हा हा हा! मस्तच! बाकी त्या कंडक्टरांची "पोन्जे, पोन्जे" आरडण्याची लकब भारीच! आणि बसेसची नावंही एकेक शॉल्लेट! प्रवासात समोरून येणार्या, स्टॅण्डावर उभ्या असणार्या वगैरे शक्य तेवढ्या बसेसची नावं वाचणे आणि आणि कुठल्या बसेस कुठल्या मार्गावर धावतात ते शक्य तितके लक्षात ठेवणे हा लहानपणीचा आवडता उद्योग होता! बाकी 'गोव्यातील खाजगी बसेस' हा थीसीसचा विषय ठरू शकतो नक्की! अजून येऊ द्या! :)
-- 'पणजी-वाळपई-पणजी' एक्स्प्रेस 'कामधेनु', 'मंगलधेनु', 'गोधन', 'शिवम' वगैरेंचा चाहता.
या बसवर "पणजी फोंडा" असा बोर्ड असला तरी ती उलट दिशेने जाणारी पण असते बरेचदा! आणि अधल्या मधल्या गावांची नावे कोणत्याही क्रमाने कुठेही लिहिलेली असतात. ते गणित समजणे नवख्या माणसाला अवघड आहे!
जेव्हा गोव्यात कोकण रेल्वे सुरू झाली तेव्हा सुरूवातीला हात दाखवताच तीपण थांबेल की काय असा बर्याच लोकांना संशय
होता.
=)
=)
मंगेश तेंडूलकरांची गोव्याची व्यंगचित्रे
गोव्याचा हा अनुभव घेतलाय. ४-५ वेळा जाणं झालय गोव्याला.
तरिपण........हॅः एकदा विरार फास्ट लोकलने जाऊन दाखवा.जेव्हा गोव्यात कोकण रेल्वे सुरू झाली तेव्हा सुरूवातीला हात दाखवताच तीपण थांबेल की काय असा बर्याच लोकांना संशय होता.
मि एकदा कर्जतला एका माणसाने हात दाखवुन लोकल थांबवलेली पाहिली होती.
लिहीण्याची शैली खासच.
अगदी बारकाईंने केलेले वर्णन वाचताना असे वाटू लागेले की आपणही "पोन्जे पोन्जे" घोषणा ऐकत आहोत की काय ! पणजीच्या टाईम्स कार्यालयात नोकरी करणारा आणि बाम्बोलिन (की बाम्बोलिम?) येथे राहणार्या मित्राने गोव्यातील खाजगी बस वाहतुकीचा हा (अगदी याच धर्तीचा) किस्सा मला एकदा कळविला असल्याने कोल्हापूर ते पणजी असा "पावलो" ट्रॅव्हल्सचा प्रवास झाल्यानंतर तिथून गोवा युनिव्हर्सिटीला जायचे म्हणून कदंबाच्या "नादाला" लागलेले बरे (कारण रिक्षावाल्याचा भरवसा नव्हता) म्हणून त्या भूरभुर पडणार्या पावसात (कोळंबींचा वास घेत) बराच वेळ उभा होतो आणि खाजगी बसवाल्यांच्या पुकार्याकडे सोयिस्कर दुर्लक्ष करीत होतो. पण हे कदंब महाराज काय प्रसन्न व्हायला तयार नव्हते. शेवटी तिथेच उभ्या असलेल्या आणि कॉलेजकुमारसम दिसत असलेल्या एका ग्रुपकडे गेलो व त्याना विचारल्यावर "या दोघांचाही नाद करू नका. थांबा" असे म्हणून तिथे बाजुलाच उभ्या असलेल्या "खाजगी टू व्हीलर" (येझडी मोटारसायकल होती) ड्रायव्हरला कोकणीत काहीतरी सांगितले आणि त्याने झटकन आपली गाडी माझ्यासमोर आणली. मजा आली या पद्धतीची कारण पणजीपासून विद्यापीठाचे अंतर बर्यापैकी लांब आहे पण येझडीवरून व त्या सुंदर रस्त्यावरून (खरोखरीच त्या रस्त्यामुळे पणजीच्या प्रेमात कोल्हापूरकर पडतोच पडतो...) ती हिरवीगार वनराईसदृश्य निसर्गनवलाई पाहताना इतका आनंद झाला की कदंबा येथील वाट पाहणे बिलकुल विसरून गेलो.
