शिवाजी महाराज

ह्या शुक्रवारी वडिलांच्या शाळेत गेलो होतो .
तिथे पोरांना इंटरनेट शिकवले

वाचून गंमत वाटली.

जय भवानी ! जय शिवाजी !!

वाचुन अंगावर काटा उभा राहिला...

वा..काय रंगवलाय प्रसंग!! वाचून अंगावर रोमांच का काय म्हणतात ते उभे राहीले.

वाचून अंबळ हळवा झालो?

अहाहा! काय छान लेख.. अतिशय ओघवती आनि चित्रदर्शी भाषा.. लेख दोन भागात चालला असता.
आणि अश्या गोष्टींसाठी खरडफळ्याचा वापर न करता वेगळा धागा उघडल्याबद्दल आभार

मिपावर स्वागत

मराठीत, गोब्राह्मणप्रतिपालकक्षत्रियकुलावतंस छत्रपति श्री शिवाजी महाराजांवर, इतके विपुल साहित्य उपलब्ध असतानाही आजच्या तरूण पिढीने गूगल सारख्या परमुलखातल्या सेवेचा आधार घ्यावा हे मनास अतिशय क्लेश देऊन गेले. असो.

बिपीनच्या मताशी सहमत

मराठीत, गोब्राह्मणप्रतिपालकक्षत्रियकुलावतंस छत्रपति श्री शिवाजी महाराजांवर, इतके विपुल साहित्य उपलब्ध असतानाही आजच्या तरूण पिढीने गूगल सारख्या परमुलखातल्या सेवेचा आधार घ्यावा हे मनास अतिशय क्लेश देऊन गेले. असो.

>>

असो.. तरीही वाचून बरे वाटले..
उद्देश महत्त्वाचा.

मुलांकडुन होतो आहे. त्याबद्दल समाधान आहे.

शिवाजी महाराज नाव काढताच अंगावर रोमांच उभे राहतात हे खरे आहे. त्या मुलांच्या त्यांच्याप्रती भावना जपायला पाहिजे. तुम्ही त्यात हातभार लावला. अभिनंदन आपले.

अतिअवांतर: शिवाजी महाराजांवर रिच कंटेंट असलेल्या साईट्स सांगा ना येथे. मी शोधले तर मला काही सापडल्या नाहीत. मराठी तर नाहीच नाही. मागे एक साइट गाजावाजा होवून लाँच झाली होती. अगदी काही हजारात फोटो टाकले आहेत वैगेरे वैगेरे. काय तिचे नाव बरं?

हीच ती साईट. गेली कित्येक वर्षे हि साईट तयार करत आहेत. (?)

पण अजून शुभारंभ काही होत नाहीये. एवढ्या वेळात एखादा खरा किल्ला बांधून झाला असता.

https://rajashivaji.com/

काय सांगतोस बंड्या !!

शो श्वीट !!

मी त्यांना गुगलचा उपयोग सांगितला आणि जेव्हा मी विचारले तुम्हाला काय शोधायला आवडेल ...पाहिलं नाव होत ... शिवाजी महाराज

आणि मग त्यांनी गुगलमधे "शिवाजी महाराज" नाव टाकून शोधाची कळ दाबताच तेथे माहीतीचा वर्षाव झाला! ;)

असो. ह.घ्या.हे.वे.सां.न.ल.

तिथे पोरांना इंटरनेट शिकवले, मस्त मजा आली ..

हे जास्त महत्वाचे वाटले. बर्‍याचदा असे कुणा (शिक्षकाव्यतिरीक्त) वेगळ्या व्यक्तीकडून ऐकायला मिळाले तर मुले जास्त लक्ष देऊन ऐकतात...

जे जे आपणासी ठावे, ते दुसर्‍यासी सांगावे, शहाणे करूनी सोडावे, सकळ जन||