण जाऊ द्या, कधीतरी दिली तलतला शिवी, आपल्या बाचं काय गेलं :) >>नाकात आहे, तोवर तो गंध असतो, छातीत गेला की तो श्वास होतो' अग्ग्ग्ग्ग्ग्ग्ग्ग्ग्ग्गं...... _/\_ भट्टी काय पेटलीये, काय पेटलीये! व्वा! मद्यं सत्यं जगन्मिथ्या: जिवो गांडुळैव न परः | :D

म्हणूनच म्हणतो तुमचे लेखन म्हणजे पर्वणी असते! क्या बात है रावसाहेब!!

फ र मा स