Skip to main content

चिंधी

लेखक स्पंदना यांनी गुरुवार, 05/08/2010 09:53 या दिवशी प्रकाशित केले.

चिंधी

तू एक चिंधी, मी एक चिंधी,
आपण सारे चिंधोट्या .
असेच राहू धुळी मध्ये
अन, उगाच मारू रेघोट्या |

काळ मोकळा;

काळ मोकळा, वेळ मोकळा
जग ही भासे रिते रिते,
अश्याच वेळी; स्वत: स्वत:ला
उगाच अपुले मनही भिते |

खरे खोटे अन चूक बरोबर,
अशी मनाला खंत नको,
आणिक व्यथित आठवणींचा
उगाच ह्रदया डंख नको |

म्हणुनी गड्या;

म्हणुनी गड्या होऊनी चिंधी
आपण होऊ निराकार ,
निर्जीव; निष्पाप गोष्टींचाही
जगी या वापर अपरंपार |

अपर्णा

लेखनविषय:

वाचने 1698
प्रतिक्रिया 5

प्रतिक्रिया

पटले नाही.
>>>म्हणुनी गड्या होऊनी चिंधी
आपण होऊ निराकार ,
निर्जीव; निष्पाप गोष्टींचाही
जगी या वापर अपरंपार |

निराकार, निर्जीव, निष्पाप - ही तिकडी एकत्र आणण्यातला उद्देश?
आणि हेच व्हायचे, तर चिंधीच कशाला? इतरही कित्येक चांगल्या निनिनि वस्तु आहेत की.
आणि जगाने आपला फक्त वापर करून फेकून द्यावे असे प्रतित होत आहे.


निर्जीव; निष्पाप गोष्टींचाही , जगी या वापर अपरंपार |'

कसा?

अहो या चिंधीनच तर नात रक्तान नाही भावनेन ठरत हे सत्य सुभद्रेला जाणवून दिल !
भळंभळंत बोट घेऊन आलेल्या त्या मिश्कील हरीच्या बोटाला बांधायला एक चिंधी तिला सापडेना ! अन अंगावरच भरजरी वस्त्र क्षणात चिंधी सम मानून भावनेला अर्पण करणाऱ्या द्रौपदीच भगिनी प्रेम या चिंधीनच तर दाखवलं


काळ मोकळा, वेळ मोकळा
जग ही भासे रिते रिते,
अश्याच वेळी; स्वत: स्वत:ला
उगाच अपुले मनही भिते |

.. ह्या कडव्यातला अर्थ आवडला, पण शब्दांची बांधणी नीटशी जमली नाही असे वाटते.


काळ मोकळा, वेळ मोकळा
जग ही भासे रिते रिते,
अश्याच वेळी; स्वत: स्वत:ला
उगाच अपुले मनही भिते |

खरं आहे .

खरे खोटे अन चूक बरोबर,
अशी मनाला खंत नको,
आणिक व्यथित आठवणींचा
उगाच ह्रदया डंख नको |

असं झालं तर ....?

छान आहे कविता !