नॉर्वेच्या दरीखोर्‍यातून.... भाग ३

झकास ,मस्त झालाय हा भाग ही क्रमशः विसरलीस का?

निव्वळ अप्रतिम!

मितानताई :- अप्रतिम फोटो मस्त वर्णन !

फोटो मस्त आहेतच पण लेखन ग्रेट झालय! मनाने तिथे वावरून आले. तीनही भाग छान!

फसक्लास्स्स्स्स्स्स्स फोटोग्राफी....

मितानराव तै.. लै भारी झालाय हाही भाग! कडक फोटु आहेत! येड लागलं पार..

सुंदर सुंदर सुंदर!!! फोटो आणि तुझी शैली!! दोन्हीला सलाम!! :) माझ्याकडे शब्दच नाहीयेत..

अप्रतिम चित्रे आणि प्रवासवर्णन. आवडले. (भटका)बेसनलाडू

मस्त फोटोज् आणि सुरेख प्रवास वर्णन. अर्धवटराव

सुंदर!!

तिन्ही भाग आजच वाचून काढले. वर्णन आणि फोटोज दोन्ही अप्रतिम!

>>क्षणभरासाठीही पापणी मिटतानाही पुन्हा डोळे उघडण्याची डोळ्याना घाई व्हायची. आई ग्गं.. >>या धबधब्यांचं आयुष्य काय ? आधी खडकावरून लहान लहान प्रवाहांनी हसत खेळत एकत्र यायचं, मग तारुण्याच्या मस्तीत कडेलोट व्हायचं, प्रौढ समंजसपणे नदीच्या रुपात शिरायचं, शांत प्रवाहाने समुद्राला अर्पित व्हायचं हा खरा तर निसर्गक्रम. पण हे धबधबे क्रांतिकारकांसारखे वाटले. ऐन बहरात असताना थेट समुद्रात उडी ! असे बेफिकिर, खळाळते आणि स्वच्छ स्फटिकासारखे हे पाणी म्हणजे साक्षात जीवनच.....! बाय.. पाहणे आणि दिसणे यात येक्झॅक्टली हाच फरक आहे.. तुला 'दिसलं' .. एवढं जागं राहाताना नेहेमीच त्रास होतो.. गुंगी बरी... >>आदीम प्रेरणा आहे ही. शांतता नि सृजनाची. आव्हानांच आव्हान देत जगण्यावर राज्य करण्याची. इथे कृत्रिमतेला जागाच नाही. निसर्गाच्या या अलौकिक आणि त्याचवेळी भीषण, रौद्र अशा प्रपातांपुढे केवळ अस्सल असेल तेच टिकेल. बाकी सगळे वाहून जाईल. दणकट.. >>ळुहळू गायरांगर गाव दिसू लागले. तीन बाजूंनी डोंगर कडे आणि मध्ये बेचक्यात अळंबीसारखे फुललेले हे खेडे ! मस्त..

बरोबर अजून अजून छान होत चाललेली लेख माला. तुमच्या फोटो आणि प्रवास वर्णनातून नोर्वे फिरलो. धन्यवाद.

अरे क्रमशः कुठे गेले???? हाही भाग सुंदर झाला आहे.. फोटो पेक्षा वर्णन जास्त आवडले

सगळंच!! वरून ४था, ५वा आणि शेवटचा फोटो एकदम जिवघेणा. हेवा वाटला तिथल्या रहिवाश्यांच्या भाग्याचा.

तर अप्रतिमच. खुप आवडली. या धबधब्यांचं आयुष्य काय ? हा पॅराग्राफ खुप आवडला. त्यावर अर्धवटरावांनी भाष्य केलच आहे. फोटो पाहुन मंत्रमुग्ध झालो. खरच मला प्रत्यक्ष पहायला मिळाले तर त्या निसर्गात आपली तर समाधी लागेल बॉ. सगळेच फोटो सेव्ह केलेत (न विचारता).

सुंदर... :)

या धबधब्यांचं आयुष्य काय ? हा पॅराग्राफ खुप आवडला. सुंदर !वर्णन/फोटॉ आवडले!

मस्त गं :) छान लिहिते आहेस. फोटोंमधे अंतर ठेवलंस तर अजून छान दिसतील, आणि फोटोंवर वॉटरमार्क जरुर टाक.

मितान, फोटो सुंदर आहे का लिखाण हे ठरवता येणं कठीण आहे.

अगं तु येडीयेस का? कुठे जाऊन आलीस तू....च्यायला, डायरेक्ट स्वर्ग दिसतोय हा तर. खल्लास! आपण खंप्लीट खल्लास!! >>पण हे धबधबे क्रांतिकारकांसारखे वाटले. ऐन बहरात असताना थेट समुद्रात उडी ! व्वा! मस्तच लिहितेस हां तू. पुढच्या भागांची वाट पाहतोय. :)

लेख व फोटो दोन्ही सुंदर..मस्त

क्लासिक लिखाण आणि फोटोदेखील. :)

वर्णन आणि फोटो एवढे आवडले की जायचा विचार करतोय. इकडे जायचा सगळा खर्च काय असेल हो (राहणे-खाणे-पिणे-फिरणे)? आणि भेट देण्यासाठी वर्षातला बेश्ट कालावधी कोणता? फ क्क ड.

या धबधब्यांचं आयुष्य काय ? आधी खडकावरून लहान लहान प्रवाहांनी हसत खेळत एकत्र यायचं, मग तारुण्याच्या मस्तीत कडेलोट व्हायचं, प्रौढ समंजसपणे नदीच्या रुपात शिरायचं, शांत प्रवाहाने समुद्राला अर्पित व्हायचं हा खरा तर निसर्गक्रम. पण हे धबधबे क्रांतिकारकांसारखे वाटले. ऐन बहरात असताना थेट समुद्रात उडी ! असे बेफिकिर, खळाळते आणि स्वच्छ स्फटिकासारखे हे पाणी म्हणजे साक्षात जीवनच.....! आजूबाजूच्या निसर्गाचा माणसाच्या मनोवृत्तीवर फार खोल ठसा उमटत असतो यावर माझा ठाम विश्वास आहे. म्हणूनच की काय, अधुन मधून लहानश्या बेटावर व्यावहारिक दृष्टीने अत्यंत कष्टाचे जीवन जगणारी माणसं मला निर्मळ,निरामय आणि आनंदी दिसत होती. या दरीखोर्‍यातल्या एकांतवासात एखाद्या बेटावर उभे असलेले एकुलते सुंदर घर बघितले की मन म्हणायचे, इथे येऊन राहण्यामागची प्रेरणा कोणती असेल ? आणि त्याच घरापुढे फुललेल्या वेली, सजवलेले गोठे नि गायवासरं, हरणं बदकं बघताना आपोआप उत्तर मिळायचं. आदीम प्रेरणा आहे ही. शांतता नि सृजनाची. आव्हानांच आव्हान देत जगण्यावर राज्य करण्याची. इथे कृत्रिमतेला जागाच नाही. निसर्गाच्या या अलौकिक आणि त्याचवेळी भीषण, रौद्र अशा प्रपातांपुढे केवळ अस्सल असेल तेच टिकेल. बाकी सगळे वाहून जाईल. सगळ्याचं सार आहे हा परिच्छेद! केवळ सुंदर!!! (नि:शब्द)रंगा

किती सुंदर आहे गायरांगर फियॉर्ड. फोटो बघून डोळयांचे पारणे फिटले. आणि लेखन तर नेहमीप्रमाणेच बहारदार!