विद्यापीठ आल्यानंतर त्यास बिल विचारले तर एवढ्या अंतराचे त्याने फक्त २० रुपयेच घेतले, हाही एक सुखद असा धक्काच होता.
(थोडेसे अवांतर : तुम्ही बसचा उल्लेख केला, पण ही टू व्हीलरची सर्व्हीस "फीमेल" साठी पणजीत लागू आहे का?)
इन्द्रा
१. त्या गावाचे खरे नाव "बांबोळी" आहे
२. टू व्हिलर ड्रायव्हर्सना " पायलट " असे नामाभिधान आहे!
३. रु. २०/-? तुम्ही गेल्या जन्मी काहीतरी पुण्य केले असावे. आता १ कि.मी. साठी २० रु. घेतात!
(अवांतरः कळविण्यास वाईट वाटते, पण यांचे प्यासिंजर "फीमेल" असू शकतात पण आजपर्यंत मी कधीही "फीमेल " पायलट बघितलेली नाही! प्यासिंजरांची संख्या ४ पर्यंत असू शकते!)
"(अवांतरः कळविण्यास वाईट वाटते, पण यांचे प्यासिंजर "फीमेल" असू शकतात पण आजपर्यंत मी कधीही "फीमेल " पायलट बघितलेली नाही! प्यासिंजरांची संख्या ४ पर्यंत असू शकते!)"
इथे काहीसा तुमचा गोंधळ झाल्यासारखे वाटत आहे. मी "पायलट" फीमेल असू शकतात का हे विचारलेले नाही. माझे म्हणणे असे की, अशा टू व्हीलर्सवरून "मुली" पॅसेंजर बनून प्रवास करतात का? हे विचारण्याचे कारण म्हणजे मागील डिसेंबरमध्ये पणजीत "वर्ल्ड फिल्म फेस्टीव्हल" झाला त्यावेळेस येथील दहाजणांचा (मुले-मुली) ग्रुप स्थानिक फिल्म क्लबतर्फे गेला होता. त्यावेळीही फेस्टिव्हल टाईमटेबलव्यतिरिक्त अन्य वेळेत त्या मुलींना मार्केटिंगसाठी फिरताना अनियमित बस सर्व्हिसेसचा काहीसा त्रास झाला होता. आता २०१० च्या फेस्टिव्हलसाठीही आमचा असा एक ग्रुप पणजीत येणारच आहे. तर वर विचारल्याप्रमाणे "त्या" पायलटच्या मागे मुली पॅसेंजरच्या रूपात (पणजीत) कुठेही निर्धास्तपणे जाऊ शकतात का? हे विचारण्याचा उद्देश होता. (स्थानिक जातात काय?)
माझ्या वाक्य मांडणीच्या पद्धतीमुळे तुमचा थोडा गैरसमज झाला असे दिसते. असो.
२. रुपये २०/- ~~ होय. ती फी ऐकून माझाही विश्वास बसला नव्हता, कारण कदंबा डेपो ते युनि.ऑफिस अंतर तसे खूपच वाटले. अर्थात मी २००४-०५ चा अनुभव सांगत होतो. आता रेट नक्कीच वाढले असणार.
अगदी खुशाल. भारतातल्या इतर बर्याच शहरांपेक्षा पणजी बरंच सुरक्षित आहे. संध्याकाळी उशिरासुद्धा तुम्ही खुशाल पायलटबरोबर (अगदी मुलीसुद्धा) जाऊ शकता. ग्रुप असेल तर प्रश्नच नाही. जास्त काळजी म्हणून सगळ्या मोटरसायकलींचे नंबर टिपून ठेवा. शिवाय गोव्यात प्रवाशाला "घुमविणे" हा भीषण प्रकार नाही (मी पुण्यात अनुभवला आहे).
मी उत्तर काहीसं मजेत म्हणून लिहिलं होतं. (नो ऑफेन्स इंटेंडेड). रिक्शा हाही एक पर्याय आहे. दर मात्र महाराष्ट्रापेक्षा काहीसे महाग आहेत. फि.फे. साठी जरूर गोव्यात या. काही लागलंच तर मला कळवा. स्वागतच आहे.
