माझी आई

छोटेसे स्फूट आहे पण आवडले.

आई हे १ अजब रसायनच असतं नाही?

यातच सर्व आले...

बर्‍याच आठवणी चाळवल्यात. आईबद्दल कितीही लिहाल तेवढं थोडंच असतं.

(लेखन जरा विस्कळित वाटले. मुद्यांची थोडी फेररचना करुन आणखी थोडे लिहिले असतेत तर आणखीन फुलू शकले असते. तरीही आवडलेच म्हणा.)

चतुरंग

भिडल मनाला शुची.
स्वतः आई म्हणुन किती कन्फ्युजन्स ना तोंड द्याव लागते ते फक्त आईला च माहीत.
पण जरा काही शेकतय म्हंटल की 'ए आय ह्या बघ मला काय म्हंत्यात' म्हणुन गळा काढणारी बाळ आज ही मि. पा. वर पाहिली की खरच मुल आई वेडी असतात हे पटत.

माझं म्हणणं होतं की पैशानी सर्वं सुखं विकत घेता येत नाहीत. पैसा हे सुख मिळवायचं साधन नाही. तर तिचं म्हणणं असे की "असेल. पण पैशानी ९९% समस्या सुटतात." यावरून वादविवाद व्हायचे.

कुठल्याही नात्यात हे वाद होतात. आंतरजालावर देखील हा कौल टाकून पहा.
जगी सर्व सुखी असा कोण आहे |
विचारी मना तुच शोधोनी पाहे ||

अप्रतिम लेख.

माझीही आई निवृत्त शिक्षिका आहे त्यामुळे तुमचं एकदम १००% पटलं. फरकाचा मुद्दा एवढाच की माझ्या आईनेही कधी जातीला महत्त्व दिलं नाही. सारस्वत जावयाचं तेवढंच कौतुक केलं. आणि मुलाने रजिस्टर्ड लग्न केलं त्यालाही विरोध केला नाही.

शुचि , आवडल!! आई बाबत बोलु तेव्हधे थोडेच. मला माझी आई आट्टवली, छान.

छान लिहिलं आहे, चतुरंग म्हणतात त्याप्रमाणे विस्कळितपणा वाटतो,थोडे बांधिव असते तर लेख अजून खुलला असता,
स्वाती

स्वातीतैशी सहमत.
पण हे 'शेअरिंग' आहे हे ध्यानात घेतलं की विस्कळीतपणा जाणवत नाही. म्हणून आवडलं.

असे लेख वाचले कि आई असूनही ज्यांना आईचं प्रेम भेटत नाही त्यांच्या व्यथा जाणवू लागतात.... जखमेवरची खपली निघल्यासारखे वाटते....

प्रकटन आवडले... :)

लेख आवडला ..

माझ्या काही थिअरीज आहेत पैकी १ म्हणजे - शिक्षकांची मुलं चांगली निघतात. चांगली म्हणजे त्यांना शिस्त असते वगैरे वगैरे.

हे वाचलं आणि लगेच डोळे पान्हावले त्यामुळे स्क्रिनवरील काहीच दिसले नाही. धुकं उतरल्याव पुढ लिहिन काहीतरी

भावश्या.

छान लिहिलय.

लेख आवडला. तुमची आई कर्तृत्ववान दिसते आहे. तिच्यावरून लिहीलेले हे विचार लेखाच्या स्वरूपात, तुमच्या तिच्या संबंधांच्या स्वरूपात विस्तृत होऊ शकतात. पण मनात आलेले विचार मांडले आहेत तेव्हा ते असेच येतात, विस्कळित, तेव्हा ठीक आहे.

असो. आईबरोबर प्रत्येक मुलीचे स्पेशल असे एक नाते असते.. :) या लेखामुळे आईबरोबरचे अनेक क्षण डोळ्यांसमोरून गेले.

लेख आवडला. माझीही आई शिक्षिकाच होती, पण शिक्षकांच्या मुलांना शाळेत शिक्षकांकडूनच उगाच जास्त रॅगिंग व्हायचं असं वाटायचं, वाटतं.
माझं आणि माझ्या आईचंही विशेष असं नातं होतं असं आता वाटतंय. आपली आई लवकर गेली असेल तर आई मुलीतच आपल्या आईला शोधते असं लहानपणी कुठेतरी वाचलं होतं; माझ्या आईच्या बाबतीत ते अगदी खरं होतं. तिचं निसटलेलं लहानपण ती माझ्यामधे शोधायची हे कळायला मला मात्र खूप मोठं व्हावं लागलं.

तुम्ही एकदम spontaneously टंकून प्रसिद्ध करता असं दिसतं...
कधी कधी असे सुन्दर प्रकटन लिहून झाल्यावर ते जरा नीट बांधून मग प्रकाशित करा अजून मजा येइल.

पु.ले.शु.

वा! सुरेख लेख झाला आहे..
जरा इथेतिथे पळापळ करणार्‍या विचारांना एकत्र केलं असतं तर अधीक ठाशिव झाला असता हे खरं.. पण हे गप्पा मारल्यासारखंदेखील आवडलं..

माझ्या काही थिअरीज आहेत पैकी १ म्हणजे - शिक्षकांची मुलं चांगली निघतात. चांगली म्हणजे त्यांना शिस्त असते वगैरे वगैरे.
हे वाक्य काळजाला भिडले.पुढचा लेख वाचायला मन कचरले.
मला खात्री आहे. एसी बसगाडीत तुम्हाला नक्कीच गणपती भेटले असणार,त्याशिवाय का इतके सुंदर लिखाण तुम्ही करु शकता.

चांगली म्हणजे त्यांना शिस्त असते वगैरे वगैरे
काय हे शुचितै? फार हसले गं!;)

छानच लेख!
लेखातला विस्कळीतपणा दाखवून देण्यापेक्षा काही क्षण शुचि बनून विचार करुन पाहिला. तुमचे जग वेगळेच आहे हे नक्की.

लेख आवडला.
आई-वडिल नसले तरी आमचे आजोबा-आजी दोघेही शिक्षक होते.