>>गोव्यात प्रवाशाला "घुमविणे" हा भीषण प्रकार नाही (मी पुण्यात अनुभवला आहे).
काहीही बोलू नका!!! पुण्यात असे कुठे काय होते? तुम्ही नक्की दुसऱ्या शहरात घेतला असणार हा अनुभव. पुण्यात सगळे चांगलेच असते हो (अगदी रिक्षावाले सुद्धा)
असो, गोव्याला अनेक वर्षात जाणे झाले नाही. ही सिस्टम मजेदार दिसते आहे आणि उपयोगी पण.
"(नो ऑफेन्स इंटेंडेड)"
नोप; लाईकवाईज आय डिड्न्ट मीन एनिथिंग इन दॅट लाईन.. फर्गेट इट. माहितीबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद. पणजीतील कला अकादमी (आणि त्यातही ती जेटीजवळील सुंदरशी बैठक व्यवस्था) आणि समुद्रकाठी तासनतास तिथे बसून कॉफीचे घुटके घेत बोटीतील टूरिस्टांच्या फेर्या पाहणे, हा एक सुखद आनंददायी अनुभव आहे. कला अकादमीजवळ मात्र कार्सचा भरपेट मारा/मुक्काम बारा महिने असतोच असतो असे स्थानिकांचे म्हणणे दिसले.
फिफेच्या अगत्यपूर्वक निमंत्रणाबद्दलही आभार.
इन्द्रा
गेल्या नव्हेंबरात गेलो होतो मित्रमंडळींबरोबर माझ्या बॅचलर पार्टीसाठी.. तेव्हा अश्याच बसने कळंगुट पर्यंत गेलो होतो.. तो प्रवास आठवला (आणि बॅचलरहूडचे शेवटचे दिवसही ;) )
लिहिण्याची शैली धमाल आहे.. पुढील लेखनास शुभेच्छा आणि मिपावर स्वागत
छान. खुशखुशीत लेख!
जेव्हा गोव्यात कोकण रेल्वे सुरू झाली तेव्हा सुरूवातीला हात दाखवताच तीपण थांबेल की काय असा बर्याच लोकांना संशय
होता.
हे मस्तच. पण गोव्यातील खासगी बशी केवळ चढू पाहणार्या पॅसिंजरासाठीच नाही तर उतरणार्या पॅसिंजरसाठीही कुठेही थांबतात. आपले घर जवळ आले की जरा आवज चढवून, "राब रे" अशी हाळी दिली की बस थांबते!
:)
लेख आवडला. जवळजवळ विरार लोकलएवढ्या खच्चून भरलेल्या बशीतून केलेले मांद्रे-पणजी प्रवास आठवले.
या सगळ्या अडचणीमधून बाहेर पडणं आपल्यासारख्या मर्त्य माणसाला काही शक्य नाही. तेव्हा मला ऑफिसात वेळेवर पोचवण्याची जबाबदारी मी “आकाशातल्या बापावर” सोपवून दिली आणि आपण निदान राहिलेली झोप तरी पुरी करावी अशा उद्देशाने आपले डोळे मिटून घेतले!
मागच्या पावसाळ्यात गोव्याला गेलो होतो.तेव्हा बस प्रवास केला.आमच्या हे काही वर्ष गोव्यामध्ये होते.त्यामुळे त्यांना बस प्रवासाचा अनुभव होता.मिरामारच्या थोड अलीकडे आम्हाला बघून बस वाल्याने स्वथाहुनच बस थांबवली.स्टोप तर बराच पुढे होता.डोंना पोलाला निघालो.कंडक्टर ने दोघांचे मिळून पाच रुपये घेतले.तिकीट मिळाल नाहीच. तरीहि मी त्याला ४-४ द २ डोना-पोला सांगत होते.एवढ्या अंतराचे पुण्यात एकाचे ७ रुपये तरी नक्कीच झाले असते.
त्याच रात्री हॉटेल कोकणला नौ वाजता गेलो.मस्त सी फूड अगदी चापून चोपून खाल्ला.अगदी उठवास्देखील वाटत नव्हत इतक पोट जड झाल होत.जेव्हा उठले तेव्हा कळलं कि आम्ही त्या हॉटेलचे शेवटचे गिर्याईक आहोत.बाहेर आलो तर एकदम शुकशुकाट...गाड्या सोडा बाहेर मानस पण कमीच होती.तीन साडेतीन किलोमीटर पायपीट करत परत आलो.साडे नौ वाजता गोव्यामध्ये एवढी सामसूम असेल अस वाटलाच नव्हत.
अॅक!!
बरी पिशि गो तू पैसाबाय!
बस नको म्हंटा!
सामकी शूर मां गो तू?
मगे आशी भिवपां कितें जातां?
:)
लेख आवडला.
बाकी आणखी म्हणजे जेंव्हा गोव्यातल्या एखाद्या चिंचोळ्या रस्त्यावर जेंव्हा दोन भल्यामोठया बसेस समोरासमोर येतात आणि वाट देण्यासाठी कुणी गाडी पाठी घ्यायची यासंबंधात जो त्या दोन बसच्या ड्रायव्हरमध्ये लाडिक परस्परसंवाद होतो त्याला तोड नाही!!!
परस्परांच्या बाईल, आवंय, आणिक चेडवां याचें जे लडिवाळ उल्लेख होतात ते ऐकूनच कोकणीप्रेमाचं भरतं येतं!!!!
अखंड गोवाप्रेमी,
बस्त्यांव द फस्त्यांव
:)
गोव्याबद्दलचा लेख असून प्री-मो चा एकही प्रतिसाद नाही?
किंवा असं आहे, एक गोंयकर दुसर्या गोंयकराच्या लेखास प्रतिसाद देत नाही? ;)
पैसातै,
लेख झक्कास हो.
इथे चेन्नईतपण अशा खाजगी मिनीबसेस असतात. त्यांना 'मॅक्सी-कॅब' असे एकदम सेक्सी नाव आहे :)
कुठेही थांबवता येते हात दाखवून. गच्च भरली असली तरीही ते बसमधल्या प्रवाशांना 'उल्ला पो, उल्ला पो'(अजून आतल्या बाजूला जा) असं म्हणत तुमच्यासाठी किमान पाय ठेवता येतील एवढी तरी जागा करतातच. तुमचा स्टाप आला की त्याला 'इंगे निपाडिंग अन्ना' असं म्हणायचं, गाडीत टेप कितीही मोठ्या आवाजात लावलेला असला तरी त्या डायवर ला ऐकू जातं मात्र.
गोव्यास अजून गेलो नाहिये एकदाही. पण जायचंय नक्की. बघूया कधी मुहूर्त लागतोय ते.
हा सुंदर लेख वाचनातून सुटला होता तो आज पुन्हा वाचनात आला. मस्त आहे. एकदा गोव्याला धावती भेट दिली आहे. आता पुन्हा डिसेंबरात ६-७ तारखेस गोव्याला येणार आहे. तेंव्हा जास्त फुरसतीत गोव्यात भटकीन म्हणतो.
. ड्रायव्हर ही आणखीच वेगळी जमात आहे. “आपण खरे म्हणजे जेट पायलट असायचे” असा काहीतरी त्यांचा गैरसमज असतो. ८०/९० च्या स्पीडने गाडी चालवणे, अचानक ब्रेक मारून उभी करणे इ. गोष्टीत यांची कर्तबगारी दिसते. महाराष्टृ एस. टी. ला “हात दाखवा, गाडी थांबवा” इ. नवीन घोषणांचा अभिमान असेल, पण गोव्यात ही भानगड नाहीच, कारण हात दाखवताच बस थांबतेच, भले 20 फूट आधी थांबलेली का असेना! त्यामुळे, जेव्हा गोव्यात कोकण रेल्वे सुरू झाली तेव्हा सुरूवातीला हात दाखवताच तीपण थांबेल की काय असा बर्याच लोकांना संशय होता.
ख्या ख्या ख्या.
पेठकर काका धागा वर काढल्याबद्दल धन्यवाद. मस्त वर्णन आहे गोव्याच्या बसचे. लॉफ्टर चॅलेंज मधे कुणीतरी एमपीच्या बसचेही जबरदस्त वर्णन केले होते ते आठवले.
आधी बऱ्याचदा पणजी ते साकली, बिचोलीम असा प्रवास बसने केला आहे. माझ्या आठवणीप्रमाणे तो कंडक्टर पुढे सर, पुढे सर, मागची (मासे का माणसे देव जाणे) पुढे सर म्हणायचा.
मी सर्वात आधी गोव्याला गेलो असताना म्हापशाच्या फिश मार्केट मधे गेलो होतो. तेथे गोव्यातली सौदेबाजी काय असते याचा अनुभव घेतला होता. काही वर्षानी बस करुन दक्षिण गोवा फिरत असताना आमची बस रस्त्यावरच चुकीची पार्क असलेल्या सुमोला घासून गेली. सार काही थांबल. आता निवांत आहे काही वेळाने एक काका म्हणाले "लवकर मिटतेय प्रकरण. तो मेकॅनिक आलाय. सातशे रुपये म्हणतोय." मी म्हटल "फक्त सातशेत तो सुमोवाला तयार होन शक्यच नाही." माझ्या डोक्यात ते फिश मार्केट होत. तेच झाले त्या मेकॅनिकलाला काही कळत नाही म्हणून परत पाठविण्यात आले दुसरा आला. त्याने पाच हजार सांगितले. मग आमच्या साठी दुसरी बस बोलावून आमची सुटका करण्यात आली त्यामुळे ते प्रकरण केवढ्यात मिटले ते कळले नाही.
प्रतिक्रिया
काय हा कामचुकारपणा ड्युटीवर
खेकडे
हा हा हा! मस्तच! बाकी त्या
बसेसची नावे आणि दिशा
छान...म्हणजे आम्हाला वाचायला
सहनशक्ती
हसलो
धन्यवाद
चांगला लेख आहे! (अधुन मधुन
धन्यवाद
छान!
छान लिहीलय.
टू व्हीलर सर्व्हीसेस इन पणजी
टू व्हीलर सर्व्हिसेस
गैरसमज !
गैरसमज
>>गोव्यात प्रवाशाला "घुमविणे"
सुंदर लिखाण.
चांगला आहे हो लेख.. मस्त शैली
पणजीतील कला अकादमी
वाचायला मजा आली... लिखाणाची
हा हा! मजेदार लेखन! गोव्यातील
मी कधी
ग्रेट कीप गोईंग...
मस्तच!
मस्त
मस्त
मस्त लेखन. गोव्यातली बस
ह ह पु वा
झकास!
मागच्या पावसाळ्यात गोव्याला
कोकण किणारा का? गोव्यात
कोकण म्हण्जे हॉटेल कोकण! बाईक
कोकण किणारा नावाचं हॉटेलच
छान मनस्वी लेखन.
ये तो वाच्याच नय.
झकास. हा धागा कसा काय नजरेतून
+१ हेच बोल्तो...
अॅक!!बरी पिशि गो तू
व्वा!!
मन्या फेणे यांचे आभार
भारी लेख हो पैसातै! कंडक्टर
अरेच्या
सुंदर.
. ड्रायव्हर ही आणखीच वेगळी
ड्रायव्हर ही आणखीच वेगळी जमात आहे. “आपण खरे म्हणजे जेट पायलट असायचे” असा काहीतरी त्यांचा गैरसमज असतो. ८०/९० च्या स्पीडने गाडी चालवणे, अचानक ब्रेक मारून उभी करणे इ. गोष्टीत यांची कर्तबगारी दिसते. महाराष्टृ एस. टी. ला “हात दाखवा, गाडी थांबवा” इ. नवीन घोषणांचा अभिमान असेल, पण गोव्यात ही भानगड नाहीच, कारण हात दाखवताच बस थांबतेच, भले 20 फूट आधी थांबलेली का असेना! त्यामुळे, जेव्हा गोव्यात कोकण रेल्वे सुरू झाली तेव्हा सुरूवातीला हात दाखवताच तीपण थांबेल की काय असा बर्याच लोकांना संशय होता.ख्या ख्या ख्या.मस्त लेख
अचानक.
वाह, मस्तं खुसखुशीत लेख.
+१
वा